Lucía Laurent - XL - Descanso Compartido

Η Lucía Lauren (LILI) είναι μια Κουβανή καλλιτέχνις με βασική στήριξη στη βιωματική εικαστική εκπαίδευση, σπουδάστρια Κοινωνικής Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

Η σχέση της με την εικόνα ξεκίνησε πολύ πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Η φωτογραφία υπήρξε ο πρώτος της δημιουργικός χώρος: μέσα από αυτήν ανέπτυξε μια ειδική ευαισθησία στη σύνθεση, την οπτική ισορροπία, την κίνηση και την αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής. Αργότερα εμβάθυνε για αρκετά χρόνια στον κόσμο του τατουάζ, μια φάση καθοριστική για να αντιληφθεί τη σημασία που αποκτούν στη σύγχρονη της ζωγραφική η γραμμή, το περίγραμμα, η απλοποίηση των μορφών και η γραφική καθαρότητα.

Τελικά βρήκε στις εικαστικές τέχνες ένα ευρύτερο χώρο έκφρασης. Η ζωγραφική της επέτρεψε να ενσωματώσει αυτές τις προηγούμενες εμπειρίες και να τις μεταμορφώσει σε ένα οικείο και αναγνωρίσιμο σύμπαν, κυρίως με ακρυλικά σε καμβά.

Το έργο της Lucía Lauren περιστρέφεται κυρίως γύρω από τη γυναίκα, τη φύση, τα λουλούδια και τα ζώα, with την επαναλαμβανόμενη παρουσία της γάτας ως σιωπηλού συντρόφου των πρωταγωνιστών της. Είναι σκηνές που σπάνια επιδιώκουν να αφηγηθούν εξαιρετικά γεγονότα. Αντίθετα, η καλλιτέχνης φαίνεται να ενδιαφέρεται για τα μικρά στιγμιότυπα γαλήνης: μια γυναίκα που κρατά τη γάτα της, μια μορφή περιτριγυρισμένη από λουλούδια, ένα ποτήρι κρασί, έναν φανταστικό κήπο ή απλώς μια στιγμή προβληματισμού.

Η ζωγραφική της ξεκινά από μια έντονα οπτική σύνθεση. Η Lucía αφαιρεί μεγάλο μέρος των δευτερευούσων πληροφοριών διατηρώντας μόνο ό,τι θεωρεί ουσιώδες. Γαλήνες προσωπογραφίες, μεγάλες περιοχές χρώματος, ορισμένα περιγράμματα και επίπεδες μορφές δημιουργούν εικόνες αμέσως ευανάγνωστες αλλά φορτισμένες με ευαισθησία.

Στην γλώσσα της βρίσκουμε αποχρώσεις της σύγχρονης εικονογράφησης και της παιδικής naïf ζωγραφικής, μαζί με διακοσμητικές αναφορές που προσκρούν στο art déco και το art nouveau. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται επανερμηνευμένα από μια δική της ευαισθησία, πιο θερμή, καθημερινή και γυναικεία.

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες τομείς του έργου της είναι η χρήση του χρώματος. Ροζ αποχρώσεις, πηλικοί τόνοι, ώχρες, μουσταρδί και κρέμ χρωματικοί συνυπάρχουν με βαθιά μαύρα, μπλέ‑πράσινα, έντονες κόκκινες και καθαρά λευκά. Σε ορισμένες συνθέσεις η παλέτα είναι ευαίσθητη και σχεδόν οικιακή· σε άλλες, η χρωματική αντίθεση απολαμβάνει μια ακραία γραφική ένταση.

Η γυναίκα καταλαμβάνει το κέντρο σχεδόν ολόκληρου του καλλιτεχνικού της σύμπαντος. Δεν παρουσιαζεται ως ήρωας ή απόμακρη φιγούρα, αλλά μέσα από μια ήρεμη, κομψή και ενδοσυναισθηματική θηλυκότητα. Είναι φιγούρες με ήρεμες ματιές, αργές πόζες και ελεγχόμενες κινήσεις. Υπάρχει γκλάμουρ, αλλά πρόκειται για ένα γκλάμουρ οικείο και σιωπηλό.

Οι γάτες διαδραματίζουν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ρόλο. Πέρα από απλά διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούν ως σύμβολα συντροφικότητας, ανεξαρτησίας, τρυφερότητας και συναισθηματικής ασφάλειας. Σε έργα όπου η γυναίκα και το ζώο αγκαλιάζονται, οι καμπύλες του ανθρώπινου σώματος και τα σχήματα της γάτας σχεδόν συγχωνεύονται, μετατρέποντας τη σύνθεση σε αναπαράσταση της στοργής.

Τα λουλούδια και η βλάστηση εκπληρώνουν παρόμοιο ρόλο. Περιβάλλουν τις πρωταγωνίστριες, εμφανίζονται στα φορέματά τους ή εντάσσονται στο φόντο μέχρι να σβήσει μερικώς η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη μορφή και τη φύση. Με αυτόν τον τρόπο, γυναίκα, φύση και κόσμος των ζώων τελικά διαμορφώνουν μια κοινή ευαισθησία.

