Francis Bott (1904-1998) - Abstrakt

ΈΝΑ ΠΡΟΪΜΙΝΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Francis Bott

Υπογραφή και χρονολόγηση 1960
Διαστάσεις 46x37
Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής κατάστασης.
Το κάδρο αποτελεί ελεύθερο δώρο

Francis Bott (* 8 Μαρτίου 1904 στη Φρανκφούρτη/Μάιν, Γερμανία; † 7 Νοεμβρίου 1998 στη Λουγκάνο, Tessin; στην πραγματικότητα Ernst Bott) ήταν Γερμανός ζωγράφος και εκπρόσωπος της «Δεύτερης École de Paris», δηλαδή της γαλλικής «Informel». Το καλλιτεχνικό του έργο παρουσιάζει δύο φαινομενικά αντίθετες εστιές: σουρεαλιστική, φανταστική αντικεινότητα και ταχυτικιστική, γεωμετρική αφαίρεση. Το σώμα του αποτελείτα από πίνακες, γυαλιστικές βιτρίνες, σκίτσα, υδατικές, gouache, γλυπτά και αντικείμενα· επίσης εργάστηκε ως σκηνογράφος.

Ο Francis Bott προέρχεται από αστική τάξη, αλλά τον οδήγησε γρήγορα μια αβέβαιη νιότητα με την οικογένειά του στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Ελβετία. Από το 1910 φοίτησε σε διάφορα σχολεία και οικοτροφεία κυρίως γαλλόφωνων σχολείων στην Ελβετία και το Βέλγιο. Το 1918 η οικογένεια επέστρεψε στη Γερμανία (Κολωνία), όπου ο Bott γνωρίστηκε με τον Anton Räderscheidt και ενώθηκε με τον κύκλο around τον Heinrich Hoerle και τον Max Ernst. Προσπάθειες να εργαστεί ως μάγειρας ή στο γραφείο του πατέρα του απέτυχαν.

Επηρεασμένος από τις συζητήσεις με τους «Kölner Progressiven» και τη φιλο_K kommunής αντί-πολεμική διάθεση, ο Bott διαμορφώνει έναν αναρχικό παγκόσμιο οπτικό κόσμο.Η δίψα του για ατομική ελευθερία τον οδήγησε μετά το θάνατο του πατέρα του το 1921 να υιοθετήσει ένα περιπλανώμενο βίο ως αριστερός πολιτικά απασχολούμενος περιπλανώμενος, κατά τη διάρκεια του οποίου πήγε μεταξύ άλλων στο Βερολίνο και ως κρυφός επιβάτης ή μάγειρας σε καράβι στις ΗΠΑ και στο Μεξικό.

Στο Βερολίνο γνώρισε το Bott το 1924 τον Herwarth Walden και τον κύκλο γύρω από το «Sturm». Την ίδια χρονιά γνώρισε στη Δρέσδη τη μετέπειτα σύζυγό του Maria Gruschka («Manja»), μια Πολωνο-γεννημένη κόρη ενός ραβίνου. Επιστρέφοντας στο Βερολίνο, το 1925 ο Bott ενδιαφέρεται κυρίως για το θέατρο μέσω της επαφής με τον Bertolt Brecht.

Το 1926 ο Bott και η Manja μεταβαίνουν στη Βενετία. Την επιβίωση του την εξασφάλιζε ως τραγουδιστής στους δρόμους, περιστασιακός ηθοποιός και ζωγράφος καρτών. Η σύνδεσή του με τον Bertolt Brecht δεν έσβησε, και έτσι ο Bott και η Manja γράφτηκαν το 1928 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD). Το 1930 η διεθνής οικονομική κρίση ανάγκασε το ζευγάρι να μετακομίσει από τη Βιέννη στη Φρανκφούρτη προς τους συντρόφους του Κόμματος· αλλά το 1932 βρέθηκαν και πάλι στη Βιέννη. Ο Bott καταδικάστηκε ερήμην σε οχύρωση στη Φρανκφούρτη για τη δραστηριότητά του εκεί, το 1933 συνελήφθη στη Νυρεμβέργη, αλλά κατάφερε να αποδράσει πίσω στην Βιέννη. Εκεί και εκεί φυλακισμένος, επρόκειτο να απελαθεί στη Γερμανία, αλλά τελικά οδηγήθηκε στα Τσέχικα σύνορα, και έτσι ο Francis Bott και η Manja έφτασαν στη Πράγα.

Εκεί ήρθε σε επαφή με τον αυστριακό εξπρεσιονιστή Oskar Kokoschka. Αυτός τον πείθει ότι είναι ένας ζωγράφος, και έτσι ο Bott από τότε ενεργεί γενικά προς την τέχνη.

Το 1936 έπρεπε ο Bott και η Manja να εγκαταλείψουν την Τσεχοσλοβακία και μέσω Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία) και Βορείου Ιταλίας το 1937 κατέληξαν στο Παρίσι, όπου ο Bott γνώρισε προσωπικά τον Max Ernst και τον Pablo Picasso. Μετά τη σύντομη συμμετοχή του στον Ισπανικό Εμφύλιο στο Thälmann-Bataillon, η γαλλική πρωτεύουσα έγινε το κέντρο ζωής τους.

Το 1938 ο Francis Bott συνεκτίμησε στο «Freien Deutschen Künstlerbundes». Κατά την έναρξη του πολέμου στις 1 Αυγούστου 1939 συνελήφθη· δήλωσε εθελοντής για τον γαλλικό στρατό, ωστόσο αρχικά μεταφέρθηκε σε διάφορους καταυλισμούς. Το 1940 προωθήθηκε σε μονάδα της βρετανικής army και έτσι βρέθηκε στο Toulouse, όπου ήδη είχε φτάσει η Manja. Μετά το τέλος των μαχών, ο Bott περιλήφθηκε σε λίστα 87 Γερμανών αντιστασιακών που σύμφωνα με τη συνθήκη εκεχειρίας έπρεπε να παραδοθούν στους Ναζί. Κρύφτηκε και εργάστηκε ως ξυλοκόπτης στο Couiza νότια της Carcassonne στις Corbières.

Στις 14 Οκτωβρίου 1940 ο Francis Bott παντρεύτηκε τη Maria Gruschka, μια παραχώρηση προς τον bourgeoisie κόσμο από τον οποίο κατάγονταν. Όταν στις 11 Νοεμβρίου 1942 οι γερμανικές δυνάμεις κατέλαβαν τη «Vichy-France», ο Francis και η Manja Bott αποσύρθηκαν στο Aurillac στο Département Cantal (κεντρική Γαλλία) και ο Bott προσχώρησε στην αντίσταση της «Francs-tireurs et partisans». Με τη λευτεριά του Παρισιού το 1944 επιστρέψανε στο Παρίσι, και ο Bott κέρδιζε την επιβίωσή του με ευκαιριακή εργασία. Το 1946 απέκτησε στο Montparnasse ένα εργαστήριο μαζί με την Manja. Η Γαλλία παρέμεινε η οικειοθελής πατρίδα του. Το 1961 πέθανε η Manja από επιπλοκές ασθενειών που απέκτησε κατά την περίοδο της δίωξης.

τα λοιπά