Lluís Domingo Abelló (1917-1993) - Mar abierto

Η Pictura Galeria παρουσιάζει αυτήν την εξαίσια καλλιτεχνική δημιουργία που ανήκει στον Domingo Abelló, η οποία απεικονίζει μια βραχώδη και μοναχική ακτή, περιτριγυρισμένη από δέντρα και ανοιχτή σε μια κίνηση της θάλασσας κάτω από ένα ευρύ γκρίζο-νεφελώδες ουρανό. Το έργο ξεχωρίζει για την εξαιρετική του τεχνική και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις κορνίζας: 70x80x5 εκ.
· Διαστάσεις του έργου: 46x55 εκ.
· Λιθογραφία με λάδι σε καμβά που υπογράφεται στο χέρι από τον καλλιτέχνη στην αριστερή γωνία του έργου, Domingo Abelló.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με πανέμορφη κορνίζα ( Included in the auction as a gift )

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημαντική σημείωση: Οι συμπεριλαμβανόμενες φωτογραφίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λοτ. Ψηφιακή αναπαράσταση σε προσομοίωση καθοδηγητική· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σχετικά με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ευρύ θαλάσσιο τοπίο όπου το νερό, οι βράχοι, η βλάστηση και ο ουρανός ενώνονται για να δημιουργήσουν μια σκηνή γεμάτη φρεσκάδα και κίνηση.Η σύνθεση ανοίγει από μια βραχώδη ακτή στο προσκήνιο και οδηγεί το βλέμμα σε έναν ορίζοντα μακριά, όπου μια ορεινή διαμόρφωση ανεβαίνει πάνω από τη θάλασσα. Η απουσία ανθρώπινων μορφών επιτρέπει σε όλη την προσοχή να εστιάζει στη δύναμη του φυσικού περιβάλλοντος και στη σχέση γης-θαλάσσας.

Η θάλασσα καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης και εκτείνεται από το κεντρικό σημείο μέχρι το προσκήνιο. Η επιφάνειά της αποτελείται από μια πλούσια ποικιλία μπλε, πράσινων, τιρκουάζ, λευκών και γκρίζων αποχρώσεων. Αυτοί οι τόνοι επικαλύπτονται και μπλέκονται, κάνοντας το νερό να φαντάζει σε συνεχή κίνηση. Οι μικρές κυματώσεις διατρέχουν ολόκληρη τη σκηνή και μεταδίδουν την παρουσία ενός απαλού ανέμου που ταρακουνά την επιφάνεια.

Στις περιοχές πλησιέστερα στις ακτές, το νερό παίρνει πιο ανοιχτές, σχεδόν διαφανείς αποχρώσεις. Οι μπλε-πρασινάδες και οι λευκοί υπαινίσσονται τον αφρό που σχηματίζεται όταν συγκρούεται με τους βράχους. Οι ρεύματα φαίνονται να κινούνται προς την ακτή, να διαχωρίζονται ανάμεσα στα πετρώματα και να επιστρέφουν στον ωκεανό. Αυτή η κίνηση δημιουργεί μια αίσθηση ήχου, σαν να μπορούσε κανείς να ακούσει το συνεχές μουρμουρητό των κυμάτων.

Το πρώτο πλάνο κυριαρχείται από μια ακολουθία μεγάλων ακανόνιστων βράχων. Κάποιοι εμφανίζονται εν μέρει καλυμμένοι από το νερό, ενώ άλλοι υψώνονται πάνω από την επιφάνεια. Τα χρώματά τους κυμαίνονται ανάμεσα σε γκρι, πράσινο, καφέ, λευκό και μικρές κόκκινες νότες. Αυτή η χρωματική ποικιλία τους προσδίδει φυσική εμφάνιση και επιτρέπει την αντίληψη των μεταβολών υγρασίας, φωτός και βλάστησης.

Οι βράχοι δημιουργούν ένα διακεκομμένο φράγμα που χωρίζει τον θεατή από τη ανοιχτή θάλασσα. Ωστόσο, ανάμεσα σε αυτούς σχηματίζονται μικρές διόδους και κανάλια μέσω των οποίων διεισδύει το νερό, κατορθώνονταςVisual σύνδεση μεταξύ της ακτής και του απέραντου θαλασσίου ορίζοντα. Αυτοί οι στενοί χώροι προσδίδουν βάθος και οδηγούν το βλέμμα από κάτω προς το κέντρο της σύνθεσης.

