Joan Vila Arimany (1944) - Mercado de flores

Η Pictura Galeria presents αυτή τη magnifico έργο τέχνης που ανήκει στον Vila Arimany, και απεικονίζει μια ήσυχη ιστορική πλατεία προεδρευόμενη από ένα ηλικίας ενός αιώνα δέντρο και περιτριγυρισμένη από λουλούδια, παγκάκια και αρχαίες κατασκευές. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις κάδρου: 73x113x5 εκ.
· Διαστάσεις του έργου: 73x92 εκ.
· Λάδι σε καμβά χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στην δεξιά γωνία του έργου, Vila Arimany.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή συντήρηση.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Girona.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του Lots.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιείται από την Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ήσυχη αστική πλατεία προεδρευόμενη από τον τεράστιο κορμό ενός αιωνόβιου δέντρου, η παρουσία του οποίου κυριαρχεί το πρώτο πλάνο και οργανώνει ολόκληρη τη σύνθεση. Γύρω του εκτυλίσσεται ένας χώρος γεμάτος μικρές λεπτομέρειες: λουλούδια σε ποικίλους χρωματισμούς, ξύλινα παγκάκια, παλιές προσόψεις, γλάστρες, μια επιβλητική είσοδος και ένα μοναχικό ανθρώπινο πρόσωπο. Η σκηνή μεταδίδει γαλήνη και καθημερινή ομορφιά, σαν να είχε καταγραφεί κατά ένα ήσυνο πρωινό όταν η πλατεία ακόμη δεν έχει αρχίσει να γεμίζει με κόσμο.

Το δέντρο καταλαμβάνει μεγάλο μέρος από το δεξί πλευρό και μετατρέπεται αμέσως σε το πλέον ισχυρό στοιχείο της εικόνας. Ο κορμός του φαρδύς, ισχυρός και άνισος, με μια βάση που πλαταίνει πριν εισέλθει στο έδαφος. Οι ορατές ρίζες φαίνονται να προχωρούν πάνω στο έδαφος σαν μεγάλες ζωντανές μορφές, μεταδίδοντας την εντύπωση ότι το δέντρο μεγαλώνει εδώ και πολλές γενιές.

Ο φλοιός παρουσιάζει μια εξαιρετικά ποικιλόμορφη παλέτα αποχρώσεων. Οι γκρι, μπλε, λευκοί, καφέ και μικρές πράσινες πινελιές συνδυάζονται για να δείξουν μια επιφάνεια σημαδεμένη από τη δοκιμασία του χρόνου. Κάποια σημεία φαίνονται πιο λεία, ενώ άλλα είναι καλυμμένα με κηλίδες, ρωγμές και τραχύνσεις. Αυτή η πλούσια οπτική σύνθεση μετατρέπει τον κορμό σε ένα είδος φυσικού μνημείου.

Στη βάση εμφανίζεται ένας κυκλικός χώρος γης περιγεγραμμένος από ένα χαμηλό περίγραμμα. Αυτή η σχήμα στρογγυλό διαχωρίζει το δέντρο από το πεζοδρόμιο και τονίζει ακόμη περισσότερο την παρουσία του. Το τόξο του αкорκού αντιτίθεται με τις ευθείες γραμμές των πλακοστρώτων, των κτιρίων και των εκθετών λουλουδιών, προσδίδοντας ισορροπία στη σύνθεση.

Ο κορμός υψώνεται και εξαφανίζεται από το επάνω μέρος της εικόνας, γεγονός που κάνει να φαντάζεται ένα τεράστιο στέμμα που επεκτείνεται πάνω σε ολόκληρη την πλατεία. Τα κλαδιά και τα φύλλα στην περιοχή πάνω αριστερά και κεντρικά σχηματίζουν μια φυσική οἶκη που παρέχει σκιά. Παρότι μεγάλο μέρος του στεφάνου μένει έξω από τη σύνθεση, η ύπαρξή του αντιληπτή μέσω του φρέσκου φωτός που αγκαλιάζει τον χώρο.

Στα αριστερά απλώνεται μια άφθονη έκθεση λουλουδιών και φυτών. Οι γλάστρες οργανώνονται σε σειρές και ομαδοποιούνται πάνω σε κουτιά και ορθογώνιες κατασκευές. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια ακολουθία χρωμάτων που ξεκινά από το κάτω μέρος και επεκτείνεται προς το βάθος, ακολουθώντας την οπτική πορεία γύρω στην πλατεία.

Μεταξύ των λουλουδιών διακρίνονται αποχρώσεις κόκκινες, ροζ, πορτοκαλί, κίτρινες, λευκές, βιολετί και πράσινες. Κάποιες φυτές παρουσιάζουν μικρά και ευαίσθητα άνθη, ενώ άλλες σχηματίζουν πυκνές και σφαιρικές μάζες. Η χρωματική ποικιλία εισάγει χαρά σε μια σκηνή που κυριαρχείται από γκρι και μπλε, μετατρέποντας αυτή τη γωνιά σε κύριο σημείο χρώματος.

