Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle






Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στο εμπόριο τέχνης, ίδρυσε δική του γκαλερί.
190 € | ||
|---|---|---|
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142824 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Matteo Ciffo, Frammenti - Eracle, γλυπτό του 2026, έκδοση Prova d'artista 1/2, υπογεγραμμένο και πιστοποιημένο με πιστοποιητικό αυθεντικότητας, κατασκευασμένο με ψυχρή σύντηξη σκονω Marmo και πέτρα, διαστάσεις 30 cm πλάτος, 42 cm ύψος, 27 cm βάθος, βάρος 14 kg, σε εξαιρετική κατάσταση, από την Ιταλία.
Περιγραφή από τον πωλητή
- Contemporane art από τον Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987)
- Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Δοκιμή καλλιτέχνη 1/2 (Έκδοση αρ. 8 αντίτυπα)
- Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό: Χαλάρωση μαρμάρινων σκόνεων και λίθων σε κρύα τήξη
- Εξαιρετικές συνθήκες
Συλλογή FRAMMENTI
Η αντίθεση με το κλασικό γλυπτό αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υπόκεινται σε διαδικασία μερικότητας και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν νοείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτο κατάσταση. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευθραυστότητα. Το κλασικό σχήμα επιβιώνει, αλλά μετασχηματισμένο: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.
MATTEO CIFFO
Γεννημένος στην Μιέντα Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα επικεντρωμένη στη ύλη, στη μετατροπή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από μια άμεση σχέση με τα εύσημα υλικά και πολύπλοκα όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, αρμενικές γη, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εργαλεία έκφρασης, αλλά ζώντες παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατοτήτων αναγέννησης.
Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική από γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω ζωή σε ό,τι θρυμματίστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από εργασίες άλλων γλυπτών, γίνονται πρώτη ύλη για τα έργα μου.
Αφορούν υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία εντός τους. Τα αποσυνθέτω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάσταση τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη παύει να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.
Η διαδρομή παίρνει τη μορφή μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, αγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη υπάρξει, τις διασπώ και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την επαναγέννηση, ανάμεσα στην απώλεια και τη μνήμη, καθιστώντας ορατό ένα συνεχιζόμενο καθεστώς μεταβολής.
Η έρευνα αντιμετωπίζει υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιαίρετα, μα ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται με τον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά το υλικό ένα ενεργό μέρος της εργασίας, εμπλεγμένο σε συνεχή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Το υλικό δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυνθέτης, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη της κίνησης, της διαδικασίας και της δικής του εξέλιξης.
Αυτοδίδακτος, έχτισα τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην καθοδήγηση του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι τελικές μορφές αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη μάζα ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην καταστροφή και την Αναγέννηση, ανάμεσα στην παραμονή και τη μετατροπή, αποδίδοντας στη μάζα μια βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη διάσταση.
- Contemporane art από τον Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987)
- Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Δοκιμή καλλιτέχνη 1/2 (Έκδοση αρ. 8 αντίτυπα)
- Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό: Χαλάρωση μαρμάρινων σκόνεων και λίθων σε κρύα τήξη
- Εξαιρετικές συνθήκες
Συλλογή FRAMMENTI
Η αντίθεση με το κλασικό γλυπτό αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υπόκεινται σε διαδικασία μερικότητας και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν νοείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτο κατάσταση. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευθραυστότητα. Το κλασικό σχήμα επιβιώνει, αλλά μετασχηματισμένο: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.
MATTEO CIFFO
Γεννημένος στην Μιέντα Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα επικεντρωμένη στη ύλη, στη μετατροπή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από μια άμεση σχέση με τα εύσημα υλικά και πολύπλοκα όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, αρμενικές γη, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εργαλεία έκφρασης, αλλά ζώντες παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατοτήτων αναγέννησης.
Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική από γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω ζωή σε ό,τι θρυμματίστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από εργασίες άλλων γλυπτών, γίνονται πρώτη ύλη για τα έργα μου.
Αφορούν υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία εντός τους. Τα αποσυνθέτω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάσταση τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη παύει να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.
Η διαδρομή παίρνει τη μορφή μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, αγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη υπάρξει, τις διασπώ και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την επαναγέννηση, ανάμεσα στην απώλεια και τη μνήμη, καθιστώντας ορατό ένα συνεχιζόμενο καθεστώς μεταβολής.
Η έρευνα αντιμετωπίζει υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιαίρετα, μα ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται με τον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά το υλικό ένα ενεργό μέρος της εργασίας, εμπλεγμένο σε συνεχή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Το υλικό δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυνθέτης, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη της κίνησης, της διαδικασίας και της δικής του εξέλιξης.
Αυτοδίδακτος, έχτισα τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην καθοδήγηση του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι τελικές μορφές αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη μάζα ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην καταστροφή και την Αναγέννηση, ανάμεσα στην παραμονή και τη μετατροπή, αποδίδοντας στη μάζα μια βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη διάσταση.
