Maties Palau Ferré (1921-200) - Mujer-Paloma





25 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143467 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Εκμαγείο σε καλό γενικά κατάσταση, με μια μικρή έλλειψη: μια γωνία διπλώθηκε λίγο, το φαινόμενο διακρίνεται ελάχιστα όταν τοποθετείται σε κάδρο.
Από το Montblanc, γέννημα στη Βαρκελώνη των Καλών Τεχνών
Γεννημένος στο Montblanc το 1921, ο Maties Palau Ferré προέρχεται από οικογένεια συνδεδεμένη με την τέχνη και το εμπόριο του δήμου Vila Ducal. Από παιδί ο Palau Ferré αισθάνεται προσηνής προς την τέχνη και έτσι κερδίζει τα πρώτα Recognition σε διάφορα σχολικά βραβεία ζωγραφικής.
Biografía de Maties Palau Ferré
During the forties, Palau Ferré make the step to post-war Barcelona, σπουδάζει στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Sant Jordi και γνωρίζει τους καλλιτεχνικούς κύκλους της πρωτεύουσας. Το όνομά του εμφανίζεται ως ανερχόμενο της δεκαετίας του πενήντα: βρίσκουμε έργα του σε ομαδικές εκθέσεις της Βαρκελώνης της εποχής, όπως η Έκθεση Καλών Τεχνών Φθινόπωρο 1951 και η Άνοιξη 1953, και συμμετέχει σε τέσσερις συνεχείς διοργανώσεις από ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά ελκυστικά σημεία της περιόδου 4-9, τις Εκθέσεις Τεχνών των Καλλιτεχνών 4-9. Το 1956, στην περίφημη Sala Gaspar, πραγματοποιείται η πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής και κεραμικής.
Palau Ferré στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του 1957, περίοδος εκπαίδευσης στην École des Beaux-Arts
Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Λονδίνο και Παρίσι
Ο Maties Palau Ferré έχει κάνει ένα όνομα στη Βαρκελώνη της δεκαετίας του ’50 και το 1957 αποτελεί ένα κρίσιμο έτος για την καριέρα του. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 1957, ο Palau Ferré εκθέτει στο Ateneo της Μαδρίτης, σε μια σημαντική έκθεση από την οποία γνωρίζει τον πολιτιστικό κόσμο της πόλης του Manzanares. Επίσης, εκείνη τη χρονιά ο καλλιτέχνης συμμετέχει σε ομαδική έκθεση στη National Gallery του Λονδίνου, που ήδη υποδηλώνει την διεθνή προβολή που θα έχει ο Palau Ferré σε όλη την πορεία του.
Επιπλέον, το 1957 ο Palau Ferré προχωρά στο Παρίσι, έχοντας υποτροφία από την γαλλική κυβέρνηση. Στην ευρωπαϊκή πολιτιστική πρωτεύουσα, όπου θα ζήσει μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο ζωγράφος διευρύνει την εκπαίδευσή του στην École des Beaux-Arts. Από την Cité Internationale Universitaire de Paris, ο Palau Ferré εισέρχεται στα διεθνή ρεύματα της τέχνης και παρουσιάζει τα έργα του σε εκθέσεις στο Grand Palais, στην Galérie Tedesco, στην Galérie Paul Cézanne και στο Salon de Nice. Είναι στο Παρίσι όπου ενδιαφέρεται για τη γλυπτική, μέσω του Ούγγρου γλύπτη László Szabó.
Τα μεγάλα έργα
Έργο του Maties Palau Ferré
Την αρχική δεκαετία του εξήντα ο Palau Ferré θεωρεί ότι το Παρίσι του έχει προσφέρει ό,τι επιθυμούσε, οπότε ο καλλιτέχνης εγκαθίσταται και πάλι στην Καταλονία. Από το στούντιο που χτίστηκε στο γενέθλιο Montblanc, ο Palau Ferré θα σχεδιάσει το συγκεκριμένο εικονιστικό τέχνης που τον χαρακτηρίζει. Εκεί, στο παράδεισό του, τον επισκέπτονται δημοσιογράφοι, θαυμαστές και συγκεντρωτές τέχνης, όπως αποτυπώνουν οι κριτικές και οι συνεντεύξεις στο Palau Ferré που δημοσιεύονται σε πολλές εφημερίδες. Έτσι σύντομα γίνονται συνήθεις οι άρθρα που μιλούν για τη ζωγραφική του στις σελίδες της Diario de Barcelona, Noticiero Universal, Destino ή Correo Catalán, όπου οι πίνακές του θα κοσμούν εξώφυλλα και ειδικές ημερομηνίες.
Αυτές ήταν οι χρονιές μεγάλων έργων, που προστεθούν σε όσα ήδη πραγματοποιούσε κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Βαρκελώνη. Ο κεραμικός δρόμος του Via Crucis στο ιαματικό λουτρό Vallfogona de Riucorb· οι ζωγραφιές της μικρής εκκλησίας στην κατοικία Can Coll, στο Lliçà de Vall; το ιδιαίτερο τοπίο της Igualada για το Ξενοδοχείο América, και η γλυπτή της Sagrada Família για την πρόσοψη της μονής Seu d'Urgell, είναι μερικά παραδείγματα.
Από το Montblanc στη Syracuse
Μετά τα μεγάλα έργα των δεκαετιών του ’50 και του ’60, το 1970 πραγματοποιείται μια μεγάλη έκθεση του καλλιτέχνη στη Μαδρίτη, που επικυρώνει την πορεία του. Η Εθνική Βιβλιοθήκη απολαμβάνει, έτσι, τους εαρινές ζωγραφιές γεμάτες χρώματα που σχεδίασε ο Palau Ferré.
Το επόμενο έτος, το 1971, το Πανεπιστήμιο της Syracuse και το Everson Museum της Νέας Υόρκης οργανώνουν μια τελετή για τον εορτασμό της 90ής επετείου του Pablo Picasso. Για τον αμερικανικό φόρο τιμής, ζητούν από τον Palau Ferré, ως μοναδικό προσκεκλημένο ζωγράφο, να δημιουργήσει ένα έργο για την εκδήλωση.
Έτσι, μετά από αρκετές προκαταρκτικές ζωγραφιές, ο Palau Ferré παρουσίασε στις ΗΠΑ μια πολύ προσωπική επανερμηνεία του Guernica του Μαλαγιακού. Σε μερικά χρόνια κατά τα οποία ο αφαιρετισμός και ο δρόμος προς την αφαίρεση έγιναν πολύ παρόντες στην καταλανική τέχνη, ο Palau Ferré διατηρεί την πίστη του στον κονσεπτιβισμό με έμπνευση κυβιστικής.
Ο ζωγράφος που έκαιγε τους πίνακές του
Η σύμβαση που υπογράφει ο καλλιτέχνης με έναν έμπορο τον αναγκάζει να ζωγραφίζει σε τετραγωνικά μέτρα. Οι δύο πλευρές δεν συμφωνούν και η υπόθεση οδηγείται στα δικαστήρια. Το 1974 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει την καταδίκη του.
Ο καλλιτέχνης, μετά το ζωγραφικό και το παράδοσης πάνω από 40 τετραγωνικά μέτρα油 ζωγραφικής που ορίζει η απόφαση, αποφασίζει να μη φιλοξενεί άλλες εκθέσεις και να καίει τους πίνακές του. Είναι ο τρόπος του να διεκδικήσει τα δικαιώματα των καλλιτεχνών σε έναν κόσμο γκαλερί, δημοπρασιών και κερδοσκοπίας. Μπορεί ένας καλλιτέχνης να είναι υποχρεωμένος να ζωγραφίζει σε τετραγωνικά μέτρα;
Από την προσωπική του εμπειρία, ο Palau Ferré συνειδητοποιεί ότι ο καλλιτέχνης μπορεί επίσης να έχει κοινωνικό ρόλο, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός δικαιότερου κόσμου. Έτσι, σε ολόκληρη τη διαδρομή του, και κυρίως κατά τη διάρκεια της οκταετίας του ογδόντα και της ενενήκοντα, ο Palau Ferré συνεργάζεται με διάφορα κοινωνικά και πολιτιστικά έργα σχεδιάζοντας αφίσες για διάφορες ΜΚΟ της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ομοσπονδία Καταλανής Αρωγής Κοινωνικής Εθελοντικής, συμπεριλαμβανομένων των Mundo Vivo, Ayuda en Acción ή Manos Unidas. Επί πλέον, ο φετιχισμός αφίσας του Palau Ferré περιλαμβάνει πρωτοβουλίες συνδεδεμένες με το Montblanc, όπου ο καλλιτέχνης αισθάνεται πάντα συνδεδεμένος. Μετά τη διάκριση που ο καλλιτέχνης διανοίγει για το Memorial por la Paz Josep y Liesel Vidal, σήμερα συναντούμε ένα μεγάλο τοιχογραφείο μπροστά από το πρώτο σχολείο του ιεραπόστολου Vicente Ferrer στην Anantapur (Ινδία).
