Josep Maria Padrosa (1945) - Otoño

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το υπέροχο έργο τέχνης που ανήκει στην Padrosa, το οποίο απεικονίζει ένα ήσυχο φθινοπωρινό τοπίο δίπλα σε έναν ποταμό ή λίμνη, περιτριγυρισμένο από κόκκινισμένους δέντρου και χρυσά φύλλα που αντικατοπτρίζονται απαλά στο νερό. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και τη μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 75x91x7 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 65x81 εκ.
· Λιθογραφία σε καμβά με υπογραφή από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με ένα όμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στον διαγωνισμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Girona.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της δημοπρασίας. Ψευδο-ψηφιακή απεικόνιση σε mockup καθοδηγητικής φύσης· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο όσον αφορά το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το καλλιτεχνικό έργο θα φέρει επαγγελματική αποστολή από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ήρεμο φθινοπωρινό τοπίο με κεντρικό ρόλο έναν ποταμό ή μικρή λίμνη περιτριγυρισμένο από δέντρα. Η σκηνή μεταδίδει μια έντονη αίσθηση ηρεμίας, σιωπής και περισυλλογής, σαν η φύση να βρίσκεται σε ακινησία σε μια στιγμή απόλυτης ηρεμίας. Η αφθονία τόνων ώχρας, κόκκινων, χρυσαφί και πράσινων περιβάλλει τη σύνθεση σε μια θερμή ατμόσφαιρα, ενώ το νερό αντανακλά απαλά το περιβάλλον και προσδίδει βάθος στο τοπίο.

Στο δεξί τμήμα υψώνονται αρκετά δέντρα με ψηλούς και στιβαρούς κορμούς που κατέχουν εξέχουσα θέση. Το κοντινότερο δέντρο διαθέτει φαρδύ και σκοτεινό κορμό, ελαφρώς κεκλιμένο, που φτάνει μέχρι να εξαφανιστεί ανάμεσα στα ανώτερα κλαδιά. Δίπλα του, άλλα κορμούς με φωτεινότερους τόνους εισάγουν αποχρώσεις κίτρινες και πράσινες που φαίνεται να αντιστοιχούν στο φως που διαπερνά τη βλάστηση.

Τα κλαδιά απλώνονται από το δεξί πλευρό προς το κέντρο και την επάνω αριστερή γωνία, σχηματίζοντας ένα είδος φυσικού τόξου πάνω από το νερό. Οι μακριές και λεπτές γραμμές τους οργανώνουν οπτικά τη σύνθεση και καθοδηγούν το βλέμμα προς το μακρινό σημείο. Τα φύλλα, αποτυπωμένα με μια ευρεία ποικιλία κόκκινων, πορτοκαλί, χαλκοειδών και καφέ αποχρώσεων, προαναγγέλλουν σαφώς την άφιξη του φθινοπώρου.

Ορισμένα κλαδιά κατεβαίνουν μέχρι να προσεγγίσουν την επιφάνεια του νερού, προσφέροντας μια αίσθηση εγγύτητας και κίνησης. Οι μικρές κόκκινες φυλλίδες φαίνονται να επιπλέουν μπροστά στο τοπίο και δημιουργούν μια ελαφριά πρώτη εικόνα που contrasts με τη σταθερότητα των μεγάλων κορμών. Αυτή η διάταξη δημιουργεί την εντύπωση ότι ο θεατής παρακολουθεί τη σκηνή από κάτω από την οροφή ενός δέντρου.

Η ακτή στα δεξιά φαίνεται καλυμμένη από ένα πυκνό χαλί φύλλων. Οι αποχρώσεις χρυσού, ώχρας και καφέ μετατρέπουν το έδαφος σε μια θερμή και φωτεινή επιφάνεια που κατεβαίνει απαλά προς το νερό. Μεταξύ των φύλλων αναδύονται ρίζες, πέτρες και μικρές ζώνες βλάστησης που πλουτίζουν το έδαφος και ενισχύουν το φυσικό του χαρακτήρα.

