Αρχαία Ελληνική, Ελληνιστική Terracotta Lagynos με ανοιχτόχρωμο slip - 21 cm

Μία σημαντική και ελκυστική Ελληνιστική ληγύνος από πηλό, διακρίνεται από το ευρύ καρινωμένο σώμα, τον ψηλό λεπτό λαιμό, το δακτυλιωτό κατώφλι και το έντονα διαμορφωμένο μονόχειρο ελάττωμα.

Το αγγείο έχει τις χαρακτηριστικές αναλογίες που συνδέονται με τη μορφή του Ελληνιστικού ληγύνου. Από ένα χαμηλό δαχτυλιοφόρο κατώφλι, το κάτω μέρος του σώματος διευρύνεται εξωτερικά μέχρι τη μέγιστη διάμετρο σε μια έντονη γωνιακή μετάβαση. Πάνω από αυτό, ο ευρύς, απαλά στρογγυλεμένος ώμος στενεύει διακριτικά προς τον λαιμό, δημιουργώντας μια συμπιεζόμενη, σχεδόν διπλοδύναμη ή καρινωτή προφίλ.

Ένας ψηλός και σχετικά λεπτός λαιμός υψώνεται από τον ώμο και τελειώνει σε ένα έντονα εξωτερικά ανοικτό χείλος.

Στη μια πλευρά βρίσκεται ένα σημαντικά ψηλό λουρί μορής χειρός, που εκτείνεται από την περιοχή του άνω λαιμού και του χείλους προς τον ώμο. Ιδιάζουσα είναι η έντονη διαμόρφωση: αρκετές καθορισμένες διαμήκεις νησίδες ή αυλακώσεις εκτελούνται κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας του χεριού, δίνοντάς του μια ισχυρή προφίλ και διακοσμητική εμφάνιση.

Το αγγείο παραχθεί με τη χρήση του τροχού του πηλοβάτη, και οριζόντιες τεχνικές ενδείξεις ρίψης παραμένουν ορατές σε ορισμένα σημεία πάνω στο σώμα.

Μεγάλες περιοχές από την αρχική ανοιχτή κρεμώδη έως μπεζ απόχρωση επίστρωσης παραμένουν διατηρημένες. Η φθορά λόγω ηλικίας και οι απώλειες στη επιφάνειά της αποκαλύπτουν τον γήινο-κοκκινωπό-μπεζ πορώδες της κεραμικής ύφανσης από κάτω.

Ο συνδυασμός του ευρύχωρου αρχιτεκτονικού σώματος, της μακριάς κεφαλής, της ισχυρά μορφοποιημένης λαβής και της διατηρημένης φωτεινής επιφάνειας προσδίδει στο αγγείο μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή εμφάνιση.

Τυπολογία και Χρονολόγηση

Ο lagynos είναι μια χαρακτηριστική μορφή αγγείου του Ελληνιστικού κόσμου, ιδιαίτερα συνδεδεμένος με την ανατολική Μεσόγειο.

Τυπικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν ένα ευρύ, σχετικά χαμηλό σώμα με ξεκάθαρο ώμο, έναν ψηλό, στενότερο λαιμό, ένα μικρό δακτυλιωτό ποδαράκι και ένα μόνο χέρι που εκτείνεται μεταξύ του ώμου και του άνω λαιμού ή χείλους.

Ισχύουσες αντίστοιχες αγγείες είναι γνωστές από την Ελλάδα, το Αιγαίο, την Κύπρο και την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο.

Μια ιδιαίτερα κοντινή αντιπαραβολή διατηρείται στο Βρετανικό Μουσείο: ένας Ελληνιστικός lagynos από τη Σαλαμίνα, Κύπρο, με συμπιεσμένο καρινωτό σώμα, μικρό δακτυλιωτό ποδαράκι, μακρύ λαιμό, φαινομενικά ανοίγοντας χείλος και χέρι που εκτείνεται προς τον ώμο. Με ύψος περίπου 20,8 εκ., βρίσκεται σε εξαιρετικά κοντινή κλίμακα προς το παρόν αγγείο και χρονολογείται περίπου στους 300–150 π.Χ.

