Πτολεμαϊκή–Ρωμαϊκή Περίοδος Terracotta Άγαλμα του Χαρποκρατή - 6 cm

Αρχαίο αιγυπτιακό θραύσμα αρχαϊκής πορσελάνης (βτφ) απεικονίζοντας τον Harpokrates, τη Γραμμικο-Ρωμαϊκή μορφή του αρχαίου αιγυπτιακού θεού Χθόριν ως παιδί.

Το διασωζόμενο θραύσμα αποτελεί το πάνω μέρος ενός αρχικά μεγαλύτερου αγαλματίδιου, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλιού, του άνω κορμού και τμημάτων των χεριών.

Η μορφή είναι κεντραρισμένη μπροστά και έχει σχετικά μεγάλο, στρογγυλό κεφάλι. Παρά την σημαντική φθορά λόγω ηλικίας στην επιφάνεια, τα βασικά χαρακτηριστικά του προσώπου παραμένουν ορατά, συμπεριλαμβανομένων των ματιών, της μοντελοποιημένης μύτης και του στόματος.

Το σημαντικότερο γνωριστικό στοιχείο για την εικονογραφική ταυτοποίηση είναι το χέρι που υψώνεται προς το στόμα, με το δάχτυλο τοποθετημένο πάνω ή πλησίον των χειλιών. Αυτή η κίνηση αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Harpokrates και προέρχεται από την παραδοσιακή αρχαιοεgyptianική απεικόνιση του Χορου ως παιδί.

Ισάριθμα αιγυπτιακά θραύσματα από πηλό πότες που φέρουν αυτήν τη χαρακτηριστική κίνηση έχουν αναγνωριστεί σε μεγάλες συλλογές μουσείων ως απεικονίσεις του Harpokrates.

Τα πλευρικά μέρη του σώματος και των χεριών διατηρούνται μόνο κατά το ήμισυ, ενώ ολόκληρο το κατώτερο τμήμα του αρχικού στατάουτ τεμάχου είναι λείπων.

Το αντίθετο όψης μοντελοποιείται σημαντικά απλούστερα και με λιγότερες λεπτομέρειες από την πρόσοψη, χαρακτηριστικό συχνά συναντώμενο σε καλουπωμένες πορσελάνιες φιγούρες.

Η μορφή κατασκευάζεται από πορτοκαλί προς κοκκινωπό-καφέ φλεγόμενη πηλόπιτα. Η επιφάνεια φέρει εκτεταμένες γήινες και ορυκτές επικαθήσεις καθώς και την ακανόνιστη υφή της επιφάνειας χαρακτηριστική ενός αρχαιολογικού θραύσματος πηλού.

Harpocrates – Horus the Child

Ο Harpocrates εξελίχθηκε στον Γραικο-Ρωμαϊκό κόσμο από τη αρχαία αιγυπτιακή αντίληψη του Horus the Child. Το ελληνικό του όνομα προέρχεται από τον αιγυπτιακό Har-pa-khered, που σημαίνει «Horus the Child».

Ένα από τα πλέον διακριτικά εικονογραφικά χαρακτηριστικά του είναι το δάχτυλο που υψώνεται προς το στόμα.

Στην αρχαία αιγυπτιακή εικονογραφία, αυτή η κίνηση συνδεόταν με την παιδική ηλικία και αποτελούσε χαρακτηριστικό στοιχείο σε απεικονίσεις του παιδιού Horus. Στις ελληνιστικές και ρωμαϊκές περιόδους, ο Harpocrates έγινε ένα εξαιρετικά διαδεδομένο θεός και συχνά απεικονιζόταν σε πηλό σε ολόκληρη την Αίγυπτο.

Απεικονίσεις από πηλό του Harpocrates είναι γνωστές τόσο από την Πτολεμαϊκή όσο και από την Ρωμαϊκή περίοδο. Συγκρίσιμα παραδείγματα που διατηρούνται σε μουσεία μαρτυρούν εκτεταμένο χρονολογικό και στυλιστικό εύρος αυτού του δημοφιλούς τύπου.

Χρονολόγηση

Λόγω της θραύσιμης κατάστασης του αντικειμένου, δεν μπορεί να θεμελιωθεί με ακρίβεια μια απόδοση σε μια μόνο αιώνα με βάση τη στυλιστική ανάλυση.

Η εικονογραφία και ο γενικός χαρακτήρας της πηλού ωστόσο στηρίζουν μια απόδοση σε τη Γραμμικο-Ρωμαϊκή Αίγυπτο.

Αντίστοιχες θραύσεις από πηλό του Harpocrates εμφανίζονται σε ολόκληρη την Πτολεμαϊκή περίοδο και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Για cataloging σκοπούς, μια χρονολόγηση προς την:

Πτολεμαϊκή έως Ρωμαϊκή Περίοδο, γύρω στον 2ο αιώνα π.Χ.–2ος αιώνας μ.Χ.

είναι κατάλληλη.

Κατάσταση

Θραυασμένη κατάσταση.

Το κεφάλι, ο άνω κορμός και τμήματα των χεριών διατηρούνται. Ολόκληρο το κατώτερο τμήμα του αρχικού στατάουτ τεμάχου λείπει.

Σημαντική φθορά λόγω ηλικίας στην επιφάνεια και καιρικές φθορές, με τεμάχια, απώλειες, ρωγμές και απώλεια λεπτότερων μορφολογικών στοιχείων.

Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι μερικώς φθαρμένα και μαλακοποιημένα αλλά παραμένουν αναγνωρίσιμα.

Υπάρχουν γήινες και ορυκτές επικαθίσεις σε ολόκληρη την επιφάνεια.

Σημαντικά, το χαρακτηριστικό δάχτυλο υψωμένο προς το στόμα παραμένει αναγνωρίσιμο, επιτρέποντας την ταυτοποίηση της φιγούρας ως Harpocrates παρά την θραύσιμη κατάστασή της.

Παρακαλούμε εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της κατάστασης.

Προέλευση

Πρώην στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτενών ταξιδιών του συλλέκτη μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία έως το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικογενειακής κατοικίας και ακολούθως παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών των συλλεκτών. Όπως ήταν συνήθιο για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη δεκαετία του 1950 και 1960, συνήθως δεν παρείχαν αποδείξεις αγοράς ή τιμολόγια.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφικά τεκμηριώματα σχετικά με τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμα και στηρίζουν τη μακροπρόθεσμη προέλευση της συλλογής.