Pippo (XX) - The Last One Awake

Ο Τελευταίος Ξύπνιος (εμπνευσμένο από το «Night Hawks» του Edward Hopper, ένα αφίσα τέχνης ο οποίος πωλείται επίσης από αυτόν τον συλλέκτη, η συνδυασμένη αποστολή αποτελεί οικονομική πρόταση)

Κάθομαι μόνος μου στο καμπίε με το καμπύλο μπαρ του εστιατορίου, το καπέλο μου τραβηγμένο χαμηλά, ένα ποτήρι ακουμπισμένο ήπια στα χείλη μου, ενώ απέναντι, πάνω στο γυαλιστερό ξύλο, μια παλαιή, φαντασμαγορική φιγούρα σκύβει σιωπηλά. Το βράδυ πιέζεται βαθιά μπλε ενάντια στα ευρύ γυάλινα παράθυρα, κρύο και αδιάφορο. Μέσα, το ζεστό πορτοκαλί φως αιμορραγεί κατά μήκος της πλούσιας καρυδιάς καμπύλα της μπάρας. Λαθραία, εκφραστικά πινελάκια χρωμάτων χτίζουν τη σκηνή με τρυφερή επείγουσα διάθεση, τα χρώματα αλλάζουν ανάμεσα σε σκιά κοβάλτι και κίτινο-πράσινο περιθώριο, η μοναξιά αποτυπωμένη ορατά και λυπηρά μαλακή.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Ύψος x Πλάτος x Βάθος)
* Μέσο: Πρωτότυπο ακρυλικό πάνω σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα-και-μόνο πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννηθείς στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται μέσα από τη σιωπηρή τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αποσύροντας μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του διαφαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια βυθογραφική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον ενεστώτα χρόνο πρώτο προσώπου, βήμα-βήμα μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι άτονες. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο κεντρικός ήρωας «μπορεί να είναι ο καθένας», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ του φανερού και του αθέατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Διακριτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγοντας τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει τον ίδιο μυστήριο αέρα που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων, υπογραμμισμένων από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo επεξεργάζεται μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι του πίνακες—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.