Lucía Laurent - XL - Mona Lisa del café

Η Lucía Lauren (LILI) είναι μια Κουβανή καλλιτέχνης με βάση τις πλαστικές τέχνες, ουσιαστικά αυτοδίδακτη, απόφοιτη Κοινωνικής Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

Η σχέση της με την εικόνα ξεκίνησε πολύ πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Η φωτογραφία αποτέλεσε τον πρώτο της δημιουργικό χώρο: μέσω αυτής ανέπτυξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία στη σύνθεση, στην οπτική ισορροπία, στο βλέμμα και στην αναπαράσταση της ανθρώπινης φιγούρας. Αργότερα εισήλθε για αρκετά χρόνια στον κόσμο του τατουάζ, μια καθοριστική περίοδος για να κατανοήσει τη σημασία που αποκτούν στη σύγχρονη της ζωγραφική η γραμμή, το προφίλ, η απλοποίηση των μορφών και η графική διαύγεια.

Τελικά βρήκε στις εικαστικές τέχνες έναν πολύ ευρύτερο χώρο έκφρασης. Η ζωγραφική της επέτρεψε να συγκεντρώσει αυτές τις προηγούμενες εμπειρίες και να τις μεταμορφώσει σε ένα οικείο και αναγνωρίσιμο σύμπαν, χτισμένο κυρίως με ακρυλικό πάνω σε καμβά.

Το έργο της Lucía Lauren γυρίζει κυρίως γύρω από τη γυναίκα, τη φύση, τα λουλούδια και τα ζώα, με την επαναλαμβανόμενη παρουσία της γάτας ως σιωπηλό συνοδό των πρωταγωνιστριών της. Πρόκειται για σκηνές που σπάνια επιχειρούν να διηγηθούν εξαιρετικά γεγονότα. Αντιθέτως, η καλλιτέχνις φαίνεται να ενδιαφέρεται για μικρές στιγμές γαλήνης: μια γυναίκα που κρατά τη γάτα της, μια φιγούρα περιτριγυρισμένη από λουλούδια, ένα ποτήρι κρασί, έναν φανταστικό κήπο ή απλώς μια στιγμή περισυλλογής.

Η ζωγραφική της ξεκινά από μια έντονη οπτική συμπύκνωση. Η Lucía αποβάλλει μεγάλο μέρος της δευτερεύουσας πληροφορίας, διατηρώντας μόνο ό,τι θεωρεί ουσιώδες. Ήρεμα πρόσωπα, μεγάλες εκτάσεις χρώματος, ορισμένα περιγράμματα και επίπεδες φόρμες συνθέτουν εικόνες άμεσα αναγνώσιμες, αλλά φορτισμένες με ευαισθησία.

Στη γλώσσα της βρίσκονται αποτυπώματα της σύγχρονης εικονογράφησης και της παιδικής/ naïf ζωγραφικής, μαζί με διακοσμητικές αναφορές κοντά στο art déco και στο art nouveau. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται επαναπροσδιορισμένα από μια δική της ευαισθησία, πιο θερμή, καθημερινή και γυναικεία.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου της είναι η χρήση του χρώματος. Ροζ αποχρωκοτεινά, τερακότα, ωχρές, μουσταρδί και κρεμ χαρίζονται σε μαύρες βαθιές, γαλάζιο πράσινες, έντονες κόκκινες και καθαρά λευκές αποχρώσεις. Σε ορισ compositions η παλέτα είναι ευαίσθητη και σχεδόν οικεία· σε άλλες, η χρωματική αντίθεση αποκτά μια ένταση σαφώς γραφική.

Η γυναίκα κατέχει το κέντρο σχεδόν σε ολόκληρο το οντότητα του ζωγραφικού της σύμπαντος. Δεν εμφανίζεται ως ήρωας ή απομακρυσμένο πρόσωπο, αλλά από μια ήρεμη, κομψή και ενδοσκοπική θηλυκότητα. Πρόκειται για φιγούρες με ήρεμα βλέμματα, αργές πόζες και ανεπεξέργαστες κινήσεις. Υπάρχει λάμψη γκλάμουρ, αλλά πρόκειται για ένα διακριτικό και σιωπηλό λάμυρα.

Οι γάτες διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ρόλο. Πιο πολύ από απλά διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούν ως σύμβολα συντροφικότητας, αυτονομίας, ευγένειας και συναισθηματικής καταφυγής. Σε έργα όπου η γυναίκα και το ζώο αγκαλιάζονται, τα περιγράμματα του ανθρώπινου σώματος και οι φόρμες της γάτας σχεδόν συγχωνεύονται, μετατρέποντας τη σύνθεση σε μια απεικόνιση της τρυφερότητας.

Τα λουλούδια και η βλάστηση εξυπηρετούν παρόμοιο ρόλο. Περιβάλλουν τις πρωταγωνίστριες, εμφανίζονται στα φορέματά τους ή ενσωματώνονται στα фонτα μέχρι να σβήσουν ενίοτε τα όρια ανάμεσα στην φιγούρα και τη φύση. Με αυτό τον τρόπο, γυναίκα, φύση και κόσμος των ζώων ομογενοποιούνται σε μια κοινή ευαισθησία.

