Μεσαιωνική, εποχή σταυροφόρων Ασημί Millarés — Χριστιανική μίμηση ενός Αλμοχαδικού ντιράμ

Προσοχή: λόγω τελωνειακών κανονισμών, μπορούμε να αποστείλουμε προϊόντα μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής εντός ΕΕ πριν υποβάλετε προσφορά.

Αργυρό μιγιαρές, χριστιανική απομίμηση ενός ντιρχάμ των Αλμοχάδων. Ανώνυμη έκδοση, αβέβαιο νομισματοκοπείο.

-> Κατά την εποχή των Σταυροφοριών και της ισπανικής Ρεκονκίστα, τα ασημένια τετράγωνα ντιρχάμ που εξέδιδε το μουσουλμανικό Χαλιφάτο των Αλμοχάδων ήταν το κυρίαρχο και πιο ευρέως αποδεκτό νόμισμα στους εμπορικούς κύκλους της Μεσογείου. Για να μπορούν να ανταλλάσσουν αποτελεσματικά αγαθά, χρυσό και πόρους με τα ισλαμικά κράτη της Βόρειας Αφρικής, οι δυνάμεις της Δυτικής Ευρώπης άρχισαν να κόβουν δικά τους αντίγραφα.

Εμπροσθότυπος: στυλιζαρισμένη αραβική επιγραφή σε τρεις γραμμές, μέσα σε τετράγωνο πλαίσιο με γραμμές και στιγμές.
Οπισθότυπος: στυλιζαρισμένη αραβική επιγραφή σε τρεις γραμμές, μέσα σε τετράγωνο πλαίσιο με γραμμές και στιγμές.

Μέγεθος: ± 17,8 x 17,3 mm
Βάρος: ± 1,30 g
VF

Πιστοποιητικό γνησιότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αιτήματος για όλες τις παρτίδες με τιμή κατακύρωσης €100 ή υψηλότερη.


-> Το μιγιαρές ήταν μια χριστιανική απομίμηση των χαρακτηριστικών τετράγωνων ασημένιων ντιρχάμ που εξέδιδε το Χαλιφάτο των Αλμοχάδων. Αυτές οι απομιμήσεις κόβονταν κατά τον 13ο αιώνα σε διάφορα χριστιανικά ελεγχόμενα κέντρα γύρω από τη δυτική Μεσόγειο, ιδίως στο Στέμμα της Αραγωνίας, στη νότια Γαλλία και στην Ιταλία. Παράγονταν κυρίως για να διευκολύνουν το εμπόριο με τα μουσουλμανικά κράτη της Βόρειας Αφρικής, όπου το ασήμι των Αλμοχάδων γινόταν ευρέως αποδεκτό.

Παρότι η εμφάνισή τους ακολουθεί πιστά εκείνη των αυθεντικών ντιρχάμ, οι αραβικές επιγραφές είναι συχνά πρόχειρα αντιγραμμένες, παραμορφωμένες ή εν μέρει ακατανόητες, γεγονός που υποδηλώνει ότι πολλοί από τους χριστιανούς χαράκτες μητρών δεν μπορούσαν να διαβάσουν τη γραφή. Το μιγιαρές αποτελεί, επομένως, ένα συναρπαστικό υλικό τεκμήριο της εκτεταμένης εμπορικής και πολιτισμικής αλληλεπίδρασης που συνεχιζόταν ανάμεσα στον χριστιανικό και τον ισλαμικό κόσμο, παρά τις πολιτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις τους.


-> Τα νομίσματα που κόπηκαν από το Χαλιφάτο των Αλμοχάδων φέρουν αραβική γραφή με ενδείξεις νομισματοκοπείου και ομολογίες πίστης. Είναι συνήθως ανώνυμα, δηλαδή δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποιον συγκεκριμένο ηγεμόνα.

Έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες σχετικά με το τετράγωνο σχήμα αυτών των νομισμάτων. Παρότι το σχήμα τους πράγματι διευκόλυνε την κοπή τους από μεγαλύτερα κομμάτια ασημιού, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι το τετράγωνο σχήμα ήταν συνειδητή σχεδιαστική επιλογή.

Αυτά τα τετράγωνα ασημένια νομίσματα ντιρχάμ είναι χαρακτηριστικά της περιόδου των Αλμοχάδων, όταν η δυναστεία των Αλμοχάδων ήλεγχε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αφρικής και της Ισπανίας. Ήταν η ισχυρότερη δύναμη στη Βόρεια Αφρική μετά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι Αλμοχάδες μετέφεραν την πρωτεύουσα της μουσουλμανικής Ιβηρίας από την Κόρδοβα στη Σεβίλλη, όπου ίδρυσαν ένα μεγάλο τέμενος και έχτισαν το παλάτι Αλ-Μουουάρακ (το σημερινό Αλκάθαρ της Σεβίλλης).

Τον 12ο αιώνα, δύο μεγάλες μουσουλμανικές δυνάμεις σύναψαν στρατηγική συμμαχία για να αντιμετωπίσουν τις χριστιανικές Σταυροφορίες. Το Χαλιφάτο των Αλμοχάδων συνήψε συνεργασία με την Αγιουβιδική Αίγυπτο του σουλτάνου Σαλαντίν. Αυτό οδήγησε στην πολιορκία και την κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 1187 μ.Χ. από τις ενωμένες δυνάμεις υπό τον Σαλαντίν.
Ένα τάγμα των Αλμοχάδων συμμετείχε επίσης σε επιθέσεις κατά των χριστιανών και επιχείρησε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη.

Στο αλ-Άνταλους, το Χαλιφάτο των Αλμοχάδων ηττήθηκε από τις συνδυασμένες χριστιανικές δυνάμεις της Πορτογαλίας, της Καστίλης και της Αραγωνίας στη μάχη του Λας Νάβας ντε Τολόσα, το 1212 μ.Χ. Η δύναμή τους συνέχισε να φθίνει και έως το 1270 οι Αλμοχάδες δεν αποτελούσαν πλέον δύναμη οποιασδήποτε σημασίας.