Luigi Simeoni - La Figlia di Iorio - 1907

Επιμελημένη έκδοση με μαλακό εξώφυλλο, 557 σελίδες, διαστάσεις 23 x 16 εκ., αφιέρωση στο εξώφυλλο, ένα ζευγάρι γρατσουνιές στη ράχη και στα άκρα του εξωφύλλου, λόγω της ευθραυστότητας του βιβλίου, αλλά λίγη σε σχέση με την ημερομηνία της εργασίας. Γενομένη ευρεία ελαφριά οξείδωση των σελίδων όπως επισημαίνεται στις φωτογραφίες, αλλά συνολικά ένα έγκυρο αντίτυπο, με μεγάλη σπανιότητα. Αυτή τη στιγμή ανεύρετο στην αγορά παλαιών βιβλίων.
Εδώ ακολουθεί μια δομημένη και σε βάθος περίληψη για το La figlia di Iorio: για τον Gabriele D’Annunzio και τη Σοσιατά Ιταλιάνα των Συγγραφέων: εκτύπωση περίληψης, καταχρηστική παράσταση, παρωδία: στην απόφαση εναντίον του Eduardo Scarpetta για το Il figlio di Iorio. Το ζήτημα γεννιέται το 1904, όταν ο Scarpetta παρουσιάζει στη σκηνή Il figlio di Iorio, παρωδία της τραγωδίας νταντνούζια.
Η Ιταλική Εταιρεία Συγγραφέων υποβάλλει μήνυση για λογοκλοπή και μη εξουσιοδοτημένη παράσταση.
Ο Scarpetta είχε δείξει το χειρόγραφο στον D’Annunzio, ο οποίος γέλασε και έδωσε προφορική συγκατάθεση, αλλά ποτέ δεν την επιβεβαίωσε.
Λίγο πριν την πρεμιέρα, ο D’Annunzio αποστέλλει τηλεγράφημα απαγόρευσης.
Η παρωδία πάντως βγαίνει στη σκηνή → κατατίθεται η καταγγελία.
Η δίκη διαρκεί περίπου τεσσεράμισι χρόνια και γίνεται εθνική υπόθεση.
Τεκμηριώνει σε πραγματικό χρόνο (περί το 1907) τη δημόσια συζήτηση περί δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και παρωδίας·
προσφέρει μια λεπτομερή ανακατασκευή της δίκης·
διατηρεί σήμερα σπάνια τεκμήρια: εκδώσεις περίληψης, έγγραφα, μαρτυρίες, κριτικές αναλύσεις;
αποτελεί κύρια πηγή για τη μελέτη:
- της πρόσληψης του D’Annunzio,
- της προσωπικότητας/εικόνας του Scarpetta,
- της γέννησης της σύγχρονης έννοιας της παρωδίας ως εξαίρεση από το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας.