ALTRO - N.N. - Τραπέζι σαλονιού - PIOPPO - MULTISTRATO - Φλωρεντινή χειροτεχνία






Είναι κάτοχος πτυχίου στην ιστορία της τέχνης και της αρχιτεκτονικής, με 12ετή εμπειρία στις διακοσμητικές τέχνες.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142376 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Τραπέζι σαλονιού ιταλικού стил Barocchetto Fiorentino, κατασκευασμένο από πολλαπλών πάνελ δέντρο Πυόπο (PIOPPO - MULTISTRATO) και ημερομηνίας 1950–1960.
Περιγραφή από τον πωλητή
Δείγμα εκλεπτυσμένου τραπεζιού σαλονιού (ή καπνίσματος) πλήρους στυλ Φλωρεντινού Barocchetto, που χρονολογείται στη δεύτερη μισή του 20ού αιώνα (περίπου δεκαετίες ’50/’60). Το έπιπλο αντιπροσωπεύει μια εξαίσια μαρτυρία της φημισμένης καλλιτεχνικής βιοτεχνίας της Τοσκάνης (περιοχή Φλωρεντίας-Κάσσινα), που μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατάφερε να ερμηνεύσει εκ νέου με εξαιρετική θεμελιώδη αυστηρότητα ιστορικό/λογοτεχνικό και τεχνικό το Rococò και τον Ιταλικό και Ευρωπαϊκό 18ο αιώνα ως προς τις διακοσμητικές δόξες.
Χαρακτηριστικό από ένα κινούμενο, ελαφρύ και κομψό προφίλ, αυτό το τραπεζάκι προοριζόταν για αίθουσες κοινωνίας της αστικής τάξης της εποχής ως επιφάνεια εφαρμογής για σαλόνια συζητήσεων ή ζώνες καπνίσματος, συνδέοντας τη λειτουργικότητα ενός ευέλικτου επίπλου με την οπτική αίγλη ενός πολυτελούς φινιρίσματος αντίκειμενου αρχαίου.
Το έπιπλο στηρίζεται σε τέσσερα χαρακτηριστικά πόδια «en cabriole» (διπλός τόνος σε σχήμα «S»), κεντρικό στοιχείο της μεταβατικής περιόδου από τη μπαρόκ στη Rococò, που τελειώνουν με ένα κομψό και διακριτικό παπούτσι-τακούνι. ο φούσκος και τα πόδια είναι κατασκευασμένα από μασίφ ξύλο ήπιων ιδιοτήτων (συνήθως λεύκα ή φτελιά), ιδανικά για να ακολουθούν τα σφηνοειδή και τα κυματοειδή σχέδια των περιμετρικών φακτριών.
Η ανάποδη πλευρά του τραπεζιού αποκαλύπτει τη ζωντανή μετάβαση μεταξύ της χειροτεχνικής επιπλοποιίας και τεχνικών λύσεων του 20ού αιώνα: ο κεντρικός πίνακας είναι κατασκευασμένος από καπλαμά/πολυκεφαλικό μαστίχο φτέρη, επιλογή εξαιρετική για να εξασφαλίσει απόλυτη διαστασιακή σταθερότητα στο χρόνο και να αποτρέψει ρωγμές ή παραμορφώσεις τυπικές για τα λεπτά σανίδια από μασίλλι. Τα πόδια συνδέονται με τα γειτονικά φακτρία (ενισχυμένα με διαγώνιες βέργες ονομάζονται «φτερούγες αγγέλου») μέσω μεταλλικών ελατηρίων και καρυδέων βιδών εποχής. Αυτή η δομική μονάδα επέτρεπε ασφαγή μεταφορά και μολοποίηση, διατηρώντας την ακεραιότητα του επίπλου κατά τις διεθνείς εξαγωγές της εποχής.
Το πιο εκπληκτικό στοιχείο του αντικειμένου βρίσκεται στην πολύπλοκη ζωγραφική και μεταλλική επεξεργασία της επιφάνειας, ολοκληρωμένα χειροποίητα κατά τα ιδιώματα των αρχαίων τεχνικών εργαστηρίων τέχνης της Φλωρεντίας:
1. Η Γένεση/Εξομάλυνση (Primitura): Το ξύλο και ο καπλαμάς έχουν απομονωθεί και ομογενοποιηθεί μέσω πολλαπλών στρώσεων Γκέρσο Μπολόνια σε εξαιρετικά λεπτή κόκκινη υφή, εμποτισμένο με κολλώδη κόλλα με ζεστό κίνδυνο. Η επιφάνεια έχει στη συνέχεια λεπιθεί λεπτομερώς για να επιτευχθεί μια βάση λεία όπως ο βιλλιού, έτοιμη να δεχθεί το φινίρισμα.
