Δυτικά Ασιατικά Μπρούντζος Χάλκινη αιχμή δόρατος με ισχυρή κεντρική ράχη - 31 cm

Ένα μεγάλο και εντυπωσιακό χάλκινο κεραυνό αιχμής από Λουριστάν με εξαιρετικά μακριά λάμα, έντονο κεντρικό αυλάκι και υποδοχή για στερέωση σε ξύλινο κοντάρι.

Με μήκος περίπου 31 cm, η αιχμή χαρακτηρίζεται από τις διακριτές της αναλογίες. Η μακριά και σχετικά στενή άνω λεπίδα επεκτείνεται σημαντικά προς το κατώτερο μέρος, σχηματίζοντας δύο ευρείς, σχεδόν τριγωνικούς πλαϊνούς ώμους πριν ενωθεί με την υποδοχή.

Ένα ισχυρό αξονικό αυλάκι υψώνεται από την υποδοχή και εκτείνεται σχεδόν σε όλο το μήκος της λεπίδας. Αυτή η έντονη κεντρική ενίσχυση παρείχε δομική σταθερότητα στη μακριά χάλκινη ασπίδα, επιτρέποντας ταυτόχρονα στα πλαϊνά τμήματα να παραμείνουν σχετικά λεπτά.

Από κάθε πλευρά του αυλακωμένου κεντρικού αυλακιού, οι επιφάνειες της λεπίδας κλίνουν προς τις κοπτικές ακμές. Ο συνδυασμός της στενής μακριάς άνω λεπίδας, του ευρείου τμήματος ώμων και του έντονα προεξέχοντος κεντρικού αυλακιού δίνει στο όπλο ένα ιδιαίτερα διακριτικό προφίλ.

Η άκρη παραμένει διατηρημένη, αν και είναι λίγο στρογγυλεμένη και παρουσιάζει φθορές λόγω παλαιότητας.

Υποδοχή και Λαβή

Το κεντρικό αυλάκι συνεχίζεται απευθείας στην κοιλότητα της υποδοχής, η οποία αρχικά δέχονταν ένα ξύλινο κοντάρι λόγχης.

Η υποδοχή διατηρείται πλέον εν μέρει και έχει ανοιχθεί κατά μήκος σε ορισμένα σημεία, αποκαλύπτοντας τη γνήσια κούφια κατασκευή της.

Παρόλο που έχουν γίνει φθορές, η μετάβαση μεταξύ λεπίδας, κεντρικού αυλακιού και υποδοχής παραμένει σαφώς ορατή και εικονογραφεί την αρχική κατασκευή του όπλου.

Τυπολογία και Χρονολόγηση

Οι χάλκινες κεφαλές λόγχης και κοντών λόγχων αποτέλεσαν σημαντικό τμήμα του οπλισμού που συνδέεται παραδοσιακά με την χάλκινη παράδοση του Λουριστάν στη Δυτική Ιράν.

Γνωρίζεται μεγάλη ποικιλία μορφών, από σχετικά απλές κεφαλές μονοκόμματων φύλλων μέχρι μεγαλύτερα και πιο εξελιγμένα παραδείγματα με εμφανή κεντρικά αυλάκια, εκτεταμένες υποδοχές και έντονα διαμορφωμένα προφίλ λεπίδων.

Το παρόν παράδειγμα, με τη μακριά στενή λεπίδα, τα ευρείς γωνιώδεις ώμους, το έντονο κεντρικό αυλάκι και την υποδοχή, μπορεί να συγκριθεί τυπολογικά με χάλκινα όπλα που συνδέονται με τη Δυτική Ιράν κατά την πρώιμη 1η χιλιετία π.Χ.

Για τυπολογικούς λόγους, μια απόδοση στο Λουριστάν / Δυτική Ιράν κατά την πρώιμη Ίαση της Σιδήρου περιόδου, γύρω στον 10ο–8ο αιώνα π.Χ., φαίνεται κατάλληλη.

