Tijs Dragtsma (1992) - A Hallway Carved From Silence

Ένας Διάδρομος Φεγγισμένος από τη Σιωπή σε φέρνει σε έναν διάδρομο από μπετόν ομοθυλών, τους τοίχους τους να υψώνονται πέρα από το οπτικό πεδίο και να κλείνουν τη σειρά προς έναν ορίζοντα χρωματισμένο όπως το πρωί της στιγμής. Δεν υπάρχει διακόσμηση εδώ, μόνο μάζα, μόνο η πειθαρχία ευθειών γραμμών διακοπτόμενη από το περιστασιακό τραύμα ενός κυκλικού ανοίγματος, μια τρύπα το σκάφος μέσα από πέτρα λευκή, σαν κάτι να χρειαζόταν κάποια οδός να δει προς τα έξω, ή μέσα.

Αυτές οι σχισμές φέρνουν το ήρεμο βάρος του κομματιού. Στρογγυλές όπου όλα τα άλλα είναι τετράγωνα, ανοιχτές όπου όλα τα άλλα είναι κλειστά, διαβάζονται ως μάτια, ως πύλες, ως η μόνη μαλακή είσοδος ότι ακόμα και η πιο φρουρούμενη δομή χρειάζεται έναν τρόπο για το φως να εισέλθει. Περπάτα το μήκος του διαδρόμου και η κάθε μία προσφέρει ένα διαφορετικό κομμάτι ουρανού, μια διαφορετική μέτρηση του τι περιμένει πέρα από τους μονολιθικούς τοίχους.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα υπάρχει επειδή υλικό έχει αφαιρεθεί, όχι προστεθεί. Κάθε τοίχος, κάθε σκιά, κάθε ελαφριά κλίση πάνω στο μπετόν έχει χτιστεί από ελεγχόμενες γρατζουνιές δουλεμένες στην επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς που μόνο όταν κάνεις βήματα πίσω και το αφήσεις να εγκατασταθεί αποκαλύπτεται ως αρχιτεκτονική.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την εξυψώνει. Ο διάδρομος υπάρχει είτε το δωμάτιο είναι φωτεινό είτε σκοτεινό, αλλά κάτω από ένα φως που χτενίζει, το μπετόν αποκτά κόκκους, οι ανοιχτές τρύπες αποκτούν βάθος, και ο μακρινός ορίζοντας φαίνεται να τραβιέται ακόμη περισσότερο πίσω. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Σε κοντινή απόσταση, οι μονολιθικοί διαλύονται σε ένα λεπτό πλέγμα επιφανειακών σημαδιών, απόδειξη ότι ο μαζικός κλίμακας είναι πάντα μια συσσώρευση μικρών, μελετημένων πράξεων. Από απόσταση, αυτό το πλέγμα επανασυναρμολογείται σε σιωπή, σε κλίμακα, σε έναν διάδρομο που φαίνεται να stand προτού φτάσουν κανείς και θα σταθεί πολύ μετά το φεύγει.

Υπάρχει μια σιωπή στον β brutalist χώρο που αισθάνεται σχεδόν ιεροποιημένη, βάρος χωρίς θόρυβο, σκίαση χωρίς παρηγοριά. Αυτό το κομμάτι κρατά αυτή τη σιωπή και την μεταφέρει σε δεύτερη σημασία, δίοδος πύλες, σε τι μια δομή επιλέγει να αποκαλύψει και τι κρατά κλειστό μέσα της.

Ένας Διάδρομος Φεγγισμένος από τη Σιωπή συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα δομείται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μικρή οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Κάποιοι χώροι δεν χτίστηκαν για να σε κρατήσουν. Χτίστηκαν για να σε αφήσουν να περάσεις και να αφήσουν τη σιωπή ακριβώς όπου την βρήκαν."

Σχετικά με την Τέχνη με το Scratch

Η Τέχνη με το Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή–γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ανεβαίνει μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως σε κοντινή απόσταση το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Τι φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστό γραμμών, κάθε μια μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την εξυψώνει. Το μαύρο επιφάνειας απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από κάποια άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκότος από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη στη γρατζουνιά είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται μαλακότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το πρόσωπο δεν μένει ποτέ εντελώς σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, ο υποκείμενος φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες, να επιστρέφει στη σιωπή. Εντός εκείνης της κίνησης, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια κίνηση. Μαζί αποτελούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συγκλίνουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναισθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στο κέντρο όλων που δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ όσων είναι ορατά και όσων μένουν ανοιχτά στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν, σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.