Tijs Dragtsma (1992) - A Congregation of Wings

Μια χαλαρή συνάθροιση αχνών πεταλούδων γυρίζει μέσα σε μια ενιαία δέσμη φωτός, αιωρούμενη μπροστά σε ένα μαύρο τόσο βαθύ που φαίνεται να πέφτει χωρίς άκρες. Δεν κινούνται σε μορφή σχηματισμού. Κυκλώνουν όπως πλήθος κυκλώνει κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί πλήρως, έλκοντας οικειοθελώς από ένα ένστικτο παλιότερο από τη λογική, ο αέρας λεπτών κόκκων σκόνης παγιδευμένος και κρατημένος στο φως σαν κάτι ζωγραφισμένο παρά φωτογραφημένο.

Υπάρχει ένα παλιό ένστικτο που φυλάσσεται μέσα σε αυτήν την εικόνα. Οι πεταλούδες πάντα είχαν μπερδέψει το φως με καθοδήγηση, με προστασία, με το ίδιο το φεγγάρι, και μια Συνάθροιση Φτερών παγώνει αυτή την πλάνη σε μεσαία κίνηση, μη φτάνοντας ούτε φεύγοντας. Διαβάζεται ως αφοσίωση χωρίς προορισμό, μια μικρή, πεισματάρα πίστη που συνεχίζει να κυκλώνει πολύ μετά που ο λόγος γι’ αυτήν έχει φύγει.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Κάθε φτερό, κάθε σωματίδιο σκόνης, κάθε κλίμακα μεταξύ ορατού και σκιάς χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί να προστεθεί επάνω της. Η σμήνη υπάρχει επειδή το υλικό έχει αφαιρεθεί, όχι επειδή οτιδήποτε έχει τοποθετηθεί.

Το έργο είναι παρόν σε οποιοδήποτε φως. Οι πεταλούδες και το σκότος του είναι πάντα εκεί για να φανούν, ακόμη και χωρίς ένα και μόνον ακτίνισμα να διαπερνά την επιφάνεια. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, πιάνοντας στα χαράγματα έτσι ώστε η αντίθεση να βαθαίνει και το σμήνος να βαραίνει. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, πιο ήπια εδώ, πιο αιχμηρά εκεί, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα από κάτω.

Βλέποντας από απέναντι σε ένα δωμάτιο, οι πεταλούδες κάθεται σε μια ενιαία μα monumental κίνηση σε μαύρο και άσπρο. Κοντά βήμα προς βήμα αυτή η κίνηση διασπάται σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημάνσεων, ένα ήσυχο αρχείο ελεγχόμενων χαραγμάτων που μόνο όταν πατήσεις πίσω ξελυτρώνεται σε φτερά πάλι. Και οι δύο είναι αληθινές ταυτόχρονα.

Μια Συνάθροιση Φτερών συνεχίζει την Εικονική Τέχνη με Χτύπημα (Art with Scratch) σειρά από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση χτίζεται μέσα από ελεγχόμενη φθορά της επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ένα σμήνος που περιφέρεται γύρω από το φως, και πάλι, κατά κάποιον τρόπο, μια μορφή πίστης."

Σχετικά με την Τέχνη με Χτύπημα

Η Τέχνη με Χτύπημα είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή στο φως από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παύση. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Το φαινομενικά στερεό αποκαλύπτει τον εαυτό του ως ένα ευαίσθητο ιστό γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει ξεκάθαρο και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό κεντρικό κλοκ αποσκοπού, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό τον πορτραίτο, το σχήμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να προχωρά μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στην ακινησία. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξυνότητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χάραγμα κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη στατική στυλ, αλλά έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση αποτελεί τον πυρήνα κάθε που δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε συλλογή έργων προσεγγίζεται ως δικός της κόσμος, με τη δική της λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στη πρωτοτυπία, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από τη περιέργεια, την ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που φαίνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.