Αρχαία Αιγυπτιακή Μπρούντζος Άγαλμα του Θεού Οσίρις. Ύψος 15,5. Ύστερη Περίοδος, 664–332 π.Χ.






Διηύθυνε το Μουσείο Συλλογής Ifergan, ειδικευμένη στην Φοινικική αρχαιολογία.
792 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142553 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Άγαλμα θεού Οσίρις, ύστερη περίοδος (664–332 π.Χ.), μόνο μπρούντζος με υπόλοιπα χρυσού, ύψος περίπου 13 εκ. (15,5 εκ. με βάση), σε καλή κατάσταση; προήλθε από ιδιωτική συλλογή στη Γαλλία, απόκτηση 2025.
Περιγραφή από τον πωλητή
Θεός Οσίρις
- πολύ όμορφο -
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στοιβαρός Χάλκινος με υπόλοιπο επίχρυσο
13 εκ. ύψος, 15,5 εκ. ύψος με βάση.
ΚΑΤΑΓΩΓΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, κ. Ι, Γαλλία, πριν το 1980.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες.
Οσίρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η καταγωγή του Οσίρις είναι αμφιλεγόμενη· ήταν τοπικός θεός του Μουσίρις, στη Νότια Αίγυπτο, και ίσως μια προσωποποίηση της χθόνιας γονιμότητας. Γύρω το 2400 π.Χ., ωστόσο, o Οσίρις έπαιζε σαφώς διπλό ρόλο: και θεός της γονιμότητας και ενσωμάτωση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτή η δυαδική λειτουργία συνδυάστηκε με την αιγυπτιακή αντίληψη θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς μετά θάνατον γινόταν Οσίρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Ώρος, θεό του ουρανού. Έτσι ο Οσίρις και ο Ώρος ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν μητέρα του βασιλιά και συνεπώς μητέρα του Ώρου και σύντροφος του Οσίρις. Ο θεός Σεθ θεωρούνταν ο δολοφόνος του Οσίρις και αντίπαλος του Ώρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου που αναφέρει ο ελληνιστής συγγραφέας Πλούταρχος, ο Οσίρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σεθ, ο οποίος διαμέλισε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύ, βρήκαν και ενεταφίασαν όλα τα μέρη, εξαιρουμένου του φαλλού, προσφέροντας έτσι νέα ζωή στον Οσίρις, ο οποίος από τότε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως κυρίαρχος και κριτής. Ο γιος του Ώρος αγωνίστηκε επιτυχώς ενάντια στον Σεθ, εκδικούμενος τον Οσίρις και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Οσίρις δεν ήταν μόνο ο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που παρείχε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση έως την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. θεωρούνταν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι νεκροί βασιλιάδες, συνδέεται με τον Οσίρις με τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Οσίρις, ωστόσο, δεν συνεπάγεται ανάσταση, διότι ακόμη και ο Οσίρις δεν αναδύεται από τους νεκρούς. Αντιθέτως, σήμαινε την ανανέωση της ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων ενός ατόμου στη Γη. Με αυτήν την οικουμενική μορφή ο cult του Οσίρις διαδόθηκε σε ολόκληρη την Αίγυπτο, συχνά συνδέοντας τους λατρευτικούς τόπους τοπικής γονιμότητας και θεοτήτων του κάτω κόσμου.
Η ιδέα ότι η αναγέννηση στην επόμενη ζωή μπορούσε να επιτευχθεί ακολουθώντας τον Οσίρις διατηρήθηκε μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στή Μέση Βασιλεία (1938–περίπου 1630 π.Χ.) οι γιορτές του θεού συνίσταντο από πομπές και νυχτερινές τελετές και τελούνταν στον ναό της Άβδους, όπου ο Οσίρις είχε ενσωματώσει τον πολύ αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χεντυ-Ιμεντιού. Το όνομα αυτό, που σημαίνει «Πρώτος των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Οσίρις ως επικήφ. Επειδή οι γιορτές γίνονταν ανοικτά, επιτρεπόταν δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα μέσα του 2ου χιλ. π.Χ. είχε καταντήσει μόδα να θάβονται κατά μήκος της πομπικής οδού της Άβδου ή να στήνεται κενόταφος ως αντιπρόσωπος των νεκρών.
Οι γιορτές του Οσίρις που επαναλαμβάνονταν συμβολικά τη μοίρα του θεού εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Κεντρικό χαρακτηριστικό των γιορτών στη Ύστερη Περίοδος ήταν η κατασκευή του «κηπου Οσίρις», ένα καλούπι σε σχήμα Οσίρις, γεμάτο από χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με τα ύδατα του Νείλου και σπέρνεται σιτηρά. Αργότερα, ο βλαστός σιτηρών συμβόλιζε τη ζωτική δύναμη του Οσίρις.
Στη Μέμφιδα το ιερό βούβαλος, ο Άπησης, συνδέθηκε με τον Οσίρις, μετατρέποντάς τον σε Οσίρις-Άπις, ο οποίος τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σεράπις. Οι ελληνιστές-ρωμαίοι συγγραφείς συνέδεαν τον Οσίρις με τον θεό Διόνυσο. Ο Οσίρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο Μέμφιτων θεό των νεκρών.
Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση του Οσίρις χρονολογείται γύρω στο 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του σπανίζουν πριν τη Νέα Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν απεικονιζόταν σε αρχαιοποιημένη μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, το ένα χέρι κρατάει ένα κροκόδειλο, το άλλο ένα φλειά. Στο κεφάλι του βρισκόταν το στέμμα ατεφ, που συνίστατο από το λευκό στέμμα της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπάλαιας.
Ιστορία πωλητή
Θεός Οσίρις
- πολύ όμορφο -
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στοιβαρός Χάλκινος με υπόλοιπο επίχρυσο
13 εκ. ύψος, 15,5 εκ. ύψος με βάση.
ΚΑΤΑΓΩΓΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, κ. Ι, Γαλλία, πριν το 1980.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες.
Οσίρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η καταγωγή του Οσίρις είναι αμφιλεγόμενη· ήταν τοπικός θεός του Μουσίρις, στη Νότια Αίγυπτο, και ίσως μια προσωποποίηση της χθόνιας γονιμότητας. Γύρω το 2400 π.Χ., ωστόσο, o Οσίρις έπαιζε σαφώς διπλό ρόλο: και θεός της γονιμότητας και ενσωμάτωση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτή η δυαδική λειτουργία συνδυάστηκε με την αιγυπτιακή αντίληψη θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς μετά θάνατον γινόταν Οσίρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Ώρος, θεό του ουρανού. Έτσι ο Οσίρις και ο Ώρος ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν μητέρα του βασιλιά και συνεπώς μητέρα του Ώρου και σύντροφος του Οσίρις. Ο θεός Σεθ θεωρούνταν ο δολοφόνος του Οσίρις και αντίπαλος του Ώρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου που αναφέρει ο ελληνιστής συγγραφέας Πλούταρχος, ο Οσίρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σεθ, ο οποίος διαμέλισε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύ, βρήκαν και ενεταφίασαν όλα τα μέρη, εξαιρουμένου του φαλλού, προσφέροντας έτσι νέα ζωή στον Οσίρις, ο οποίος από τότε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως κυρίαρχος και κριτής. Ο γιος του Ώρος αγωνίστηκε επιτυχώς ενάντια στον Σεθ, εκδικούμενος τον Οσίρις και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Οσίρις δεν ήταν μόνο ο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που παρείχε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση έως την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. θεωρούνταν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι νεκροί βασιλιάδες, συνδέεται με τον Οσίρις με τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Οσίρις, ωστόσο, δεν συνεπάγεται ανάσταση, διότι ακόμη και ο Οσίρις δεν αναδύεται από τους νεκρούς. Αντιθέτως, σήμαινε την ανανέωση της ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων ενός ατόμου στη Γη. Με αυτήν την οικουμενική μορφή ο cult του Οσίρις διαδόθηκε σε ολόκληρη την Αίγυπτο, συχνά συνδέοντας τους λατρευτικούς τόπους τοπικής γονιμότητας και θεοτήτων του κάτω κόσμου.
Η ιδέα ότι η αναγέννηση στην επόμενη ζωή μπορούσε να επιτευχθεί ακολουθώντας τον Οσίρις διατηρήθηκε μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στή Μέση Βασιλεία (1938–περίπου 1630 π.Χ.) οι γιορτές του θεού συνίσταντο από πομπές και νυχτερινές τελετές και τελούνταν στον ναό της Άβδους, όπου ο Οσίρις είχε ενσωματώσει τον πολύ αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χεντυ-Ιμεντιού. Το όνομα αυτό, που σημαίνει «Πρώτος των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Οσίρις ως επικήφ. Επειδή οι γιορτές γίνονταν ανοικτά, επιτρεπόταν δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα μέσα του 2ου χιλ. π.Χ. είχε καταντήσει μόδα να θάβονται κατά μήκος της πομπικής οδού της Άβδου ή να στήνεται κενόταφος ως αντιπρόσωπος των νεκρών.
Οι γιορτές του Οσίρις που επαναλαμβάνονταν συμβολικά τη μοίρα του θεού εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Κεντρικό χαρακτηριστικό των γιορτών στη Ύστερη Περίοδος ήταν η κατασκευή του «κηπου Οσίρις», ένα καλούπι σε σχήμα Οσίρις, γεμάτο από χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με τα ύδατα του Νείλου και σπέρνεται σιτηρά. Αργότερα, ο βλαστός σιτηρών συμβόλιζε τη ζωτική δύναμη του Οσίρις.
Στη Μέμφιδα το ιερό βούβαλος, ο Άπησης, συνδέθηκε με τον Οσίρις, μετατρέποντάς τον σε Οσίρις-Άπις, ο οποίος τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σεράπις. Οι ελληνιστές-ρωμαίοι συγγραφείς συνέδεαν τον Οσίρις με τον θεό Διόνυσο. Ο Οσίρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο Μέμφιτων θεό των νεκρών.
Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση του Οσίρις χρονολογείται γύρω στο 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του σπανίζουν πριν τη Νέα Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν απεικονιζόταν σε αρχαιοποιημένη μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, το ένα χέρι κρατάει ένα κροκόδειλο, το άλλο ένα φλειά. Στο κεφάλι του βρισκόταν το στέμμα ατεφ, που συνίστατο από το λευκό στέμμα της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπάλαιας.
Ιστορία πωλητή
Λεπτομέρειες
Αποποίηση ευθυνών
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