Μια εικόνα που συνοψίζει καλά τη δέσμευση του Palau Ferré προς την ειρήνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Να εκθέσει ξανά
Το 1989, ο Maties Palau Ferré διαλύει τη σιωπή της τέχνης και εκθέτει ξανά, μετά από τόσα χρόνια. Η Ταργκτονά είναι η πόλη που επιλέχθηκε για να παρουσιάσει τους ανανεωμένους κόκκινους-πορφυρούς χρωματισμούς του. Στην Ταργκτονά ο καλλιτέχνης αισθάνεται καλά και έχει οικογένεια και φίλους.
Αυτές οι γκρίζες χρονιές φλόγας, στάχτης και απογοήτευσης ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης που δέχτηκαν από άτομα και οργανώσεις, καθώς και ένα κρίσιμο γεύμα προς τιμήν των Aulas de Arte Iberoamericanas το 1984, τον πείθουν. Έτσι ο καλλιτέχνης θα ξεκινήσει μια νέα φάση γεμάτη χρώματα, όπου θα μπορούμε να απολαύσουμε ξανά τους αρλεκιν, τα γυναικεία πρόσωπα με ματιές αμυγδαλένιες, το ανοιξιάτικο τοπίο, τις στάσιμες φύσεις και τις μυθολογικές και συμβολικές συνθέσεις.
Ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης
Η δεκαετία του 1990 είναι γεμάτη τέχνη και έργα. Ο Palau Ferré είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης που εκθέτει στις ΗΠΑ: στο Mechanicsburg Art Center της Πενσιλβάνια ή στη μόνιμη έδρα της Organization of American States, στην Ουάσιγκτον.
Στην Καταλονία, επίσης εκείνης της περιόδου, διεξάγονται διάφορες εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του: από το Centro de Arte Contemporáneo Can Sisteré στην αυλή γοτθικού ρυθμού του Consell Comarcal del Solsonès. Η τελευταία του έκθεση θα είναι στο Κάστρο Monasterio de Escornalbou. Επίσης, μια εκδήλωση τιμής στο Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας φέρνει στο προσκήνιο τη φιγούρα ενός καλλιτέχνη που αισθανόταν πολύ συνδεδεμένος με το Μοναστέριο Poblet.
Ο Palau Ferré πεθαίνει στις 1 Ιανουαρίου 2000
Εκμαγείο σε καλό γενικά κατάσταση, με μια μικρή έλλειψη: μια γωνία διπλώθηκε λίγο, το φαινόμενο διακρίνεται ελάχιστα όταν τοποθετείται σε κάδρο.
Από το Montblanc, γέννημα στη Βαρκελώνη των Καλών Τεχνών
Γεννημένος στο Montblanc το 1921, ο Maties Palau Ferré προέρχεται από οικογένεια συνδεδεμένη με την τέχνη και το εμπόριο του δήμου Vila Ducal. Από παιδί ο Palau Ferré αισθάνεται προσηνής προς την τέχνη και έτσι κερδίζει τα πρώτα Recognition σε διάφορα σχολικά βραβεία ζωγραφικής.
Biografía de Maties Palau Ferré
During the forties, Palau Ferré make the step to post-war Barcelona, σπουδάζει στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Sant Jordi και γνωρίζει τους καλλιτεχνικούς κύκλους της πρωτεύουσας. Το όνομά του εμφανίζεται ως ανερχόμενο της δεκαετίας του πενήντα: βρίσκουμε έργα του σε ομαδικές εκθέσεις της Βαρκελώνης της εποχής, όπως η Έκθεση Καλών Τεχνών Φθινόπωρο 1951 και η Άνοιξη 1953, και συμμετέχει σε τέσσερις συνεχείς διοργανώσεις από ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά ελκυστικά σημεία της περιόδου 4-9, τις Εκθέσεις Τεχνών των Καλλιτεχνών 4-9. Το 1956, στην περίφημη Sala Gaspar, πραγματοποιείται η πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής και κεραμικής.
Palau Ferré στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του 1957, περίοδος εκπαίδευσης στην École des Beaux-Arts
Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Λονδίνο και Παρίσι
Ο Maties Palau Ferré έχει κάνει ένα όνομα στη Βαρκελώνη της δεκαετίας του ’50 και το 1957 αποτελεί ένα κρίσιμο έτος για την καριέρα του. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 1957, ο Palau Ferré εκθέτει στο Ateneo της Μαδρίτης, σε μια σημαντική έκθεση από την οποία γνωρίζει τον πολιτιστικό κόσμο της πόλης του Manzanares. Επίσης, εκείνη τη χρονιά ο καλλιτέχνης συμμετέχει σε ομαδική έκθεση στη National Gallery του Λονδίνου, που ήδη υποδηλώνει την διεθνή προβολή που θα έχει ο Palau Ferré σε όλη την πορεία του.