Σε έργα όπως η φιγούρα που αγκαλιάζει τη γάτα πάνω σε κόκκινο φόντο, η Lucía μειώνει ριζικά την παλέτα για να χτίσει την εικόνα με αντίθεση μεταξύ μαύρου, λευκού και κόκκινου. Οι ρίγες του φορέματος παύουν να είναι απλώς ένα μοτίβο και μετατρέπονται σε βασικό καλλιτεχνικό εργαλείο: περιβάλλουν και τους δύο χαρακτήρες και εστιάζουν ολόκληρη τη σκηνή στη χειρονομία της αγκαλιάς. Το αποτέλεσμα μεταδίδει προστασία, οικειότητα και σιωπή.

Σε άλλα κομμάτια, όπως η γυναίκα που κάθεται δίπλα στη γάτα και στο ποτήρι κρασί, η καλλιτέχνης αναπτύσσει μια σύνθεση πιο κοντά στον σύγχρονο σχεδιασμό. Το terracotta του φορέματος αλληλεπιδρά με απαλές ροζ, μπεζ και γαλάζιο‑πράσινο, δημιουργώντας μια εικόνα κομψή χωρίς να φαίνεται ψυχρή. Η πρωταγωνίστρια δεν εκτελεί κάποια συγκεκριμένη ενέργεια· απλώς υπάρχει μέσα στον χώρο της. Ακριβώς αυτή η απουσία δραματισμού αποτελεί μεγάλο μέρος της γοητείας του έργου.

Έτσι, η Lucía Lauren αναπτύσσει μια ζωγραφική φαινομενικά απλή αλλά επιμελώς δομημένη. Η γλώσσα της δεν εξαρτάται από την επίδειξη τεχνικού επιδέξιου, αλλά από την ικανότητα να απλοποιεί μια σκηνή μέχρι να βρει το ουσιαστικό της συναίσθημα.

Το σύμπαν της είναι γυναικείο, βοτανικό, οικείο και συναισθηματικό. Σε αυτό εμφανίζονται η καθημερινή ομορφιά, η σχέση με τα ζώα, η φροντίδα, η παρατήρηση και η φύση ως καταφύγιο. Οι πινελιές της παρουσιάζουν μια ιδιαίτερα ελκυστική ποιότητα: μπορεί να φαίνονται διακοσμητικές στην πρώτη ματιά, αλλά πίσω από αυτή την ομορφιά υπάρχει μια διαρκής αναζήτηση αρμονίας, ευαισθησίας και γαλήνης.

Σε ένα σύνολο σύγχρονο όπου πολλές εικόνες επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή με τη χρήση υπερβολής, η Lucía Lauren ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο: απλοποιεί. Και ακριβώς σε αυτή τη απλότητα βρίσκεται μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του έργου της.

Έργο τέχνης της καλλιτέχνιδος Lucía Laurent εκτελεσμένο με τεχνική Ακρυλικά σε καμβά υψηλής ποιότητας.
Διαστάσεις 90 x 120 εκ. ζωγραφικής.
Αρχική έκδοση.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω της εταιρίας United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί σε κύλινδρο και θα είναι προστατευμένο με πολλαπλά στρώσεις συσκευασίας, φυσαλίδες και τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη συσκευασία και παράδοση προς την εταιρία ταχυμεταφορών.
Το τεμάχιο θα φτάσει μετά δέκα ημέρες, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
“Αυτό το Lot περιέχει οπτικοποιήσεις που έχουν δημιουργηθεί με ΤΝ. Δείτε τις αρχικές φωτογραφίες για να ελέγξετε την πραγματική κατάσταση του έργου.”


Αυτό το μαγευτικό έργο σε ακρυλικό σε καμβά αποτελεί μια στυλιζαρισμένη σχηματική σύνθεση με εμφανείς επιρροές από τον κυβισμό και το Art Déco, κεντρικό θέμα στην αλληλεπίδραση και την κοινή ανάπαυση δύο γυναικών. Η σκηνή διακρίνεται από μια διακριτή ισορροπία ανάμεσα σε οργανικά σχήματα και αυστηρούς χρωματικούς τοίχους, όπου οι σιλουέτες των μορφών ενώνονται απαλά σε μια στάση ήρεμης οικειότητας. Η αντίθεση ανάμεσα στον τόνο της επιδερμίδας (ψυχρός απόχρωση και θερμή ώχρα), τα κόκκινα χείλη και τα μελανικά μαλλιά τονίζουν τη κομψότητα των προσώπων σε ανάπαυση. Ένας δυναμικός ρυθμός ριγών που κατέληξαν σε μαύρο και λευκό ρέουν μέσα από τα φορέματά τους, συνάπτοντας ομαλά με ένα γεωμετρικό φόντο με κάθετες ρίγες σε αποχρώσεις φωτεινό κόκκινο και μπορντό, επιτυγχάνοντας ένα έργο με ισχυρή οπτική δύναμη, ρυθμό και συναισθηματική ζεστασιά.