Tijs Dragtsma (1992) - Marble Surrendering to Heat

Το Μάρμπλ Παραδίδεται στη Θερμότητα ξεκινά με αντίφαση: ένα κλασικό κεφάλι, χαραγμένο στη γλώσσα της μόνιμης ύπαρξης, που υποχωρεί μπροστά σε κάτι τόσο απαλό και αδιάφορο όσο κερί. Το πρόσωπο διατηρεί ακόμη τη γαλήνια, πατρική του όψη, αλλά τα μαλλιά και η γραμμή των ώμων έχουν ήδη αρχίσει να τρέχουν, να συσσωρεύονται προς ένα βάθρο που ποτέ δεν χτίστηκε για να κρατά οτιδήποτε.

Στο Τέχνη με Γρατσουνιές, εκείνη η παράδοση δεν ζωγραφίζεται ούτε εκτυπώνεται. Χάσκει στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο λεπτών χαράγματων που τραβούνται από το σκοτάδι αντί να προστίθενται σε αυτό. Ούτε χρώμα, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι: μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν συντρίβει, αλλά δομεί, όπου ένα σχήμα προκύπτει όπως εμφανίζεται το σχέδιο ενός παραθύρου από τον παγετό, μέσα από ό,τι αφαιρείται.

Από απέναντι σε μια αίθουσα το έργο διαβάζεται ως μια μεγαλοπρεπής κίνηση, ένα κεφάλι που διαλύεται στο ίδιο του το βάθρο ενάντια σε ένα πεδίο απόλυτου μαύρου. Πλησιάζεις και αυτή η βεβαιότητα σπάει σε ένα πεδίο απόμονωμένων σημείων, καθένα μικρό και ακριβές, κανένα μόνο του υπεύθυνο για το πρόσωπο που μαζί του σχηματίζουν.

Τα σκοτεινά περάσματα μεταφέρουν όσο βάρος έχει και το φως. Όπου το μάρμαρο διπλώνεται επάνω του, όπου το κενό κάτω από τη γραμμή του σαγονιού βυθίζεται στη σκιά, το ακρυλικό γυαλί μένει ανέγγιχτο, και εκείνο το αδιάβρο μαύρο γίνεται το κενό προς το οποίο διαλύεται η μεταμορφωμένη μορφή. Η εικόνα ζει στη διαμάχη ανάμεσα σε ό,τι χαράσσεται και ό,τι μένει μόνο.

Υπάρχει μια ήσυχη βία στην επιλογή του μαρμάρου, όλων των υλικών, για τήξη. Το μάρμαρο είναι το υλικό των θεών, των αυτοκρατόρων και των ιδεώδων που προορίζονται να μείνουν περισσότερο από τους δημιουργούς τους, οπότε το να βλέπεις να παραδίδεται στη θερμότητα είναι να βλέπεις τη φαντασία της διάρκειας να αποδέχεται αυτό που πάντα ήταν, προσωρινό, και όμορφο εξαιτίας αυτού.

Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την ακονίζει. Κάτω από άμεση πηγή τα χαράγματα αιχμαλωτίζουν και κρατούν το φως, η αντίθεση εντείνεται, και η τήξη της μορφής φαίνεται να μαζεύει περισσότερο βάρος όσο παρακολουθείται. Από γωνία σε γωνία διαβάζεται διαφορετικά, καθιστώντας το ήσυχο χωρίς ποτέ να χάνει το σχήμα του.

Το Μάρμαρο Παραδίδεται στη Θερμότητα συνεχίζει τη σειρά Τέχνη με Γρατσουνιές του Τijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστή του ή εκτύπωση.

"Ακόμη και η πέτρα θυμάται πώς να λιώνει."

Σχετικά με την Τέχνη με Γρατσουνιές

Η Τέχνη με Γρατσουνιές είναι μια σειρά έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένα σημάδια. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα εύθραυστο δίχτυ γραμμών, κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσία για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει καθαρό και ορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το φορείο δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Κάποιες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στην ακινησία. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ήδη και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά ένα στιγμιότυπο, μια ανάσα, ένα χάιδεμα. Μαζί συνθέτουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί ένας σταθερός πόθος να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Εντός του TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την τάση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ορατού και όσου μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συγχωνεύονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και το όραμα να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.