Tijs Dragtsma (1992) - Drifting Without a Rower

Σε ένα τμήμα μαύρου νερού, αλιευτικό μικρό βάρκα πλέει μόνη της με αργή ρόδα. Τα κουπιά έχουν αποσταλεί, ανάβουν κατά μήκος του hull σαν να τοποθετήθηκαν μόλις κάτω, και πίσω της ένα διακριτικό κενό διατηρεί ακόμη το σχήμα του στην επιφάνεια, το τελευταίο ίχνος μιας κίνησης που έχει ήδη τελειώσει. Ένα ένα μόνο σκληρό φως πέφτει από πάνω, το είδος που συναντά κανείς σε παλιές ζωγραφιές όπου το νόημα συγκεντρώνεται στις σκιάς, και όλα πέρα από το βάρκα διαλύονται σε καθαρό, βαθύ μαύρο.

Υπάρχει ένα ιδιαίτερο είδος ησυχίας που ακολουθεί μια απουσία, όταν το ίχνος κίνησης διαρκείας περισσότερο από αυτόν που το δημιούργησε. Drifting Without a Rower έχει ακριβώς αυτήν τη παύση. Ρωτά πού πήγε ο ναύτης, και τι μένει για να μεταφέρει μια ιστορία μόλις το χέρι που την καθοδηγούσε άφησε το πέρασμα: ένα βάρκα, ένα κίνηση της αφής και νερό που κλείνει ήρεμα γύρω και τα δύο.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Εικόνα χαρακτική στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσα από ελεγχόμενες φθορές της επιφάνειας αντί από πάνω της. Κάθε σανίδα του hull, κάθε ρίγη στην αφύλαξη, υπάρχει γιατί κάτι πήρε το δρόμο από αυτό, όχι γιατί κάτι προστέθηκε.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, φως ή σκιά. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Καθώς το φως αλλάζει, το έργο κινείται ανάμεσα σε διαύγεια και ησυχία: οι γρατζουνιές αιχμαλωτίζουν και κρατούν οτιδήποτε πέσει επάνω τους, το κοντράστ βαθαίνει, και το νερό φαίνεται να αναταράσσεται. Διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, χωρίς ποτέ να χάσει το βάρκα ή τη σιωπή που το περιβάλλει.

Από απέναντι από ένα δωμάτιο, το βάρκα εγκαθίσταται σε κάτι monumental, μόνο σε ένα πεδίο καθαρού μαύρου, με το περίγραμμα του βαριού φάσματος του παλιού διδασκάλου. Κοντύτερα προχωρήστε και ο ίδιος σκότος διαλύεται σε αμέτρητα λεπτά ίχνη, μια επιφάνεια χτισμένη εξ ολοκλήρου από ό,τι έχει απομακρυνθεί παρά από ό,τι έχει τεθεί κάτω.

Drifting Without a Rower συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογράφηση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενων φθορών της επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση.

"Το βάρκα θυμάται το χέρι που δεν υπάρχει πλέον."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητα ακριβή χαράγματα που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημάτων. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν ελαφριά. Ό,τι φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή χειρονομία, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο επιφάνειας απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράχτηκαν σε αντανάκλαση. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία η φιγούρα είναι καθαρής και ορισμένη. Από μια άλλη σβήνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωογόνο με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μεταμορφώνεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, το υποκείμενο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες στιγμές, εγκαθίσταται ξανά σε ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξυνότητα και τη γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια χειρονομία. Μαζί μορφοποιούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς ακριβής δημιουργεί συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις έρχονται σε συγχορδία. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.