Αρχαία Ελληνική, Ελληνιστική Terracotta Ελληνιστική οινοχόη με στόμιο σε σχήμα τριφυλλιού - 10 cm

Ένας ελκυστικός μικρός ελληνιστικός πήλινος οινόχοιος από ελαφρώς ορειχάλκινο/ερυθρόψιχο χειροποίητο, με συμπαγές σφαιρικό σώμα, δαχτυλίδι βάση και χαρακτηριστικό στόμα σε μορφή τρίλοβης κεφαλής, που χρονολογείται περίπου στον 4ο–2ο αιώνα π.Χ.

Το σχεδόν σφαιρικό σώμα ανεβαίνει μέσα από έναν στρογγυλεμένο ώμο σε έναν μικρό, εμφανώς περιορισμένο λαιμό. Η έξαψη φτάνει σε τρία εμφανή λοβία, δημιουργώντας το χαρακτηριστικό στόμα τρίλοβης μορφής που συνδέεται με αυτόν τον τύπο χύτρας/ποτήριου για άδειασμα.

Ένα σημαντικό κάθετο λουρί χερούλι υψώνεται άμεσα από το στόμιο σε υψηλό τόξο και ενώεται με τον ώμο του αγγείου.

Ιδιαίτερα ελκυστική είναι η διχρωμία της επιφάνειας του αγγείου. Ο λαιμός, ο ώμος και το ανώτερο τμήμα του σώματος διατηρούν ένα σκούρο καφέ έως σχεδόν μαύρο βρεχάσιμο/λεπτοφυτικό επίχρισμα, ενώ το κάτω μέρος του αγγείου παρέμεινε largely στη φυσική χρωματική απόχρωση της πηλός, εμφανίζοντας θερμές αποχρώσεις μπεζ έως πορτοκαλοκάφε.

Η διαίρεση μεταξύ του σκοτεινού άνω τμήματος και του φωτεινότερου κάτω σώματος εκτείνεται περίπου οριζόντια γύρω από το αγγείο, δίνοντάς του μια διακριτή διακοσμητική εμφάνιση.

Υπάρχουν αποτυπώματα του σκοτεινού επιφωνημένου φινιρίσματος και πάνω στο χερούλι και γύρω από το στόμιο.

Ορατά οριζόντια σφάλματα στρέψης στο σώμα προσφέρουν σαφείς ενδείξεις για την κατασκευή του σε τροχό αγγειοπλάστη.

Μορφή και Λειτουργία

Οινόχοιος αποτελούσε έναν από τους χαρακτηριστικούς αγγεία χύσιμου του αρχαίου ελληνικού και ελληνορθόδοξου κόσμου και χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση ρευστών, ιδιαιτέρως κρασιού.

Το διακριτικό τρίλοβο στόμα παρείχε πολλές θέσεις χύσιμου και, μαζί με το υψηλό χερούλι, επέτρεπε το αγγείο να κρατείται ασφαλώς και το περιεχόμενό του να χύνεται με ελεγχόμενο τρόπο.

Οι σχετικά μικρές διαστάσεις του παρόντος παραδείγματος υποδηλώνουν μια συμπαγή προσωπική, οικιακή ή πιθανώς κηδειόχου μορφή.

Χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό πλαίσιο εύρεσης, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβής αρχική χρήση.

Κατάσταση

Καλής κατάστασης λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του.

Το αγγείο διατηρεί το σώμα, τη βάση με δαχτυλίδι, το χερούλι, τον λαιμό και το χαρακτηριστικό τρίλοβο στόμα.

Η αρχαία επιφάνεια εμφανίζει φθορά ανάλογη με την ηλικία, μικρά γρατζουνίσματα, απολεπίσεις και επικαθίσεις. Το σκούρο καφετί έως μαύρο επίχρισμα είναι μερικώς φθαρμένο και λείπει σε ορισμένα σημεία, ενώ σημαντικές περιοχές παραμένουν ορατές.

Υπάρχει παλιό τοπικό σημείο απώλειας σε μια πλευρά του σώματος, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού οπής, τοποθετημένο περίπου στη μετάβαση μεταξύ του σκουρότερου άνω τμήματος και του ελαφρύτερου κάτω σώματος. Αιχμηρές αποθέσεις ελαφρού χημικού γύρω από αυτήν την περιοχή είναι ορατές.

Το τρίλοβο περίγραμμα φέρει αρκετά μικρές ρωγμές και ηλικιακές ανομοιομορφίες.

Το χερούλι διατηρείται και παραμένει συνδεδεμένο τόσο στη ράχη όσο και στον ώμο.

Η αρχαία επιφάνεια, η αντίθεση χρωμάτων και τα ίχνη του τροχού παραμένουν ευκρινώς ορατά.

Παρακαλούμε εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της κατάστασης.

Προελεύσις

Παλαιότερα στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Απεκτήθη κατά τη διάρκεια εκτεταμένων ταξιδιών των συλλεκτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία από το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικίας της οικογένειας και ακολούθως παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή ιδιοκτησία.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών των συλλεκτών. Όπως ήταν συνήθως για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη δεκαετία του 1950 και 1960, συν receipts ή τιμολόγια συνήθως δεν issuing ούτε ζητούνταν.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφική τεκμηρίωση που αφορούν τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμες και στηρίζουν την μακροχρόνια προέλευση της συλλογής.