Tijs Dragtsma (1992) - Christ Rising From Shadow

Ο Χριστός Ανατέλλει Από τη Σκιά φέρνει ένα πρόσωπο στραμμένο προς τα πάνω, παγιδευμένο στη στιγμή ανάμεσα στον πόνο και στην υπέρβαση. Το στεφάνι από αγκάθια δεν ζωγραφίζεται στον πίνακα, χαράσσεται στην ύπαρξη, ένα δαιδαλώδες πλέγμα λεπτών σημείων που αρπάζει το βλέμμα πριν το πρόσωπο από κάτω του.

Τίποτα εδώ δεν εκτυπώνεται και τίποτα δεν εφαρμόζεται. Η εικόνα σχηματίζεται από ελεγχόμενες χαράξεις σε διαφανές ακρυλικό γυαλί, ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών που συγκεντρώνεται σε φρύδι, ζυγωματί, γενειάδα και τη ροη της αορύξεως ενός λαιμού. Όπου η επιφάνεια παραμένει αμετάβλητη, μένει μαύρη, και το μαύρο αυτό γίνεται τόσο μέρος της φιγούρας όσο το φως.

Η εικόνα υπάρχει πάντοτε. Δεν περιμένει έναν λαμπτήρα για να αποκαλυφθεί, και δεν εξαρτάται από τη γωνία ενός δωματίου. Το φως δεν δημιουργεί αυτό το πρόσωπο. Το οξύνούν, βαθαίνοντας τη αντίθεση μέχρι να φαίνεται ότι το στέμμα σφίγγει και τα μάτια φαίνονται να ανυψώνονται ακόμη περισσότερο προς ό,τι βλέπουν.

Από το απέναντι μέρος ενός δωματίου το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο φωτεινό πορτρέτο, ένα κεφάλι που ξεπετάγεται από το σκοτάδι. Κοντινή ματιά, το πορτρέτο διαλύεται σε ένα πεδίο χαράξεων, καθεμιά από τις οποίες είναι μια μικρή συνειδητή πράξη αφαίρεσης. Η απόσταση μεταξύ αυτών των δύο αναγνώσεων είναι όπου το έργο κάνει τη δουλειά του.

Ο Χριστός έχει κληθεί να μεταφέρει κάθε ανθρώπινο βάρος που υπάρχει, ενοχή, ελπίδα, θλίψη, την υπόσχεση της ανάστασης. Αυτό το κομμάτι δεν εικονογραφεί τόσο τη συγκεκριμένη ιστορία, αλλά τη σκηνοθετεί, σε μια ύλη που είναι ήδη διαχωρισμένη ανάμεσα σε ό,τι αφαιρείται και ό,τι παραμένει.

Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Ο Χριστός Ανατέλλει Από τη Σκιά συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, όπου η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί για χρωτί, ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Ακόμη και στη σκιά, το πρόσωπο βρίσκει το φως του."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων κατά το οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αφήνεται ελεύθερη. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Διακριτικές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυο γραμμών, καθεμιά τους μια συνειδητή κίνηση, καθεμιά τους ουσιαστική ολόκληρη.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. το οξύνοεί. Το μαύρο της επιφάνειας απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντικατοπτρίζονται. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σώμα φαίνεται καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει στο σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό σημείο, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και αμετάθετη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η μορφή ποτέ δεν είναι πλήρως στερεωμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, ο υπότιτλος φαίνεται να πατάει μπροστά έξω από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στη σιωπή. Εκείνο το κίνημα, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, είναι που ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χάραξη κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί συνθέτουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τίης Ντραγτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με διακατέχει μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ο υλικός, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιούργω.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να κάνω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατάει την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενοποιούνται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται ξεχωριστά, συνειδητά και ζωντανά.