2. Ο Χρυσός «Mecca»: Στις χρυσές περιοχές διακρίνεται ένας εξαίρετος χρυσισμός με φύλλα χρυσού imitation (χαλύβδος και ψευδάργύρος). Για να ενισχυθεί το μέταλλο και να δοθεί η βάθος, η θερμότητα και η λαμπρότητα του χρυσού, πάνω από το φύλλο εφαρμόστηκε η «Mecca», μια μυστική ζωγραφική με οινόπνευμα που συνθέτει φυσικές ρητίνες (κολλοποιημένη ρητίνη, γόμα κίτρινη γόμφα, και αίμα δράκοντα για τις ζεστές κοκκινωπές αποχρώσεις). Κάτω από το χρυσό διαφαίνεται, στα σημεία wear, το χαρακτηριστικό υπόστρωμα χρώματος Bolo d'Armenia.
3. Η Βαφή/Βαφή Εκτελεύματος και Κεντρικός Διακόσμητικος: Ο πίνακας και τα προφίλ χαρακτηρίζονται από μια λαμπρή και αδιαφανή επίστρωση σε «Verde Salvia Fiorentino» (παραγόμενη από χρωστικές γης πράσινου και λευκό ασβέστη/τιτανίου), εφαρμοσμένη με πινέλο διατηρώντας τη ζωτική υφή του χειροτεχνικού έργου. Στο κέντρο του τραπεζιού υψώνεται ένας μεγαλοπρεπής διακοσμητικός εσμός σε στένσιλ με μοτίβα γαϊτάνια ακαντό και αρχιτεκτονικών καμπυλών έμπνευσης Αναγέννησης, περιβαλλόμενος από γεωμετρικό περιμετρικό γρήγορο. Ο διάκοσμος πλουτίζεται από μια εξαιρετικά λεπτή σκουρόχρωμη ριντινιά περιγράμματος ζωγραφισμένη με πινέλο προκειμένου να προσομοιώσει το τρισδιάστατο εφέ της χαρακτικής με σφυρί.
4. Η Πατινάρισμα (Anticatura): Για να μαλακώσουν οι φρέσκες αποχρώσεις και να δοθεί η γοητεία του αντικειμένου υψηλής αρχαιότητας, ολόκληρο το έπιπλο υπέστη μια διαδικασία πατινάρισματος με Βιτούμα της Ιουδαίας και γήινες σκιές. Το σκούρο βερνίκι, διαπερνώντας μικρορωγμές του γύψου, δημιούργησε ένα υπέροχο εφέ craquelé στο πράσινο υπόστρωμα και τελικά απομίμησε την κύρινση σκόνης και οξείδωσης στους οπές και στα καμπύλα σκαλίσματα.
Δείγμα εκλεπτυσμένου τραπεζιού σαλονιού (ή καπνίσματος) πλήρους στυλ Φλωρεντινού Barocchetto, που χρονολογείται στη δεύτερη μισή του 20ού αιώνα (περίπου δεκαετίες ’50/’60). Το έπιπλο αντιπροσωπεύει μια εξαίσια μαρτυρία της φημισμένης καλλιτεχνικής βιοτεχνίας της Τοσκάνης (περιοχή Φλωρεντίας-Κάσσινα), που μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατάφερε να ερμηνεύσει εκ νέου με εξαιρετική θεμελιώδη αυστηρότητα ιστορικό/λογοτεχνικό και τεχνικό το Rococò και τον Ιταλικό και Ευρωπαϊκό 18ο αιώνα ως προς τις διακοσμητικές δόξες.
Χαρακτηριστικό από ένα κινούμενο, ελαφρύ και κομψό προφίλ, αυτό το τραπεζάκι προοριζόταν για αίθουσες κοινωνίας της αστικής τάξης της εποχής ως επιφάνεια εφαρμογής για σαλόνια συζητήσεων ή ζώνες καπνίσματος, συνδέοντας τη λειτουργικότητα ενός ευέλικτου επίπλου με την οπτική αίγλη ενός πολυτελούς φινιρίσματος αντίκειμενου αρχαίου.
Το έπιπλο στηρίζεται σε τέσσερα χαρακτηριστικά πόδια «en cabriole» (διπλός τόνος σε σχήμα «S»), κεντρικό στοιχείο της μεταβατικής περιόδου από τη μπαρόκ στη Rococò, που τελειώνουν με ένα κομψό και διακριτικό παπούτσι-τακούνι. ο φούσκος και τα πόδια είναι κατασκευασμένα από μασίφ ξύλο ήπιων ιδιοτήτων (συνήθως λεύκα ή φτελιά), ιδανικά για να ακολουθούν τα σφηνοειδή και τα κυματοειδή σχέδια των περιμετρικών φακτριών.