Περισσότερες παρόμοιες περιπτώσεις γνωρίζονται από την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο. Lagynoi από τη Ναύκρατιδα στις εκβολές του Νείλου εμφανίζουν αντίστοιχα ευρείς ώμους, στενότερα σώματα, ψηλούς λαιμούς και χέρια που εκτείνονται μεταξύ ώμου και λαιμού. Παραδείγματα αυτού του γενικού τύπου χρονολογούνται στην όψιμη περίοδο της Πτολεμαϊκής, περίπου 200–50 π.Χ.

Λευκόχρωμο-έδαφος και αγγεία με φως επίστρωσης επίσης εκπροσωπούνται στις μεγάλες διεθνείς συλλογές μουσείων και αποτελούν χαρακτηριστικό της Ελληνιστικής κεραμικής παραγωγής.

Με βάση το σχήμα, τις αναλογίες και τη μεταχείριση της επιφάνειας, η χρονολόγηση στην Ελληνιστική περίοδο, περίπου 3ος–1ος αιώνας π.Χ., είναι κατάλληλη.

Μια πιο συγκεκριμένη απόδοση ως προς την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο είναι δυνατή, αλλά χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό κοντέστ ή επιστημονική ανάλυση, μια ευρύτερη απόδοση προς την Ανατολική Μεσόγειο είναι προτιμητέα.

Λειτουργία

Οι lagynoi χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση και σερβίρισμα υγρών, ιδιαίτερα σε σχέση με τον Ελληνιστικό ύφος πόσης και τραπεζώματος.

Ο ψηλός λαιμός και το σχετικά στενό άνοιγμα επέτρεπαν ελεγχόμενη χύση, ενώ η σημαντικά διαμορφωμένη λαβή παρείχε ασφαλή κράτημα όταν το αγγείο υψωνόταν και κλινόταν.

Η αδιάκοπη ευρύχωρη σώμα παρείχε σημαντική χωρητικότητα ενώ διατηρούσε τις κομψές αναλογίες που χαρακτηρίζουν τη μορφή lagynos.

Κατάσταση

Καλή κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του.

Το σώμα, το δαχτυλιωτό ποδαράκι, ο λαιμός και η σημαντικά διαμορφωμένη λαβή διατηρούνται.

Μεγάλες περιοχές από την αρχική ανοιχτή κρεμώδη έως μπεζ απόχρωση επίστρωσης παραμένουν ορατές, με φθορά λόγω ηλικίας, γρατσουνιές και μερικές απώλειες που αποκαλύπτουν την κεραμική ύφανση από κάτω.

Η επιφάνεια εμφανίζει περιοχές αποχρωματισμού, γηϊνό και μεταλλικά κατάλοιπα, μικρές χαρακιές και μικρά τρύματα που συμφωνούν με την ηλικία.

Το χείλος παρουσιάζει ηλικιακές ανωμαλίες και μικρές ραγισματώσεις.

Η σημαντικά διαμορφωμένη λαβή διατηρείται, και ο χαρακτηριστικός διαμήκης και κυματοειδής διακοσμητικός της αποτύπωμα παραμένει ορατό σαφώς.

Σύνοψη, ένα ελκυστικό αρχαίο αγγείο με φυσικά γηρασμένη επιφάνεια και σαφή ίχνη αρχαιότητας και χρήσης.

Παρακαλώ εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της κατάστασης.

Κληρονομιά

Παλαιότερα στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των συν συντακτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία έως το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της κατοικίας της οικογένειας και ακολούθησε διαρκώς στην οικογενειακή κατοχή.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών των συλλεκτών. Όπως συνήθως για ιδιωτικές αγορές το 1950s και 1960s, τα αποδεικτικά αγορών ή τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφικά τεκμηρία σχετικά με τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμα και στηρίζουν τη μακροχρόνια προέλευση της συλλογής.