Οι εκθέτες καταλαμβάνουν μια διαγώνια θέση που οδηγεί το βλέμμα προς το κέντρο. Οι ευθείες γραμμές των κουτιών, των γλαστρών και των οριοθετήσεων του πεζοδρομίου κατευθύνονται προς την είσοδο που βρίσκεται στο βάθος. Αυτή η οργάνωση προσδίδει βάθος και κάνει τον θεατή να αισθάνεται ότι θα μπορούσε να περπατήσει ανάμεσα στα λουλούδια και να συνεχίσει μέχρι το κτίριο.

Δίπλα στην έκθεση λουλουδιών εμφανίζεται ένας μικρός κήπος ή κεντρική ομάδα ψηλότερων φυτών. Τα φύλλα τους σκουρόχρωμα, τα άνθη τους και οι ακανόνιστοι όγκοι δημιουργούν μια φυσική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους διαφορετικούς δρόμους της πλατείας. Κάποιες φυτές φαίνονται να αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα, ενώ άλλες είναι προσεκτικά κανονισμένες, συνδυάζοντας αυθορμητισμό και ανθρώπινη φροντίδα.

Στα δεξιά αυτού του μικρού κήπου βρίσκεται μια σειρά από παγκάκια από ξύλο. Οι άδειες θέσεις τους προσανατολίζονται προς τον ανοιχτό χώρο και φαίνονται να προσκαλούν να σταματήσεις, να ξεκουραστείς και να θαυμάσεις το περιβάλλον. Η απουσία ανθρώπων που κάθεται ενισχύει την αίσθηση ηρεμίας και επιτρέπει να φανταστεί κανείς την πλατεία πριν φτάσουν οι γείτονες και οι επισκέπτες.

Τα παγκάκια δημιουργούν μια ρυθμική ακολουθία που οδηγεί προς το βάθος. Οι μορφές τους γίνονται σταδιακά μικρότερες, ενισχύοντας την ψευδαίσθηση του βάθους. Ενσωματώνουν επίσης μια έμμεση ανθρώπινη παρουσία, υπενθυμίζοντας ότι η πλατεία είναι ένα σημείο συνάντησης, συνομιλίας και ανάπαυσης, παρότι τη συγκεκριμένη στιγμή παραμένει σχεδόν άδεια.

Στο βάθος υψώνεται ένα παλιό κτίριο με επιβλητική είσοδο. Η πόρτα βρίσκεται σε πλαίσιο ενός μεγάλου πετρόχτιστου τόξου που αντιτίθεται στον κόκκινο τοίχο από τούβλα. Αυτή η αρχιτεκτονική αποδίδει μεγαλοπρέπεια και κάνει να σκεφτεί κανείς μια εκκλησία, ένα παρεκκλήσι ή ένα ιστορικό κτίριο με ιδιαίτερη σημασία για την κοινότητα.

Η πόρτα διαθέτει μια συμμετρική κατασκευή με κάθετες διαχωριστικές γραμμές και ένα ανώτερο ημικυκλικό τμήμα. Οι γαλαζωπές και γκρι αποχρώσεις του πλαισίου της αντίκεινται με τη ζεστασιά των τούβλων. Το εσωτερικό παραμένει σκοτεινό και κλειστό, προκαλώντας περιέργεια για τον χώρο που κρύβεται πέρα από την είσοδο.

Κ nearthe πόρτα μπορεί να παρατηρηθεί ένα μικρό σταυρός τοποθετημένος πάνω στον τοίχο. Αυτό το λεπτομέρεια ενισχύει την πιθανή θρησκευτική ταυτότητα του κτιρίου και προσθέτει μια πνευματική διάσταση στη σκηνή. Η πλατεία φαίνεται να επεκτείνεται μπροστά από τον ναό ως χώρος συνύπαρξης όπου ενώνονται η καθημερινή ζωή, η φύση και η ιστορία.

Τα δέντρα στο υπόβαθρο ενσωματώνονται με την αρχιτεκτονική και απαλύνουν την αυστηρότητα των προσόψεων. Οι λεπτοί κορμοί ανεβαίνουν μπροστά από το τόξο, ενώ τα φυλλώματα επεκτείνονται πάνω από το πάνω τμήμα. Αυτή η υπερθέαση αποδεικνύει πώς η φύση και η πόλη ζουν αρμονικά μέσα στον ίδιο χώρο.

