Marie de Thézy - Marville - 2015

Καλώς ήρθατε στον νέο δημοπρατικό οίκο των Anatole Desachy (Γαλλία) και Ecki Heuser (Γερμανία) που λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της έκθεσης Paris Photo 2026. Για να γιορτάσουμε αυτήν την 29η έκδοση έχουμε συγκεντρώσει τα καλύτερα avant garde, μοντέρνα και σύγχρονα παρισινά φωτοβιβλία. Απολαύστε αυτή τη μοναδική επιλογή!

Charles Marville (1813-1879), ένας από τους επίσημους φωτογράφους του καθεστώτος του Ναπολέοντα Γ΄, κατέγραψε μεταξύ άλλων τις κατεδαφίσεις και την αστική επανάσταση που πραγματοποίησε ο αστυνομικός διευθυντής του Παρισιού, ο μπρόν Haussmann ο οποίος τον διόρισε ως φωτογράφο της Πόλης του Παρισιού το 1858.
Η αποστολή του ήταν διπλή: να διατηρήσει τα ίχνη των αρχαιολογικών πλούτων των γειτονιών που είχαν ισοπεδωθεί, να εξάρει τα οφέλη του αστικού προγράμματος που επρόκειτο να μετατρέψει το Παρίσι σε πρωτεύουσα της μοντέρνας εποχής. Νέα έκδοση του έργου αυτού που είχε κυκλοφορήσει το 1994.
Rue des Orties, rue des Frondeurs, impasse des Provençaux, place des Mauvaises-Paroles, carrefour du Puits d’Amour… Οι διευθύνσεις αυτού του βιβλίου ηχούν συχνά σαν διευθύνσεις ενός φανταστικού έθνους, και πράγματι, ο Charles Marville (1813-1879) ξεκίνησε τη ζωή του ως ρομαντικός εικονογράφος. Αλλά από το 1850, τη στιγμή που η αρνητική χαρτιού, η καλατσίπη, αντικαθιστά το ντεγκουρεατυπικό daguerreotype και τις μεταλλικές πλάκες, στρέφεται προς τη φωτογραφία: γίνεται φωτογράφος του αυτοκρατορικού μουσείου του Λούβρου, του ζωγράφου Ingres. Ενδιαφέρεται για τη φωτογραφία πολιτιστικής κληρονομιάς και έπειτα αρχιτεκτονικής και ξεκινά επίσημη καριέρα υπό τη Δεύτερη Αυτοκρατορία. Ο Marville εργάζεται στο Παρίσι για πάνω από είκοσι χρόνια που δεν είναι ουδέτερα στην ιστορία της Πόλης: είναι αυτά τα χρόνια κατά τα οποία ο Haussmann και η ομάδα του μεταμορφώνουν την παλιά μεσαιωνική πόλη, τη διαπερνούν σε όλα τα σημεία και την επανασχεδιάζουν για να την κάνουν σύγχρονη πρωτεύουσα. Οι φωτογραφίες του Marville αιχμαλωτίζουν για τον αιώνα, πριν από την κατεδάφισή τους, τους δρόμους Hugo και Eugène Sue. Ακολουθούν τα μεγάλα έργα – μαρτυρεί αυτό το στιγμιότυπο όπου το νεότερο Ωδείο φαίνεται στο φόντο, πίσω από τη σκόνη των καταστροφών του Palais-Royal – και αποτυπώνουν τη δόμηση των αξόνων και μνημείων Haussmannian, την οργάνωση του Bois de Boulogne. Το 1858 διορίζεται φωτογράφος της Πόλης του Παρισιού. Με την τεχνική του ενός υπερβατικού ψυχρού ύφους, ο Marville πραγματοποιεί ταυτόχρονα ένα απογραφικό μητρώο του δημόσιου εξοπλισμού της Δεύτερης Αυτοκρατορίας: λαμπτήρες και κρήνες, βέσπα, περίπτερα, κολόνες Morris και πανό, ένας ολόκληρος ευχάριστος και μνημειώδης κατάλογος που συνέβαλε πολύ στην δόξα του. Οι φωτογραφίες, οργανωμένες σε περιπάτους, σε βόλτες όπου ο Παρίσι του σήμερα συναντά εκείνο του Νερβάλ και του Μπο δολέ, αυτά τα κλικς, οίος η κατανόηση τους διευκολύνεται από χάρτες, είναι σαν μια εικονογράφηση της παρατήρησης του Walter Benjamin: «εκείνος που ακολουθεί αποτυπώματα δεν είναι μόνο υποχρεωμένος να προσέχει· πρέπει ήδη να έχει κάνει πολύ περισσότερη προσοχή.» Ακριβώς αυτή η προσοχή είναι που λειτουργεί στο παρόν βιβλίο.