Tijs Dragtsma (1992) - Heavy With Hope

Heavy With Hope είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την αντοχή, την εγγύτητα και το σιωπηλό βάρος του σχεδόν.

Η φιγούρα δεν διακηρύσσει τον εαυτό της. Στέκεται μπροστά σε έναν τοίχο από απόλυτο σκοτάδι, μικρή σε κλίμακα απέναντι σε αυτό που αντικρίζει, μα ταυτόχρονα προφαγής προς τα εμπρός. Κοντά στην κορυφή, μια μεμονωμένη ρωγμή μέσα σε αυτή τη σκοτεινιά αφήνει φως να περάσει. Οχι πολύ. Αρκεί για να επιβεβαιώσει ότι η άλλη πλευρά υπάρχει.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χτίζεται μέσα από ελεγχόμενες γδάρσεις σε ακρυλικό γυαλί. Κάθε ίχνος στην επιφάνεια λυγίζει το φως προς τη δική του κατεύθυνση, αποκαλύπτοντας αργά τη φιγούρα, τον τοίχο, τη φ faint φωτεινότητα πάνω από αυτά, καθώς ο θεατής κινείται. Σε συγκεκριμένες γωνίες η σύνθεση γίνεται ευκρινής. Σε άλλες, υποχωρεί προς το υλικό καθ itself, σαν η εικόνα να αποφασίζει ακόμα εάν θα εμφανιστεί.

Από απόσταση το έργο διαβάζεται ως μοναδικό και ακίνητο. Κοντά στην επιφάνεια αποκαλύπτεται ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς, ένα τοπίο σημάδια όπου κάθε γδάρσιμο κουβαλά τη δική του σκιά. Η εικόνα δεν κάθεται πάνω σε υλικό. Ζει μέσα στο φως που περνά μέσα από αυτήν.

Το συναισθηματικό εύρος είναι περιορισμένο, σχεδόν ανυπόφορα. Η φιγούρα δεν φτάνει. Δεν φωνάζει. Απλώς στέκεται. Και αυτή η σιωπή είναι ο πιο ειλικρινής τομέας που περιέχει η εικόνα. Γιατί η πιο δύσκολη στιγμή δεν είναι η αποτυχία. Είναι να είσαι αρκετά κοντά να δεις το φως, και να μην είσαι ακόμη στην άλλη πλευρά του.

Heavy With Hope συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά δομή.

"Οι σχεδόν είναι όχι τίποτα. Οι σχεδόν εξακολουθούν να στέκονται."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων με τα οποία η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητα ακριβή γδάρσεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρόν. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, ευαίσθητη και σχεδόν αβ weighs. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτεπίλεπτο δίκτυο γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή χειρονομία, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γραμμές που γδάρθηκαν αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινούνται κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία η φιγούρα είναι σαφής και ορισμένη. Από την άλλη μαλακώνει και αποσύρεται προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν επικεντρωμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γδάρσης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως προσδιορισμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται στην ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή τη μετακίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ήρεμη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που αποκαλύπτει τον εαυτό της με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια contínua επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα έρχονται για να συνυπάρξουν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από το αντίθετο. Μεταξύ δύναμης και αστάθειας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του ορατού και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις ενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτά, στοχαστικά και ζωντανά.