Rino Fioretti (1919-1998) - Via San Leonardo a Firenze

Rino Fioretti (Φιρέρετι) (Φλωρεντία 1919 - 1998) - Via San Leonardo στη Φλωρεντία.

Ενδιαφέροντα έργο σε λάδι σε χαρτόνι από τον ζωγράφο της Φλωρεντίας Ρίνο Φιρερέτι (1919), απεικονίζοντας μια εντυπωσιακή όψη της Via San Leonardo, ένας από τους παλιούς ορεινούς δρόμους της Φλωρεντίας.
Το έργο παρουσιάζει μια σύνθεση σε μεγάλο βαθμό ισορροπημένη, στην οποία ο σπειροειδής δρόμος, περιμετρημένος από ψηλά χτισμένα, σοβατίνα πατήματα, ακολουθεί το βλέμμα προς μια βλάστηση πλούσια. Οι ζεστοί τόνοι των δέντρων, τα βαθιά πράσινα και η φωτεινότητα των επιφανειών των τοίχων αποδίδουν την ήσυχη και συλλογική ατμόσφαιρα αυτής της χαρακτηριστικής γωνιάς της Φλωρεντίας.
Ο Ρίνο Φιρερέτι υπήρξε μαθητής του Ότον Ροζάι, σημαντικό πρόσωπο της τοσκικής ζωγραφικής του 20ού αιώνα, από τον οποίο απέκτησε μια ιδιαίτερη ευαισθησία στην απεικόνιση του τοπίου και της αστικής αρχιτεκτονικής.
Όπως στη διδασκαλία του Ροζάι, έτσι και στη ζωγραφική του Φιρερέτι οι δρόμοι, οι τοίχοι και τα κτίρια γίνονται πρωταγωνιστές της σύνθεσης, μέσα από μια απλούστευση των μορφών και μια ιδιαίτερη έμφαση στις σχέσεις μεταξύ όγκων, φως και χρώμα. Σε αυτό το πορτρέτο είναι ιδιαίτερα εμφανής ο stylistic ομοφορίες: η απουσία ανθρώπινων μορφών, η ουσιαστική γεωμετρία των αρχιτεκτονικών στοιχείων και η αιωρούμενη ατμόσφαιρα δίνουν στο θέαμα έναν χαρακτηρισμό οικειότητας και στοχαστικότητας, επαναφέροντας στη βέλτιστη παραδοσιακή τοσκική τοπιογραφία του 20ού αιώνα.
Ωστόσο η ζωγραφική διατηρεί τη δική της χρωματική ευαισθησία, φανερή στην απαλότητα των πινελιών και στις διακριτές μεταβάσεις τόνων της βλάστησης.

Διαστάσεις μόνο του πίνακα: 70 x 50 εκ.

Ο πίνακας πωλείται με την αρχική εποχιακή κορνίζα (102 x 80 εκ.), που θεωρείται ως ελάχιστος φιλοδώρημα από τον πωλητή.

Το έργο φέρει τη χειρόγραφη υπογραφή στην κάτω αριστερή γωνία (βλ. φωτο).

Σε πολύ καλή κατάσταση συντήρησης.

Εθνική και διεθνής αποστολή με παρακολούθηση από κούριερ express.

Rino Fioretti είναι ένας ζωγράφος της Φλωρεντίας που γεννήθηκε το 1919. Η παραγωγή του διακρίνεται για έναν ορθολογικό τοπιογραφικό χαρακτήρα που αντλεί από τη φλωρεντινή ζωγραφική παράδοση που εκπροσωπείται από τον δάσκαλό του Ottone Rosai.

Η καλλιτεχνική γλώσσα του Rino Fioretti εντάσσεται σε εκείνο το ρεύμα της τοσκικής τοπιογραφίας που διευθύνεται από τον Ottone Rosai και αναγνωρίζεται, από μορφολογική άποψη, στη φάση της «επιστροφής στη σχολή». Μετά τον πειραματισμό των ιστορικών avant-garde, αντέδρασε με επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες της ζωγραφικής. Ακόμη και στον Fioretti, όπως και στον Ottone Rosai, η «επιστροφή στη σχολή» σημαίνει πρωτίστως εξύψωση των όγκων και των μαζών. Γι’ αυτό ο τοπίος γίνεται ουσιώδης, χωρίς προσπάθειες ιδιαιτερότητας, σε μια σύνθεση που εστιάζει στη δημιουργία ενός παιχνιδιού ισορροπιών σχήματος. Διότι η αναφορά αυτής της ερμηνείας του τοπίου είναι και ο Φλωρεντινός 15ος-15ος αιώνας και το καταλαβαίνουμε από την αρμονία των χρωμάτων, από το απαλό χρωματικό που χαρακτηρίζει ολόκληρη την επιφάνεια του έργου. Η εξύψωση των πλαστικών και χρωματικών αξιών μετασχηματίζει το τοπίο σε μια ατμόσφαιρα παγωμένη, όπου τα σχήματα φέρουν μια λογική γεωμετρική υπόσταση. Είναι μια αισθητική που φέρει ξένα στοιχεία, παραμένοντας στο πεδίο της φαινομενικής πραγματικότητας και, γι’ αυτό, μπορεί να συναχθεί με το ρεύμα της ζωγραφικής που ονομάζεται Μαγικός Ρεαλισμός.

Οι περισσότεροι από τους πίνακες του Rino Fioretti είναι αφιερωμένοι στο θέμα του τοσκικού τοπίου. Κύριος χαρακτήρας των έργων του είναι η ύπαιθρος με τα χωριά και τα μικρά οικίσματα.

Στα έργα του Fioretti υπάρχει μια μεγάλη χρωματική αρμονία, το τοπίο απεικονίζεται σε μια αιωρούμενη ατμόσφαιρα, όπου τα δέντρα και οι σειρές φαίνονται σχεδόν να αναπαράγονται σε σειρά, σε μια απεικόνιση ισορροπιών όγκων γεωμετρικών."