Η ανάποδη πλευρά του τραπεζιού αποκαλύπτει τη ζωντανή μετάβαση μεταξύ της χειροτεχνικής επιπλοποιίας και τεχνικών λύσεων του 20ού αιώνα: ο κεντρικός πίνακας είναι κατασκευασμένος από καπλαμά/πολυκεφαλικό μαστίχο φτέρη, επιλογή εξαιρετική για να εξασφαλίσει απόλυτη διαστασιακή σταθερότητα στο χρόνο και να αποτρέψει ρωγμές ή παραμορφώσεις τυπικές για τα λεπτά σανίδια από μασίλλι. Τα πόδια συνδέονται με τα γειτονικά φακτρία (ενισχυμένα με διαγώνιες βέργες ονομάζονται «φτερούγες αγγέλου») μέσω μεταλλικών ελατηρίων και καρυδέων βιδών εποχής. Αυτή η δομική μονάδα επέτρεπε ασφαγή μεταφορά και μολοποίηση, διατηρώντας την ακεραιότητα του επίπλου κατά τις διεθνείς εξαγωγές της εποχής.
Το πιο εκπληκτικό στοιχείο του αντικειμένου βρίσκεται στην πολύπλοκη ζωγραφική και μεταλλική επεξεργασία της επιφάνειας, ολοκληρωμένα χειροποίητα κατά τα ιδιώματα των αρχαίων τεχνικών εργαστηρίων τέχνης της Φλωρεντίας:
1. Η Γένεση/Εξομάλυνση (Primitura): Το ξύλο και ο καπλαμάς έχουν απομονωθεί και ομογενοποιηθεί μέσω πολλαπλών στρώσεων Γκέρσο Μπολόνια σε εξαιρετικά λεπτή κόκκινη υφή, εμποτισμένο με κολλώδη κόλλα με ζεστό κίνδυνο. Η επιφάνεια έχει στη συνέχεια λεπιθεί λεπτομερώς για να επιτευχθεί μια βάση λεία όπως ο βιλλιού, έτοιμη να δεχθεί το φινίρισμα.
2. Ο Χρυσός «Mecca»: Στις χρυσές περιοχές διακρίνεται ένας εξαίρετος χρυσισμός με φύλλα χρυσού imitation (χαλύβδος και ψευδάργύρος). Για να ενισχυθεί το μέταλλο και να δοθεί η βάθος, η θερμότητα και η λαμπρότητα του χρυσού, πάνω από το φύλλο εφαρμόστηκε η «Mecca», μια μυστική ζωγραφική με οινόπνευμα που συνθέτει φυσικές ρητίνες (κολλοποιημένη ρητίνη, γόμα κίτρινη γόμφα, και αίμα δράκοντα για τις ζεστές κοκκινωπές αποχρώσεις). Κάτω από το χρυσό διαφαίνεται, στα σημεία wear, το χαρακτηριστικό υπόστρωμα χρώματος Bolo d'Armenia.
3. Η Βαφή/Βαφή Εκτελεύματος και Κεντρικός Διακόσμητικος: Ο πίνακας και τα προφίλ χαρακτηρίζονται από μια λαμπρή και αδιαφανή επίστρωση σε «Verde Salvia Fiorentino» (παραγόμενη από χρωστικές γης πράσινου και λευκό ασβέστη/τιτανίου), εφαρμοσμένη με πινέλο διατηρώντας τη ζωτική υφή του χειροτεχνικού έργου. Στο κέντρο του τραπεζιού υψώνεται ένας μεγαλοπρεπής διακοσμητικός εσμός σε στένσιλ με μοτίβα γαϊτάνια ακαντό και αρχιτεκτονικών καμπυλών έμπνευσης Αναγέννησης, περιβαλλόμενος από γεωμετρικό περιμετρικό γρήγορο. Ο διάκοσμος πλουτίζεται από μια εξαιρετικά λεπτή σκουρόχρωμη ριντινιά περιγράμματος ζωγραφισμένη με πινέλο προκειμένου να προσομοιώσει το τρισδιάστατο εφέ της χαρακτικής με σφυρί.
4. Η Πατινάρισμα (Anticatura): Για να μαλακώσουν οι φρέσκες αποχρώσεις και να δοθεί η γοητεία του αντικειμένου υψηλής αρχαιότητας, ολόκληρο το έπιπλο υπέστη μια διαδικασία πατινάρισματος με Βιτούμα της Ιουδαίας και γήινες σκιές. Το σκούρο βερνίκι, διαπερνώντας μικρορωγμές του γύψου, δημιούργησε ένα υπέροχο εφέ craquelé στο πράσινο υπόστρωμα και τελικά απομίμησε την κύρινση σκόνης και οξείδωσης στους οπές και στα καμπύλα σκαλίσματα.
