Αρχαίο ρωμαϊκό, Αυτοκρατορικό Γυαλί Μπουκάλι φυσητό χωρίς καλούπι με μακρύ λαιμό - 9 cm

Ένα καλά διατηρημένο μικρό ρωμαϊκό γυάλινο φιαλίδιο από ελεύθερα φυσητό γυαλί, με συμπαγές στρογγυλό σώμα, μακρύ κυλινδρικό λαιμό και έντονα εξωτερικά διπλωμένο άκρο, χρονολογείται στην Ηγεμονική Ρωμαϊκή περίοδο, περίπου τον 1ο–3ο αιώνα μ.Χ.

Το αγγείο έχει στρογγυλεμένο ωοειδές έως ελαφρώς πεπλατυσμένο σώμα με απαλά κεκλιμένους ώμους. Από τον ώμο αναδύεται ένας σχετικά μακρύς και στενός λαιμός με σχεδόν κυλινδρικό σχήμα, ο οποίος καταλήγει σε ένα σημαντικά εξωτερικά διπλωμένο και παχύρευστο χείλος.

Η βάση είναι σε μεγάλο βαθμό πεπλατυσμένη, επιτρέποντας στο αγγείο να σταθεί αυτόνομα.

Οι απλές αλλά καλά ισορροπημένες αναλογίες του χαρακτηρίζουν γυάλινα αγγεία με λειτουργικό χαρακτήρα που κατασκευάζονταν σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία της Ρώμης. Μικρά μπουκάλια αυτού του γενικού τύπου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση περιορισμένων ποσοτήτων λαδιών, αρωμάτων, καλλυντικών, αλοιφών ή άλλων υγρών.

Χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό πλαίσιο εύρεσης, ωστόσο, το ακριβές αρχικό περιεχόμενο ή η λειτουργία του αγγείου δεν μπορούν να προσδιοριστούν.

Γυαλί και Επιφάνεια

Κάτω από τις εκτεταμένες αρχαίες επιφανειακές επικαλύψεις, παραμένουν ορατές περιοχές του αρχικού γυαλιού.

Το γυαλί φαίνεται προς το παρόν κυρίως σκούρο αδιαπέραστο πράσινο ή καφέ με απόχρωση, παρόλο που το παρόν χρώμα επηρεάζεται έντονα από αιώνες επιφανειακής μεταβολής και προσκολλημένων επικαλύψεων.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η βαρύτατα παλιά αρχαιολογική επιφάνεια. Μεγάλες περιοχές του αγγείου είναι καλυμμένες με μπεζ-καφέ γήινες και ορυκτές κρούστες, μαζί με πιο σκούρες κιτρινισμένες αλλοιώσεις και περιστασιακές ελαφρύτερες ή ελαφρώς ιριδίζουσες περιοχές.

Όπου οι επικαλύψεις είναι πιο λεπτές, ιδιαίτερα γύρω από ορισμένα μέρη του σώματος και του χείλους, η ομαλότερη και ελαφρώς γυαλιστερή αρχική επιφάνεια του γυαλιού παραμένει ορατή.

Ο συνδυασμός σκούρου γυαλιού, ορυκτών κρούσεων και τοπικής ιριδίσειας δίνει στο αγγείο έναν ιδιαίτερα ελκυστικό αρχαιολογικό χαρακτήρα.

Κατασκευή και Ημερολόγηση

Το μπουκάλι ήταν φυσητό ελεύθερα, μια τεχνική που έγινε θεμελιώδης για την παραγωγή ρωμαϊκού γυαλιού.

Οι ελαφρώς ακανόνιστες περιγράμσεις του σώματος και του λαιμού είναι συνεπείς με ατομική κατασκευή από το χέρι. Δεν υπάρχει ένδειξη καλουπιαστής διακόσμησης ή περίτεχνης εφαρμοσμένης διακόσμησης.

Αφού το αγγείο φυσηχθεί, το στόμιο ολοκληρώνεται με δίπλωμα ή κύλιση του γυαλιού προς τα έξω για τη δημιουργία του χαρακτηριστικού παχύρευστης χείλος.

Το αγγείο δεν έχει διακόσμηση και δεν έχει χειρολαβές, η εμφάνισή του βασίζεται εξ ολοκλήρου στις αναλογίες μεταξύ του συμπαγούς σώματος, των στρογγυλεμένων ώμων, του μακρυού λαιμού και του ουσιαστικού χείλους.

Με βάση τη μορφή του και την τεχνική κατασκευής, το αγγείο μπορεί να αποδοθεί στην Αυτοκρατορική Ρωμαϊκή περίοδο.

Μια χρονολόγηση της περίπου 1ου–3ου αιώνα μ.Χ. είναι κατάλληλη. Μια πιο ακριβής ημερολόγηση θα πρέπει να αποφεύγεται χωρίς αρχαιολογικό πλαίσιο, καθώς σχετικές λειτουργικές μορφές μπουκαλιών συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται σε μακρά περίοδο.

Κατάσταση

Καλή κατάσταση σε σχέση με την ηλικία του.

Το αγγείο φαίνεται ότι είναι σε σημαντικά ολοκληρωμένο 상태, συμπεριλαμβανομένου του σώματος, του μακριού λαιμού και του διπλωμένου χείλους.

Η επιφάνεια παρουσιάζει εκτεταμένη αλλοίωση σχετιζόμενη με την ηλικία με γήινες και ορυκτές κρούστες, κρούσεις, πιο σκούρες κιτρινίσεις και περιοχές ιριδισμού.

Υπάρχουν περιοχές φθοράς της επιφάνειας και ματ τελείωση, μαζί με μικρές ανομοιομορφίες συνεπεία της ηλικίας και του αρχαιολογικού χαρακτήρα του αντικειμένου.

Δεν διακρίνονται μεγάλες σύγχρονες προσθήκες ή αποκαταστάσεις από τις φωτογραφίες.

Οι επικαλύψεις και η επιφανειακή αλλοίωση έχουν με πρόθεση παραμείνει και συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της διατηρημένης αρχαιολογικής εμφάνισης του αγγείου.

Παρακαλούμε εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής συνθήκης.

Κληρονομιά

Μέχρι πρότινος στην Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια εκτεταμένων ταξιδιών των συλλεκτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία μέχρι το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικίας της οικογένειας και στη συνέχεια παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τα ταξίδια των συλλεκτών. Όπως ήταν συνήθης πρακτική για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές τις δεκαετίες του 1950 και 1960, αποδείξεις αγοράς ή τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ή δεν ζητούνταν.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφικά τεκμήρια σχετικά με τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμα και στηρίζουν τη μακροχρόνια κληρονομιά της συλλογής.