Στη γωνιά κάτω δεξιά διαμορφώνεται μια μικρή ζώνη νερού πιο σκουρόχρωμη και καθηλωμένη. Εκεί συγκεντρώνονται βαθιά μπλε, πράσινα και λευκοί αντικατοπτρισμοί που υποδηλώνουν την κυκλική κίνηση ενός ρεύματος παγιδευμένου ανάμεσα στους βράχους. Αυτό το γωνιακό στοιχείο εισάγει μια ιδιαίτερα δυναμική λεπτομέρεια και βοηθά να εξισορροπηθεί η παρουσία της ακτής που βρίσκεται αριστερά.

Η ακτή ανεβαίνει προς τα αριστερά με μια κλίση καλυμμένη με βράχους, γη και βλάστηση. Οι ανοιχτές, ξεθωριασμένες αποχρώσεις του εδάφους αντίκεινται στα μπλε της θάλασσας, ενώ οι πράσινες και κίτρινες περιοχές προσδίδουν ζωντάνια. Η ακτή φαίνεται ακανόνιστη και άγρια, χωρίς κτίρια ή ορισμένους δρόμους, ενισχύοντας την αίσθηση ενός φυσικού και λίγο επισκέψιμου γωνιώματος.

Στην αριστερή άνοδο εμφανίζονται αρκετά δέντρα με μικρούς θόλους και ακανόνιστες μορφές. Οι βραχίονές τους γέρνουν ελαφρώς και τα φύλλα τους συνδυάζουν πράσινο, κίτρινο και ώχρα. Η θέση των κλάδων και η άνιση διανομή φύλλων μαρτυρούν ότι εκτίθενται στους θαλάσσιους ανέμους. Αυτά τα δέντρα προσφέρουν κάθετηγραμμή και γίνονται ένα από τα κύρια σημεία αναφοράς του τοπίου.

Ο θόλος του ψηλότερου δέντρου ξεχωρίζει ενάντια στον ουρανό και φαίνεται να κλίνει προς το νερό. Η σκιά του εισάγει μια ζωντανή παρουσία στην ακτή‑βράχο και παρέχει μια προσανατολιστική κλίμακα του περιβάλλοντος. Παρατηρώντας το, ο θεατής μπορεί να φανταστεί το εύρος της θάλασσας και την απόσταση που χωρίζει την ακτή από τα βουνά στο βάθος.

Παρά τα δέντρα, αναπτύσσονται βάτα και μικρότερα φυτά που καλύπτουν μερικώς τους βράχους. Οι βαθύ πράσινοι συνυπάρχουν με λαμπερούς κίτρινους αποχρωματισμούς και μικρές σκοτεινές ζώνες, δημιουργώντας μια ανθεκτική βλάστηση προσαρμοσμένη στην εγγύτητα της θάλασσας. Η παρουσία τους μαλακώνει την σκληρότητα της μεταλλικής ακτής και προσθέτει ποικιλία στο πρώτο πλάνο.

Στο κέντρο της σύνθεσης, η γραμμή ορίζοντα φαίνεται ελαφρώς ανεβασμένη και διαχωρίζει τη θάλασσα από τον ουρανό. Ο διαχωρισμός αυτός δεν είναι απόλυτα αυστηρός, καθώς τα γαλάζια και γκρίζα των δύο χώρων προσεγγίζονται και συγχέονται. Ο ορίζοντας μεταδίδει αίσθηση απόστασης και ευρυχωρίας, καλώντας να φανταστεί κανείς όλα όσα υπάρχουν πέρα από το φαινόμενο ορατό.

Στα δεξιά υψώνεται μια νήσος, χερσόνησος ή ορεινή διαμόρφωση που διακόπτει τη συνεχή οριζόντια διάταξη της θάλασσας. Το ασύμμετρο προφίλ της συντίθεται από υψώματα σκοτεινά που κατεβαίνουν ομαλά μέχρι το νερό. Οι πράσινες, καφέ, κοκκινωπές και μαύρες αποχρώσεις συγκεντρώνονται στις πλαγές του, υποδεικνύοντας ζώνες βλάστησης, πέτρα και γη εκτεθειμένη.

Ορισμένα τμήματα αυτής της διαμόρφωσης λαμβάνουν μεγαλύτερη φωτεινότητα και παρουσιάζουν πιο ζωντανά χρώματα, ενώ οι ανώτερες ζώνες φαίνονται πιο σκοτεινές. Αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί αίσθηση όγκου και επιτρέπει τη διάκριση διαφορετικών υψών. Η απομακρυσμένη ακτή φαίνεται προστατευμένη και μυστηριώδης, σαν ένα έδαφος που παραμένει ακόμη άγνωστο προς εξερεύνηση.

