Luba bell - Φιγούρα - Luba - Κονγκό






Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142376 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μία μόνη καμπάνα που χτυπιέται με ραβδί, ράβδο ή κέρας ζώου. Μονές και διπλές καμπάνες χωρίς κρούστη (clapperless) από σφυρηλατημένο σίδηρο χρησιμοποιούνται για να μεταδίδουν μηνύματα, να κάνουν ανακοινώσεις και να τελούν μαντεία. Αυτά τα διαδεδομένα ιδοφωνικά όργανα ονομάζονται με πολλούς διαφορετικούς όρους. Αγκόγκo, όρος που χρησιμοποιείται από τους Γιορούμπα και άλλους λαούς της Νιγηρίας για να δηλώσει μια χτυπημένη καμπάνα χωρίς κρούστη, συναντάται επίσης σε κουλτούρες αφρο-Καραϊβικής. Ο ήχος της καμπάνας ποικίλλει καθώς ακούγεται ελεύθερα ή όταν περιορίζεται και ακουμπά στο στήθος.
Τα όργανα από ηχητικά υλικά (ιδιοφωνικά) constitute τον μεγαλύτερο και πλέον διαδεδομένο τύπο στην Υποσαχάρια Αφρική. Τα ονόματα των ομοίων οργάνων αλλάζουν από περιοχή σε περιοχή. Κάποια όργανα και η μουσική που συνδέεται μ’ αυτά έχουν ταξιδέψει πέρα από την αφρικανική πατρίδα στις βόρειες και νότιες Αμερικές και στην Καραϊβική. Οι ιδιοφωνικές κατασκευές ακούγονται είτε με ταλάντωση (τράνταγμα, ριτζάρια), είτε με συνδυασμένο χτύπημα (σιδηρικά κλαμπέρς), είτε με κτύπημα (ξυλόφωνα, γκονγκ με σχισμές, καμπάνες). Ενισχύουν το ρυθμικό υπόβαθρο ενός κομματιού, παρέχουν μια μελωδική γραμμή, σηματοδοτούν μιμώντας ομιλούμενες γλώσσες ή επιτελούν ρυθμικούς, μελωδικούς και επικοινωνιακούς ρόλους ταυτόχρονα.
Πρωτογενής: Ζυγουε μπουγιέν (Jean-Michel Huguenin), Παρίσι
Ιστορία πωλητή
Μία μόνη καμπάνα που χτυπιέται με ραβδί, ράβδο ή κέρας ζώου. Μονές και διπλές καμπάνες χωρίς κρούστη (clapperless) από σφυρηλατημένο σίδηρο χρησιμοποιούνται για να μεταδίδουν μηνύματα, να κάνουν ανακοινώσεις και να τελούν μαντεία. Αυτά τα διαδεδομένα ιδοφωνικά όργανα ονομάζονται με πολλούς διαφορετικούς όρους. Αγκόγκo, όρος που χρησιμοποιείται από τους Γιορούμπα και άλλους λαούς της Νιγηρίας για να δηλώσει μια χτυπημένη καμπάνα χωρίς κρούστη, συναντάται επίσης σε κουλτούρες αφρο-Καραϊβικής. Ο ήχος της καμπάνας ποικίλλει καθώς ακούγεται ελεύθερα ή όταν περιορίζεται και ακουμπά στο στήθος.
Τα όργανα από ηχητικά υλικά (ιδιοφωνικά) constitute τον μεγαλύτερο και πλέον διαδεδομένο τύπο στην Υποσαχάρια Αφρική. Τα ονόματα των ομοίων οργάνων αλλάζουν από περιοχή σε περιοχή. Κάποια όργανα και η μουσική που συνδέεται μ’ αυτά έχουν ταξιδέψει πέρα από την αφρικανική πατρίδα στις βόρειες και νότιες Αμερικές και στην Καραϊβική. Οι ιδιοφωνικές κατασκευές ακούγονται είτε με ταλάντωση (τράνταγμα, ριτζάρια), είτε με συνδυασμένο χτύπημα (σιδηρικά κλαμπέρς), είτε με κτύπημα (ξυλόφωνα, γκονγκ με σχισμές, καμπάνες). Ενισχύουν το ρυθμικό υπόβαθρο ενός κομματιού, παρέχουν μια μελωδική γραμμή, σηματοδοτούν μιμώντας ομιλούμενες γλώσσες ή επιτελούν ρυθμικούς, μελωδικούς και επικοινωνιακούς ρόλους ταυτόχρονα.
Πρωτογενής: Ζυγουε μπουγιέν (Jean-Michel Huguenin), Παρίσι