Επιπλέον, το 1957 ο Palau Ferré προχωρά στο Παρίσι, έχοντας υποτροφία από την γαλλική κυβέρνηση. Στην ευρωπαϊκή πολιτιστική πρωτεύουσα, όπου θα ζήσει μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο ζωγράφος διευρύνει την εκπαίδευσή του στην École des Beaux-Arts. Από την Cité Internationale Universitaire de Paris, ο Palau Ferré εισέρχεται στα διεθνή ρεύματα της τέχνης και παρουσιάζει τα έργα του σε εκθέσεις στο Grand Palais, στην Galérie Tedesco, στην Galérie Paul Cézanne και στο Salon de Nice. Είναι στο Παρίσι όπου ενδιαφέρεται για τη γλυπτική, μέσω του Ούγγρου γλύπτη László Szabó.
Τα μεγάλα έργα
Έργο του Maties Palau Ferré
Την αρχική δεκαετία του εξήντα ο Palau Ferré θεωρεί ότι το Παρίσι του έχει προσφέρει ό,τι επιθυμούσε, οπότε ο καλλιτέχνης εγκαθίσταται και πάλι στην Καταλονία. Από το στούντιο που χτίστηκε στο γενέθλιο Montblanc, ο Palau Ferré θα σχεδιάσει το συγκεκριμένο εικονιστικό τέχνης που τον χαρακτηρίζει. Εκεί, στο παράδεισό του, τον επισκέπτονται δημοσιογράφοι, θαυμαστές και συγκεντρωτές τέχνης, όπως αποτυπώνουν οι κριτικές και οι συνεντεύξεις στο Palau Ferré που δημοσιεύονται σε πολλές εφημερίδες. Έτσι σύντομα γίνονται συνήθεις οι άρθρα που μιλούν για τη ζωγραφική του στις σελίδες της Diario de Barcelona, Noticiero Universal, Destino ή Correo Catalán, όπου οι πίνακές του θα κοσμούν εξώφυλλα και ειδικές ημερομηνίες.
Αυτές ήταν οι χρονιές μεγάλων έργων, που προστεθούν σε όσα ήδη πραγματοποιούσε κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Βαρκελώνη. Ο κεραμικός δρόμος του Via Crucis στο ιαματικό λουτρό Vallfogona de Riucorb· οι ζωγραφιές της μικρής εκκλησίας στην κατοικία Can Coll, στο Lliçà de Vall; το ιδιαίτερο τοπίο της Igualada για το Ξενοδοχείο América, και η γλυπτή της Sagrada Família για την πρόσοψη της μονής Seu d'Urgell, είναι μερικά παραδείγματα.
Από το Montblanc στη Syracuse
Μετά τα μεγάλα έργα των δεκαετιών του ’50 και του ’60, το 1970 πραγματοποιείται μια μεγάλη έκθεση του καλλιτέχνη στη Μαδρίτη, που επικυρώνει την πορεία του. Η Εθνική Βιβλιοθήκη απολαμβάνει, έτσι, τους εαρινές ζωγραφιές γεμάτες χρώματα που σχεδίασε ο Palau Ferré.
Το επόμενο έτος, το 1971, το Πανεπιστήμιο της Syracuse και το Everson Museum της Νέας Υόρκης οργανώνουν μια τελετή για τον εορτασμό της 90ής επετείου του Pablo Picasso. Για τον αμερικανικό φόρο τιμής, ζητούν από τον Palau Ferré, ως μοναδικό προσκεκλημένο ζωγράφο, να δημιουργήσει ένα έργο για την εκδήλωση.
Έτσι, μετά από αρκετές προκαταρκτικές ζωγραφιές, ο Palau Ferré παρουσίασε στις ΗΠΑ μια πολύ προσωπική επανερμηνεία του Guernica του Μαλαγιακού. Σε μερικά χρόνια κατά τα οποία ο αφαιρετισμός και ο δρόμος προς την αφαίρεση έγιναν πολύ παρόντες στην καταλανική τέχνη, ο Palau Ferré διατηρεί την πίστη του στον κονσεπτιβισμό με έμπνευση κυβιστικής.
