Βίκινγκ της πρώιμης μεσαιωνικής περιόδου Μπρούντζος «Ο Άγρυπνος Ήλιος του Βορρά» — Αινιγματικό χάλκινο προστατευτικό φυλαχτό με σύμβολα κύκλου και (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένα εντυπωσιακό χάλκινο μενταγιόν της Αρχαιομεσοεσωτερικής/Βίκινγκ περιόδου με ιδιαίτερα ανοιχτό σχέδιο, πλούσια διακοσμημένο με κύκλους-κουκίδες (ring-and-dot) και ακτινοειδή γραμμικά διακοσμητικά.
Η σύνθεση κυριαρχείται από ένα ευρύ circular επάνω τμήμα που περιβάλλει μια μεγάλη κεντρική τρύπα. Στην επιφάνειά του υπάρχουν πολυάριθμοι προσεκτικά σκαλισμένοι κύκλοι με δαχτυλίδια και κουκίδες, διαχωρισμένοι από ομάδες παράλληλων και ακτινοβολούντων χαραγμένων γραμμών. Μαζί δημιουργούν μια σχεδόν κοσμική εμφάνιση, ανάλογη με μικρούς ήλιους, παρακολουθούντα μάτια ή σημεία φωτός που τοποθετούνται γύρω από μια κεντρική είσοδο.
Το διακόσμητικό “ring-and-dot” ανήκει σε έναν πολύ παλιό οικιστικό λεξιλόγιο και συνέχισε να εμφανίζεται σε αντικείμενα προσωπικής διακόσμησης καθ’ όλη τη διάρκεια της Αρχαιομεσοεσωτερικής περιόδου. Η ακριβής του σημασία σε αυτό το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν μπορεί πλέον να ανακτηθεί. Ωστόσο, κυκλικές και ακτινωτές απεικονίσεις επιτρέπουν φυσικά μια συμβολική ερμηνεία συνδεδεμένη με τον ήλιο, τους κύκλους, την επιτήρηση, τη συνέχεια και την προστασία. Αντιστοιχιστές Αρχαιομεσοεσωτερικοί μενταγιόν χρησιμοποιούν επίσης κυκλικές και ανοιχτές συνθέσεις που ερμηνεύονται σε όρους ηλιακού ή προστατευτικού χαρακτήρα.
Ιδιαίτερα συναρπαστό είναι το silhouette του μενταγιόν. Κάτω από το μεγάλο κυκλικό στοιχείο, το σώμα στενεύει πριν ανοίξει σε δύο στρογγυλεμένους τερματισμούς, ενώ μια δεύτερη κυκλική είσοδος τρυπά το κάτω τμήμα. Το αποτέλεσμα έχει σχεδόν ανθρωπομορφικό χαρακτήρα—σαν να διαμορφώνει ο μεγάλος διακοσμημένος δίσκος έναν συμβολικό κεφάλι ή ακτινοβολούντα ηλιακή όψη πάνω σε έναν στυλιζαρισμένο σώμα.
Οι πολυάριθμοι κυκλικοί δακτυλιοί μπορούν επομένως να γίνουν φανταστικά αντιληπτοί ως “επιτηρείς ματιές”, που περιβάλλουν τον φορέα με μια αδιάκοπη ζώνη συμβολικής επαγρύπνησης. Οι ακτινοβόλες γραμμές ενισχύουν αυτή την εντύπωση, μοιάζοντας με ακτίνες που απλώνονται outward από ένα ιερό ή προστατευτικό κέντρο.
Αυτή η ερμηνεία πρέπει να θεωρείται συμβολική παρά μια οριστική ταυτοποίηση της αρχικής σημασίας της διακόσμησης.
Το μεταλλικό πεδίο εμφανίζει μια ελκυστική βαθιά πράσινη πατίνα με θερμότερους χάλκινους τόνους που φανερώνονται, ενώ ανομοιομορφίες, φθορά και η διατηρημένη υφή της επιφάνειας διατηρούν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του αντικειμένου.
Τώρα παρουσιάζεται με μια σύγχρονη ασημένια αλυσίδα και αιώρισμα, επιτρέποντας σε αυτό το αινιγματικό κομμάτι της Αρχαιομεσοεσωτερικής εικονογραφίας να φορεθεί διατηρώντας το αρχαίο μπρούτζινο σώμα ως ο οπτικός κεντρικός άξονας.