Jesús López - Sobremesa para dos - Díptico XL

Μετά το γεύμα για δύο σκιαγραφεί την οικειότητα και το ανθρώπινο αποτύπωμα μέσα από τα καθημερινά αντικείμενα. Αυτό το διπτέρο αποτυπώνει τη στιγμή μετά από μια συνάντηση, παρουσιάζοντας άδεις πιάτα, ποτήρια που βρίσκονται μισοτελειωμένα και χαρτοπετσέτες χωρίς περιττές επινοήσεις στο τραπέζι. Μέσω ενός αυστηρού παιχνιδιού φωτός και χρωμάτων —συνδυάζοντας ψυχρούς και θερμούς τόνους— η σύνθεση μετατρέπει μια κοινή στιγμή σε μια σκηνή σχεδόν λειτουργική.
Έτσι, το δύο μερών μορφότυπο ενισχύει τον διάλογο ανάμεσα στους απόντες συνδαιτυμόνες και διασώσει την ομορφιά των θραυσμάτων της καθημερινής ζωής που συνθέτουν τη συλλογική μας μνήμη.

——

Προτασή καλλιτεχνική

Η δουλειά μου βρίσκεται στα όρια ανάμεσα στην κοντινή απεικόνιση και την ήπια ιμπρεσιονιστική πρόθεση. Μακριά από τη λεπτομέρεια του υπερρεαλισμού, επιτρέπω το αποτύπωμα του πινέλου και την πάχυνση της λαδιού να παραμείνουν ορατά, δίνοντας τον απόλυτο ρόλο στην ύλη, στην ατμόσφαιρα και στο φως.
Μέσω της σειράς Rincones Domésticos και έργων όπως το δίπτυχο Μετά το γεύμα για δύο, εξερευνώ την ποιητική της καθημερινής αντικειμενικής πραγμάτωσης και των χώρων που κατοικούνται.
Με βάση την υπόθεση της ανάδειξης της σιωπηλής ομορφιάς του κοινώς καθημερινού, μετατρέπω σκηνές που θεωρούνται συνήθως σε κομμάτια γεμάτα μυστήριο, ησυχία και μνήμη. Τα στοιχεία της καθημερινής χρήσης μένουν αποκομμένα από τη λειτουργία τους καθαρά χρησιμοθηρική για να γίνουν μάρτυρες της παρουσίας και της απουσίας του ανθρώπου.

Biografía

Ο Jesús López (Βαλένθια, 1982) αναπτύσσει το έργο του στη Μαδρίτη. Η σχέση του με τη λαδιακή ζωγραφική αρχίζει από μικρή ηλικία, λαμβάνοντας μαθήματα ζωγραφικής μεταξύ 8 και 10 ετών. Μετά από 30 χρόνια απομάκρυνσης από τις εικαστικές τέχνες, επανακτά τη φωνή του μέσω της υδατογραφίας, τεχνική που μεταμορφώνει τη δική του κατανόηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας μαθαίνοντάς του την αξία της συνθεσης και το παιχνίδι του νερού στο χαρτί. Αυτή η εμπειρία σημαδεύει την ώθηση για οριστική επιστροφή στη λαδιτική ζωγραφική, επηρεασμένος από τον αντίκτυπο που έχει πάντα ο ιμπρεσιονισμός στην οπτική του. Ωστόσο, τη φορά καθορίζει ο Joaquín Sorolla, που καθορίζει οριστικά το μονοπάτι του και γίνεται η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης του. Αργότερα, τελειοποιεί την τεχνική του στο εργαστήριο Aguaespejo, μαζί με τον καλλιτέχνη από το Jaén Francisco Salas Quesada.