Διάφοροι γκρίζοι, βιολέτ και ιώδεις τόνοι πέτρων σημαδεύουν τη συνάντηση ακτής και νερού. Η τοποθέτησή τους σε κλιμάκωση δημιουργεί μια ήπια μετάβαση προς τον ποταμό και κατευθύνει το βλέμμα προς το κέντρο της σκηνής. Αυτές οι πέτρες εισάγουν σχήματα στιβαρά σε αντίθεση με τη ρευστότητα του νερού και την ελαφρότητα των φύλλων.

Το νερό καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του κατώτατου αριστερού τμήματος και παρουσιάζεται ήρεμο, σχεδόν ακίνητο. Η επιφάνειά του αντικατοπτρίζει τους κορμούς, τις φυλλωσιές και τη λαμπρότητα του ουρανού, αν και οι μορφές εμφανίζονται απαλά διαβρωμένες. Οι σκούρο πράσινοι, γκρι, μπεζ και καφέ συνδέονται στο αντανάκλασμα, δημιουργώντας μια αίσθηση βύθισης και μια λεπτή συνέχεια ανάμεσα στο πραγματικό τοπίο και την εικόνα του στο νερό.

Στην απέναντι όχθη εκτείνεται ένα στενό λασπωμένο λωρίδα γης φωτισμένη, συνοδευόμενη από λεπτά δέντρα και χαμηλή βλάστηση. Αυτή η ζώνη ορίζει τα όρια του νερού και καθοδηγεί το βλέμμα προς το βάθος. Οι κίτρινες και χρυσές αποχρώσεις της όχθης αντιστέκονται στα γκρι-πράσινα των μακριά δέντρων, προτείνοντας την ύπαρξη ενός απαλού και φιλτραρισμένου φωτός.

Πέρα από αυτήν διακρίνονται ένα μικρό ύψωμα και πλήθος δέντρων που εξασθενούν σταδιακά στο βάθος. Τα χρώματα τους είναι πιο θαμπά και πιο γαλαζωπά, δημιουργώντας μια αίσθηση ατμοσφαιρικής βάθους. Το φόντο φαίνεται να καλύπτεται από μια ελαφριά ομίχλη που απαλύνει τα περιγράμματα και ενισχύει τον ήρεμο και contemplative χαρακτήρα του τοπίου.

Ο ουρανός ελάχιστα διακρίνεται ανάμεσα στα κλαδιά και τις φυλλωσιές, αλλά η διαύγεια του φωτίζει ολόκληρο το περιβάλλον. Το φως φαίνεται να αντιπροσωπεύει μια συννεφιασμένη μέρα ή μια πρώιμη ώρα, όταν ο ήλιος δεν δημιουργεί ακόμη έντονες σκιές. Αυτή η ομοιόμορφη φωτιστική απεικόνιση επιτρέπει την εκτίμηση του πλούτου των φθινοπωρινών χρωμάτων χωρίς να διαταράσσει τη γενική ηρεμία της σκηνής.

Η απουσία ανθρωπίνων μορφών μετατρέπει τον χώρο σε ένα φυσικό καταφύγιο μακριά από θόρυβο και καθημερινή δραστηριότητα. Όλα φαίνονται να παραμένουν σε ανάπαυση: τα κλαδιά, το νερό και τα πεσμένα φύλλα. Ωστόσο, οι αλλαγές χρώματος υπενθυμίζουν ότι το τοπίο βρίσκεται σε πλήρη μεταμόρφωση και ότι το φθινόπωρο προχωρά αργά μέσα στο δάσος.

Συνολικά, το έργο προσφέρει μια αρμονική και ποιητική ματιά σε ένα φθινοπωρινό τοπίο κοντά στο νερό, όπου τα μεγάλα δέντρα, τα κόκκινα κλαδιά, τα χρυσά φύλλα και οι αντικατοπτρισμοί δημιουργούν μια σκηνή γεμάτη ηρεμία. Η σύνθεση προσκαλεί τον θεατή να σταματήσει και να θαυμάσει την ομορφιά μιας σιωπηλής φύσης, σημαδεμένη από τη φθορά του χρόνου και την αλλαγή των εποχών. Το αποτέλεσμα είναι ένα οικείο, καθηλωτικό και βαθιά αφαιρετικό τοπίο."