Οι μικρές κοκκινωπές κηλίδες ορατές πάνω στις βραχοπλαγιές εισάγουν έναν θερμό αντίθετο τόνο έναντι των μπλε και πράσινων που κυριαρχούν. Θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν φώτιση των βράχων, ανοιχτή γη ή βλάστηση σε αποχρώσεις φθινοπωρινές. Παρά το ότι εμφανίζονται σε μια μακρινή ζώνη, αυτά τα στοιχεία τραβούν το βλέμμα και εμπλουτίζουν τη χρωματική βύθιση του τοπίου.

Ο ουρανός καταλαμβάνει ένα ευρύ άνω τμήμα και είναι καλυμμένος από διακριτές και διακεκομμένες νεφώσεις. Οι λευκοί, απαλές γαλάζιες και γκρίζες αποχρώσεις σχηματίζουν μια φωτεινή ατμόσφαιρα, αν και μεταβλητή. Κάποιες νεφώσεις φαίνονται πυκνές, ενώ άλλες διαλύονται σε μικρές κουκκίδες που επιτρέπουν να φανούν περιοχές γαλάζιου ουρανού. Αυτή η εναλλαγή υποδηλώνει μια μεταβατική μέρα δίπλα στη θάλασσα.

Οι μορφές του ουρανού φαίνονται να ανταποκρίνονται στην κίνηση του νερού. Οι νεφώσεις εκτείνονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις και μεταδίδουν την ίδια αίσθηση ταραχής που τα κύματα. Με τον τρόπο αυτό το πίνακας θεσπίζει έναν διάλογο ανάμεσα στο άνω και κάτω: ο άνεμος κινεί τα σύννεφα, ταρακούνησε τα δέντρα και διατρέχει την επιφάνεια της θάλασσας.

Το φως κατανέμεται άνισα σε όλη τη σκηνή. Λάμπει ιδιαίτερα πάνω από τα σύννεφα, τις περιοχές αφρού, ορισμένους βράχους και ορισμένα τμήματα του εδάφους. Άλλες περιοχές, όπως το μακρινό βουνό και τα βαθύτερα ύδατα, παραμένουν σε σκούρους τόνους. Αυτή η εναλλαγή προσδίδει όγκο και δημιουργεί μια φρέσκια και δυναμική ατμόσφαιρα.

Ο συνδυασμός των στοιχείων μεταδίδει μια αίσθηση ελευθερίας. Το ανοιχτό πέλαγος, ο ευρύς ουρανός και ο μακρινός ορίζοντας επιτρέπουν στο βλέμμα να απλωθεί χωρίς εμπόδια. Ταυτόχρονα, η παρουσία των βράχων και των δέντρων στο πρώτο πλάνο προσφέρει εγγύτητα και προκαλεί τον θεατή να φανταστεί τον ίδιο καθήμενο στην άκρη, να παρακολουθεί την κίνηση του νερού.

Η σκηνή φέρει επίσης έναν ελαφρά μοναχικό χαρακτήρα, αν και όχι μελαγχολικό. Η έλλειψη πλεούμενων, ανθρώπων ή κτιρίων μετατρέπει αυτή τη γωνιά σε ένα απομονωμένο μέρος όπου αντιλαμβάνονται μόνο οι φυσικές δυνάμεις. Εκείνη η μοναξιά μεταφέρει γαλήνη και επιτρέπει να φανταστεί κανείς τον ήχο των κυμάτων, τον άνεμο μέσα στα φύλλα και την αλμυρή οσμή του αέρα.

Το τοπίο φαίνεται να αιχμαλωτίζει μια συγκεκριμένη στιγμή μεταβολής της ατμοσφαίρας. Ο ουρανός δεν είναι πλήρως καθαρός, αλλά δεν προαναγγέλλει ούτε καταιγίδα. Η θάλασσα κινείται με ενέργεια χωρίς να γίνει εχθρική, ενώ η βλάστηση παραμένει εκτεθειμένη στον άνεμο. Όλα δείχνουν μια ζωντανή, φρέσκια και φωτεινή ημέρα στη μεριά της ακτής.

Συνόψει, το έργο αντιπροσωπεύει μια βραχώδη ακτή ανοιχτή στη θάλασσα, με δέντρα κείτονται από τον άνεμο, γαλαζωπωστώσεις νερών σε συνεχή κίνηση και μια ορεινή διαμόρφωση που υψώνεται στην απόσταση υπό έναν ουρανό καλυμμένο από σύννεφα. Το σκηνικό μεταδίδει ελευθερία, φρεσκάδα και γαλήνη, καθώς και την αδιάκοπη ενέργεια του θαλάσσιου τοπίου. Η ζωγραφιά καλεί να φανταστεί κανείς τον εαυτό του δίπλα στην ακτή, ακούγοντας τα κύματα και θαυμάζοντας την απεραντοσύνη του ορίζοντα.