Jordi Fortet (1954) - Paisaje

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν την Magnífica εικονική τέχνη έργο που ανήκει στον Jordi Fortet, το οποίο απεικονίζει έναν δρόμο που εισέρχεται σε ένα πυκνό και ήσυχο δάσος, περιτριγυρισμένο από μεγάλα δέντρα, ρίζες και ένα απαλό φως που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και γαλήνης. Το έργο ξεχωρίζει για την εξαιρετική του τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με πλαίσιο: 77x98x8 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς πλαίσιο: 60x81 εκ.
· Λάδι σε καμβά υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη στη δεξιά κάτω γωνία.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο πλαίσιο (περιλαμβάνεται στο δημοπρατήριο ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λαττο. Αναπαράσταση ψηφιακή σε mockup προσανατολισμένη· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το καρέ θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για την εξασφάλιση της προστασίας του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά καθ’ αυτή.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πορτρέτο παρουσιάζει ένα πυκνό δάσος διαπερασμένο από έναν δρόμο που εισχωρεί αργά ανάμεσα στα δέντρα. Η σκηνή μεταδίδει μια βαθιά αίσθηση σιωπής, φρεσκάδας και απομόνωσης, σαν ο θεατής να έχει μόλις εισέλθει σε μια γωνιά της φύσης. Η βλάστηση καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το συνθέσιμο χώρο και δημιουργεί ένα περιβάλλον που περιβάλλει το οποίο τα κορμούς, τα κλαδιά, οι ρίζες και το έδαφος συνδέονται μέσω μιας εκτενούς ποικιλίας γυαλιών πρασίνων, γαλάζιων, γκριζών και γήινων τόνων.

Ο δρόμος γεννιέται στη χαμηλή κεντρική ζώνη και προχωρά προς το εσωτερικό με μια ήπια καμπύλη πορεία. Η παρουσία του οργανώνει ολόκληρο το συνθέσιμο και κατευθύνει το βλέμμα από το πρώτο επίπεδο μέχρι το βαθύτερο μέρος του δάσους. Οι καφέ, ώχρες, κοκκινωποί και κίτρινοι τόνοι που διατρέχουν την επιφάνειά του αντιτίθενται στα σκούρα πράσινά της βλάστησης και επιτρέπουν τη διακρίσεις του ανάμεσα στην αφθονία των δέντρων και των φυτών.

Στα δύο πλάγια του μονοπάτιου ανασηκώνονται μικρής κλίμακας υψώματα καλυμμένα με μουσαώ, πέτρες, ρίζες και φύλλα. Αυτές οι εξάρσεις σχηματίζουν μια φυσική είσοδο και ενισχύουν την αίσθηση βάθους. Στη δεξιά πλευρά, το έδαφος υψώνεται γύρω από ένα μεγάλο δέντρο, των ριζών του οι οποίες αποκαλύπτονται εν μέρει, ενώ αριστερά εμφανίζονται βράχια και μάζες βλάστησης που συνοδεύουν τη διαδρομή του μονοπατιού.

Το μεγάλο δέντρο στα δεξιά αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του έργου. Ο κορμός του ευρύς και ελαφρώς κεκλιμένος μεταδίδει σταθερότητα και αρχαιότητα, ενώ οι ρίζες του προσκολλώνται στο έδαφος και απλώνονται στην επιφάνεια. Το σκοτεινό της βάσης του αντιπαρατίθεται στα φωτεινότερα μέρη του δάσους, μετατρέποντάς το σε μια ισχυρή παρουσία που φαίνεται να προστατεύει το μονοπάτι.

Κοντά σε αυτό το δέντρο εμφανίζονται άλλα ψηλά και λείψανα κορμών που υψώνονται μέχρι να εξαφανιστούν ανάμεσα από τα κλαδιά. Ορισμένα διατηρούνται όρθια, ενώ άλλα κλίνουν απαλά, εισάγοντας ποικιλία και κίνηση. Η επανάληψη αυτών των οριζόντιων μορφών δημιουργεί έναν οπτικό ρυθμό που τονίζει το ύψος του δάσους και μεταφέρει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάτω από ένα εκτενές κάλυμμα βλάστησης.

Τα κλαδιά κατανέμονται σε διαφορετικά επίπεδα και σχηματίζουν μεγάλες μάζες φυλλώματος. Σε ορισμένες περιοχές τα φύλλα φαίνονται πυκνά και σκοτεινά, ενώ σε άλλες ανοίγονται μικρά κενά μέσα από τα οποία φαίνεται να διαχέεται το φως. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση και φωτεινά ανοίγματα επιτρέπει την αναγνώριση πολλών επιπέδων within το δάσος και κάνει το τοπίο βαθύ και γεμάτο αποχρώσεις.

Το κέντρο της σύνθεσης φαίνεται πιο φωτεινό και διαχυμένο, σαν να περιβάλλει τα δέντρα που βρίσκονται μακριά από μια απαλή ομίχλη. Τα ανοιχτό-πράσινα, γαλαζωπά-γκρι και λευκά δημιουργούν μια υγρή και δροσιστική ατμόσφαιρα. Καθώς τα κορμούς απομακρύνονται, οι μορφές τους γίνονται πιο λεπτές και λιγότερο ορισμένες, ενισχύοντας την εντύπωση απόστασης και κάνοντας τον δρόμο να φαίνεται ότι συνεχίζεται πολύ περισσότερο από όσο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Μεταξύ της μεγάλης παρουσίας του πράσινου εμφανίζονται μικρές ζώνες κόκκινες, πορτοκαλί και ροζ που υποδηλώνουν ξεραμένα φύλλα ή τις πρώτες αλλαγές του φθινοπώρου. Αυτές οι ζεστοί τόνοι δίνουν ζωντάνια στη σκηνή και προσθέτουν χρωματική ποικιλία χωρίς να διαταράσσουν τη γαλήνη της. Η αντίθεση με τους ψυχρούς τόνους του φυλλώματος επιτρέπει να φανταστεί ένα δάσος σε μετάβαση, ανάμεσα στην ακμή του καλοκαιριού και την έλευση μιας ψυχρότερης εποχής.

Το έδαφος στο πρώτο πλάνο διαθέτει πλούσια οπτική γκάμα. Οι βαθιές σκιές συνυφαίνονται με πράσινους, γκρίζους και μπλε καθρέφτες, ενώ μικρές φωτεινές ζώνες υποδηλώνουν υγραμένο βρύο, πέτρες και φυτικά υπολείμματα. Η ακανόνιστη επιφάνεια τονίζει τον φυσικό και μάλλον ακινητοεκaculate τόπο, σαν ο δρόμος να είχε σχηματιστεί αργά από το πέρασμα του χρόνου.

Η απουσία ανθρώπινων μορφών εντείνει τη γαλήνη της σκηνής. Ο άδειος δρόμος προσκαλεί τον θεατή να φανταστεί τη δική του διαδρομή ανάμεσα στα δέντρα και να νιώσει τη σιωπή του περιβάλλοντος. Η σύνθεση φαίνεται να αιχμαλωτίζει μια στιγμή αιωρούμενη, χωρίς άνεμο ή ορατό κίνηση, όπου μόνο η φως, η υγρασία και η σιωπηρή παρουσία του δάσους παραμένουν.

Συνόλω, το έργο προσφέρει μια οικεία και συνεληπτική θέα ενός δασώδους δρόμου περιτριγυρισμένου από αιωνόβλα δέντρα, ρίζες, πέτρες και αφθονία βλάστησης. Το βάθος του δρόμου, το φως που φίλτραρει ανάμεσα στα κλαδιά και η λεπτή ομίχλη στο βάθος δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και γαλήνης. Το έργο προσκαλεί να εισέλθει κανείς συμβολικά στη φύση και μεταδίδει τη αίσθηση καταφυγίου, περισυλλογής και ηρεμίας που μπορεί να βρεθεί στην καρδιά του δάσους.