Ελλείψει τεκμηριωμένου αρχαιολογικού πλαισίου εντοπισμού, τόσο η περιχορήγηση όσο και η χρονολόγηση θα πρέπει να νοηθούν τυπολογικά.

Λειτουργία και Κατασκευή

Η αιχμή έθραυσε σε χάλκινο μετάλλωμα και ακολούθως ολοκληρώθηκε με επεξεργασία της επιφάνειας και των κοπτικών των λεπίδων.

Η έντονη κεντρική ράβδος εξυπηρέτησε σημαντικό δομικό σκοπό, ενισχύοντας την μακριά λεπίδα χωρίς να χρειάζεται ολόκληρο το όπλο να χυτευθεί με το ίδιο πάχος.

Η κοιλότητα επέτρεπε στη χάλκινη κεφαλή να στερεωθεί με ασφάλεια σε ξύλινο κοντάρι.

Τα όπλα αυτού του γενικού τύπου αποτελούσαν μέρος της εκτεταμένης παράδοσης χάλκινων όπλων της περιοχής των Ζάγκρους κατά το τέλος του 2ου και αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ.

Επιφάνεια και Πατίνα

Ο χάλυβας παρουσιάζει μια ελκυστική και ποικιλόχρωμη πρασινωπή έως σκούρα πράσινη αρχαία πατίνα, με περιοχές ελαφρά φωτεινότερης πράσινης οξείδωσης, καφέ και κοκκινωπές αποχρώσεις και μεταλλικά ιζήματα.

Η επιφάνεια εμφανίζει φυσικά ακανόνιστες περιοχές διάβρωσης, μικρά οπές και τοπικές εναποθέσεις που συμφωνούν με σημαντική ηλικία.

Οι πιο σκούρες περιοχές παραμένουν ορατές ιδιαίτερα κατά μήκος τμημάτων του κεντρικού αυλακιού, επισημαίνοντας το έντονο διαμορφωμένο προφίλ του όπλου.

Κατάσταση

Καλή αρχαιολογική κατάσταση για την ηλικία του, με φθορές όπως φαίνονται.

Η λεπίδα διατηρείται σε μεγάλο βαθμό και διατηρεί το χαρακτηριστικό συνολικό της προφίλ και το έντονο κεντρικό αυλάκι.

Οι κοπτικές ακμές παρουσιάζουν έναν αριθμό τεμαχισμών και τοπικές φθορές που σχετίζονται με την ηλικία. Η αρχική άκρη δείχνει κάποια απώλεια και στρογγύλευση.

Η επιφάνεια εμφανίζει διάβρωση, οξείδωση, μεταλλικά ιζήματα και περιοχές φθοράς.

Η υποδοχή είναι ατελής και μερικώς κομμένη/ανοικτή κατά μήκος του μήκους της, με συνδεδεμένη αρχαία απώλεια υλικού. Ωστόσο, η κούφια κατασκευή παραμένει σαφώς αναγνωρίσιμη.

Παρά τις φθορές ηλικίας, η ισχυρή κεντρική ράβδος, το ευρύ τμήμα ώμων και το χαρακτηριστικά επιμηκυμένο σχήμα παραμένουν σαφώς καθορισμένα.

Αφαιρέστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της κατάστασης.

Το σύγχρονο εκθεσιακό τρίποδο χρησιμοποιείται μόνο για την παρουσίαση και δεν περιλαμβάνεται στη πώληση.

Κτήση

Προηγουμένως στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των συλλεκτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία μέχρι το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικογενειακής κατοικίας και ακολούθως παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοίκηση.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τα ταξίδια των συλλεκτών. Όπως ήταν συνήθης πρακτική για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960, οι αποδείξεις αγοράς ή οι τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφική τεκμηρίωση που σχετίζονται με τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμες και στηρίζουν την μακρόχρονη προέλευση της συλλογής.