Σε έργα όπως η φιγούρα που αγκαλιάζει τη γάτα σε κόκκινο φόντο, η Lucía περιορίζει ριζικά την παλέτα για να οικοδομήσει την εικόνα ανάμεσα στο μαύρο, το άσπρο και το κόκκινο. Οι ρίγες του φορέματος δεν αποτελούν πλέον απλώς ένα σχέδιο υφάσματος, αλλά μετατρέπονται σε κύριο συνθετικό εργαλείο: περιβάλλουν και τους δύο χαρακτήρες και εστιάζουν σε ολόκληρη τη σκηνή στην πράξη της αγκαλιάς. Το αποτέλεσμα μεταδίδει προστασία, οικειότητα και σιωπή.

Σε άλλες συνθέσεις, όπως η γυναίκα που κάθεται δίπλα στη γάτα και το ποτήρι κρασί, η καλλιτέχνις αναπτύσσει μια σύνθεση πιο κοντινή στον σύγχρονο σχεδιασμό. Το τερακότα του φορέματος συνομιλεί με απαλές ροζ, μπεζ και γαλάζιο πράσινο, δημιουργώντας μια εικόνα εκλεπτυσμένη χωρίς να γίνεται ψυχρή. Η πρωταγωνίστρια δεν κάνει κάποια συγκεκριμένη ενέργεια· απλώς υπάρχει εντός του χώρου της. Ακριβώς αυτή η απουσία δραματικότητας συνιστά μεγάλο μέρος της γοητείας του έργου.

Έτσι, η Lucía Lauren αναπτύσσει μια ζωγραφική που φαινομενικά είναι απλή αλλά προσεκτικά οικοδομημένη. Η γλώσσα της δεν εξαρτάται από τεχνική επίδειξη, αλλά από την ικανότητα να απεικόνιση μιας σκηνής μέχρι να βρει το ουσιώδες της συναίσθημα.

Το σύμπαν της είναι γυναικείο, βοτανικό, οικείο και συναισθηματικό. Σε αυτό εμφανίζονται η ομορφιά της καθημερινότητας, η σχέση με τα ζώα, η φροντίδα, η περισυλλογή και η φύση ως καταφύγιο. Οι ζωγραφιές της διακρίνονται από μια ιδιαίτερα ελκυστική ποιότητα: μπορεί αρχικά να φαίνονται διακοσμητικές, αλλά πίσω από την ομορφιά υπάρχει μια συνεχής αναζήτηση αρμονίας, ευαισθησίας και γαλήνης.

Σε ένα σύγχρονο τοπίο όπου πολλές εικόνες προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή με υπερβολή, η Lucía Lauren επιλέγει τον αντίθετο δρόμο: απλοποίηση. Και ακριβώς σε αυτήν την απλότητα εδράζεται μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του έργου της.

Έργο της καλλιτέχνιδας Lucía Laurent φτιαγμένο με ακρυλικό πάνω σε καμβά υψηλής ποιότητας.
Διαστάσεις 90 x 120 cm.
Αρχική έκδοση.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω της United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω FedEx για τον υπόλοιπο κόσμο. Το έργο θα αποσταλεί κυλιόμενο και θα προστατεύεται με αρκετά στρώματα συσκευασίας, φυσαλίδες πολυαιθυλενίου και θα τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα.
Μόλις εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη συσκευασία και την παράδοση στην εταιρεία αποστολής. Το κομμάτι θα φτάσει μετά από δέκα ημέρες, ανά χώρα προορισμού.
Αυτό το Lot περιέχει οπτικοποιήσεις που έγιναν με ΤΝ. Ελέγξτε τις αρχικές φωτογραφίες για να διαπιστώσετε την πραγματική κατάσταση του έργου.


Αυτός ο πίνακας σε ακρυλικό πάνω σε καμβά αποτελεί πορτρέτο σε στυλ Art Déco και σύγχρονης εικονογράφησης που προκαλεί την εμβληματικότητα της Μόνα Λίζα του Leonardo da Vinci μέσω μιας στιλιστικής και μοντέρνας επαναχυτοποίησης. Το γυναικείο σώμα, με μακριό λαιμό, ήρεμα χτυπήματα και μια εκλεπτυσμένη πόζα, κρατά ένα κατσαρό ποτήρι αχνίζον, ενώ αγκαλιάζει ένα μαύρο γάτο με διαπεραστικό βλέμμα που κάθεται στα πόδια της. Η σύνθεση τονίζεται με τη χρήση χρυσαφένιων και ορισμένων περιγραμμάτων που οριοθετούν μεγάλους χρωματικούς όγκους σε μια παλέτα που κυριαρχείται από αποχρώσεις κοραλλί, σομό, πυκνό μαύρο και σκούρο πράσινο. Στο βάθος, γεωμετρικοί ακτινωτοί σχηματισμοί και στιλιζαρισμένα β Botanical στοιχεία προσδίδουν δυναμισμό και δομή στη σκηνή, χαρίζοντας μια εξαιρετικά κομψή, φαινομενικά σοφιστικέ και εντυπωσιακή οπτική.