Αρχαία Ελληνική, Ελληνιστική Unguentarium με ανοιχτόχρωμο slip - 10 cm

Ένα διακεκριμένο ελληνιστικό πήλινο αγγείο αλοιφών (unguentarium) με χαρακτηριστικό φυσιομορικό ή φιβωειδές σχήμα, χρονολογούμενο περίπου στον 3ο–1ο αι. π.Χ.

Το αγγείο έχει μακρύ, ελαφρώς φουσκωτό σώμα που σταδιακά στενεύει σε έναν αξιοσημείωτα μακρύ και λεπτό κυλινδρικό λαιμό με μικρή οπή. Το κατώτερο σώμα συρρικνώνεται προς μια μικρή επίπεδη βάση, δημιουργώντας τη κομψή φιβωειδή προφίλ που χαρακτηρίζει τα ελληνιστικά ουγκεντουάρια.

Το αγγείο είναι τροχισμένο με τροχό από πορτοκαλοκόκκινο πηλό και διατηρεί μεγάλα τμήματα της αρχικής ανοιχτής μπεζώς-κρεμώδες επιφανειακής επίστρωσης (slip). Περιοχές φθοράς και απώλειας της επίστρωσης αποκαλύπτουν το θερμότερο πορτοκαλοκίτρινο κεραμικό ύφασμα από κάτω, δημιουργώντας αντίθεση σε όλη την αρχαία επιφάνεια.

Σκούρες περιοχές, γήργεις αποθέσεις και ορυκτές επικαθίσεις είναι ορατές σε ορισμένα σημεία και συμβάλλουν στην φυσικά παλαίωση αρχαιολογική εμφάνιση του αγγείου.

Τυπολογία και Χρονολόγηση

Αυτό το αγγείο ανήκει στην γνωστή ομάδα των φυσιομορικών ουγκεντουαριών που παραγόντουσαν και χρησιμοποιούνταν σε ολόκληρο τον ελληνιστικό Μεσογειακό κόσμο.

Χαρακτηριστικά στοιχεία περιλαμβάνουν το μακρύ φιβωειδές σώμα, τον στενό σωληνοειδή λαιμό, τη μικρή οπή και τη συρικνωμένη βάση.

Ισάξια παραδείγματα διατηρούνται σε μεγάλες συλλογές μουσείων. Το Βρετανικό Μουσείο κατέχει σχετικά φουσφηλικά φουξιφωτικά ουγκεντουάρια από την Κουριών (Κούριον) χρονολογούμενα περίπου 300–50 π.Χ., ενώ το Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου Πρίνστον διατηρεί ένα αντίστοιχα συγκρίσιμο ελληνιστικό παράδειγμα με ύψος 10,3 εκ.

Ο τύπος τεκμηριώνεται επίσης στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, περιλαμβάνοντας παραδείγματα από τη Ναύκρατιδα που χρονολογούνται στον 3ο–2ο αι. π.Χ.

Καθώς αυτός ο τύπος αγγείου κυκλοφορούσε ευρέως σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ένα παραγωγικό κέντρο χωρίς αρχαιολογικά πλαίσια. Η ευρύτερη απόδοση Eastern Mediterranean είναι κατά συνέπεια κατάλληλη.

Λειτουργία

Τα ουγκεντουάρια ήταν μικρά αγγεία που χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση και ρίξιμο πολύτιμων ουσιών, ιδίως αρωματικών ελαίων, αλοιφών, καλλυντικών και άλλων υγρών.

Οι στενοί λαιμοί τους και οι μικρές οπές επέτρεπαν την διανομή των περιεχομένων με προσεκτικό και οικονομικό τρόπο.

Τέτοια αγγεία είναι γνωστά από οικιακά περιβάλλοντα και ταφές και ήταν ιδιαίτερα κοινά ως θρησκευτικά ή κυριολεκτικά κτερίσματα κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου.

Κατάσταση

Καλή κατάσταση σε σχέση με την ηλικία του.

Το αγγείο διατηρείται με σώμα, λαιμό, χείλος και βάση.

Η αρχαία επιφάνεια παρουσιάζει φθορές λόγω ηλικίας, μικρά ράγματα και ανομοιομορφίες, μαζί με γήινες και ορυκτές επικαθίσεις.

Ένα σημαντικό ποσοστό της αρχικής ανοιχτής μπεζ-κρεμώδας επίστρωσης παραμένει ορατό. Περιοχές φθοράς και απώλειας εκθέτουν το υπόστρωμα από την πορτοκαλοκόκκινη πήλοκατασκευή.

Κάποιες σκούρες αποχρώσεις και αποθέσεις είναι ορατές, ιδίως προς το κατώτερο σώμα.

Δεν υπάρχουν εμφανείς σύγχρονες προσθήκες ή αποκαταστάσεις ορατές στις φωτογραφίες.

Παρακαλώ εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής κατάστασης.

Κτητοποίηση ( provenance )

Πρώην στην Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Απόκτηση κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των συλλεκτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία μέχρι το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικίας της οικογένειας και ακολούθως παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή ιδιοκτησία.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τις περιπλανήσεις των συλλεκτών. Όπως εθεωρείτο συνήθεια στις ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη δεκαετία του 1950 και 1960, συνήθως δεν χορηγούνταν ή ζητούνταν αποδείξεις αγοράς.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφικά έγγραφα σχετικά με τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμα και στηρίζουν τη μακροχρόνια προέλευση της συλλογής.