Στα δεξιά εμφανίζεται ακόμα μια κατασκευή με περισσότερο εμπορικό χαρακτήρα. Η προσόψη της διαθέτει παράθυρα, ένα μικρό ετικέτα και έναν εξωτερικό φάρο με παραδοσιακή όψη. Η παρουσία αυτού του φάρου προσδίδει γοητεία και υποδηλώνει ότι ο χώρος διατηρεί μια αρχαία ταυτότητα, μακριά από μια πλήρως μοντέρνα αρχιτεκτονική.

Κάτω από την πρόσοψη εκτείνεται μια καλυμμένη δομή που μπορεί να αντιστοιχεί σε επιχείρηση, σε ταράτσα ή σε ζώνη αγοράς. Μπροστά της εμφανίζονται μεγάλες κηποτερίες γεμάτες βλάστηση. Αυτές οι τετράγωνοι δοχείες σχηματίζουν ένα πράσινο φράγμα που χωρίζει το κτίριο από τον χώρο κίνησης.

Στην περιοχή κοντά σε αυτήν την κατασκευή διακρίνεται ένα ανθρώπινο πρόσωπο. Το άτομο φαίνεται μικρό και μερικώς κρυμμένο, περπατώντας ή παραμένοντας κάτω από την ομπρέλα. Το μέγεθός του επιτρέπει να κατανοηθεί η κλίμακα του δέντρου και της αρχιτεκτονικής. Ταυτόχρονα, η παρουσία του αποφεύγει το να φαίνεται η πλατεία ερημική.

Το σκελετό εισάγει μια μικρή αφήγηση μέσα στη σκηνή. Θα μπορούσε να πρόκειται για έναν έμπορο που ετοιμάζει το κατάστημα, έναν γείτονα που περνά την πλατεία ή κάποιον που κατευθύνεται προς το ιστορικό κτίριο. Η έλλειψη άλλων προσώπων μετατρέπει την παρουσία του σε ένα διακριτικό και μυστηριώδες λεπτομέρει.

Ο πεζόδρομος εκτείνεται σε μεγάλο μήκος και διασχίζεται από γραμμές που σχηματίζουν διαφορετικές ορθογώνιες ζώνες. Αυτές οι διαχωριστικές καταστάσεις διευθετούν τον χώρο και κατευθύνουν το βλέμμα προς το βάθος. Οι γκρι-μπλε αποχρώσεις του εδάφους αντηχούν τη σκιά των δέντρων και προσφέρουν μια ευχάριστη αίσθηση φρεσκάδας.

Ο φωτισμός είναι απαλός και φαίνεται να αντιστοιχεί σε ένα πρώιμο πρωί ή σε μια στιγμή με λίγο συννεφιά. Δεν υπάρχουν έντονες αντιθέσεις, αλλά μια ήρεμη διαύγεια που περιβάλλει τις προσόψεις, το πεζοδρόμιο και τη βλάστηση. Αυτό το φως επιτρέπει να εκτιμηθούν οι λεπτομέρειες χωρίς να διαταράξει την ατμόσφαιρα της γαλήνης.

Η γενική παλέτα κυριαρχείται από μπλε, γκρι, σκούρα πράσινα και γήινους τόνους. Στην βάση αυτής της σφαιρικής μουντής συγκρατούμενων χρωμάτων διακρίνονται τα θερμά λουλούδια και οι κόκκινοι-καταστάσεις της εισόδου. Ο ισορροπημένος συνδυασμός ψυχρών χρωμάτων και μικρών θερμών σημείων κάνει την πλατεία φιλόξενη, παρά τη διατήρηση ενός αέρα ηρεμίας και περισυλλογής.

Το έργο μεταδίδει την αίσθηση ενός τόπου με μνήμη. Το αιωνόβιο δέντρο, το κτίριο από πέτρα και τούβλα, τα παγκάκια και οι προσόψεις φαίνονται να έχουν μάρτυρες πολλών γενεών. Τα λουλούδια και ο ανθρώπινος χαρακτήρας αντιπροσωπεύουν, αντιθέτως, τη ζωντανή ζωή που συνεχίζει να εξελίσσεται γύρω από αυτά τα μόνιμα στοιχεία.

Σύνοψη, το έργο απεικονίζει μια ιστορική και ήσυχη πλατεία προεδρευόμενη από ένα μεγαλοπρεπές αιωνόβιο δέντρο, περιτριγυρισμένη από λουλούδια, παγκάκια, εμπορικά καταστήματα και μια αρχαία επιβλητική είσοδο. Ο συνδυασμός φύσης, αρχιτεκτονικής και καθημερινής ζωής δημιουργεί μια σκηνή γεμάτη αρμονία και μνήμη. Ο πίνακας μεταδίδει τη γαλήνη ενός προαστιακού αστικού γωνίας όπου ο χρόνος μοιάζει να προχωρά με αργό ρυθμό, κάτω από τη δροσερή σκιά του μεγάλου δέντρου.