Ο ζωγράφος που έκαιγε τους πίνακές του
Η σύμβαση που υπογράφει ο καλλιτέχνης με έναν έμπορο τον αναγκάζει να ζωγραφίζει σε τετραγωνικά μέτρα. Οι δύο πλευρές δεν συμφωνούν και η υπόθεση οδηγείται στα δικαστήρια. Το 1974 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει την καταδίκη του.
Ο καλλιτέχνης, μετά το ζωγραφικό και το παράδοσης πάνω από 40 τετραγωνικά μέτρα油 ζωγραφικής που ορίζει η απόφαση, αποφασίζει να μη φιλοξενεί άλλες εκθέσεις και να καίει τους πίνακές του. Είναι ο τρόπος του να διεκδικήσει τα δικαιώματα των καλλιτεχνών σε έναν κόσμο γκαλερί, δημοπρασιών και κερδοσκοπίας. Μπορεί ένας καλλιτέχνης να είναι υποχρεωμένος να ζωγραφίζει σε τετραγωνικά μέτρα;
Από την προσωπική του εμπειρία, ο Palau Ferré συνειδητοποιεί ότι ο καλλιτέχνης μπορεί επίσης να έχει κοινωνικό ρόλο, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός δικαιότερου κόσμου. Έτσι, σε ολόκληρη τη διαδρομή του, και κυρίως κατά τη διάρκεια της οκταετίας του ογδόντα και της ενενήκοντα, ο Palau Ferré συνεργάζεται με διάφορα κοινωνικά και πολιτιστικά έργα σχεδιάζοντας αφίσες για διάφορες ΜΚΟ της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ομοσπονδία Καταλανής Αρωγής Κοινωνικής Εθελοντικής, συμπεριλαμβανομένων των Mundo Vivo, Ayuda en Acción ή Manos Unidas. Επί πλέον, ο φετιχισμός αφίσας του Palau Ferré περιλαμβάνει πρωτοβουλίες συνδεδεμένες με το Montblanc, όπου ο καλλιτέχνης αισθάνεται πάντα συνδεδεμένος. Μετά τη διάκριση που ο καλλιτέχνης διανοίγει για το Memorial por la Paz Josep y Liesel Vidal, σήμερα συναντούμε ένα μεγάλο τοιχογραφείο μπροστά από το πρώτο σχολείο του ιεραπόστολου Vicente Ferrer στην Anantapur (Ινδία).
Μια εικόνα που συνοψίζει καλά τη δέσμευση του Palau Ferré προς την ειρήνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Να εκθέσει ξανά
Το 1989, ο Maties Palau Ferré διαλύει τη σιωπή της τέχνης και εκθέτει ξανά, μετά από τόσα χρόνια. Η Ταργκτονά είναι η πόλη που επιλέχθηκε για να παρουσιάσει τους ανανεωμένους κόκκινους-πορφυρούς χρωματισμούς του. Στην Ταργκτονά ο καλλιτέχνης αισθάνεται καλά και έχει οικογένεια και φίλους.
Αυτές οι γκρίζες χρονιές φλόγας, στάχτης και απογοήτευσης ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης που δέχτηκαν από άτομα και οργανώσεις, καθώς και ένα κρίσιμο γεύμα προς τιμήν των Aulas de Arte Iberoamericanas το 1984, τον πείθουν. Έτσι ο καλλιτέχνης θα ξεκινήσει μια νέα φάση γεμάτη χρώματα, όπου θα μπορούμε να απολαύσουμε ξανά τους αρλεκιν, τα γυναικεία πρόσωπα με ματιές αμυγδαλένιες, το ανοιξιάτικο τοπίο, τις στάσιμες φύσεις και τις μυθολογικές και συμβολικές συνθέσεις.
Ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης
Η δεκαετία του 1990 είναι γεμάτη τέχνη και έργα. Ο Palau Ferré είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης που εκθέτει στις ΗΠΑ: στο Mechanicsburg Art Center της Πενσιλβάνια ή στη μόνιμη έδρα της Organization of American States, στην Ουάσιγκτον.
Στην Καταλονία, επίσης εκείνης της περιόδου, διεξάγονται διάφορες εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του: από το Centro de Arte Contemporáneo Can Sisteré στην αυλή γοτθικού ρυθμού του Consell Comarcal del Solsonès. Η τελευταία του έκθεση θα είναι στο Κάστρο Monasterio de Escornalbou. Επίσης, μια εκδήλωση τιμής στο Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας φέρνει στο προσκήνιο τη φιγούρα ενός καλλιτέχνη που αισθανόταν πολύ συνδεδεμένος με το Μοναστέριο Poblet.
Ο Palau Ferré πεθαίνει στις 1 Ιανουαρίου 2000

