Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682), Ακόλουθος του/της - Niños Comiendo De Una Tartera






Ειδική στα έργα και σχέδια παλαιών δασκάλων του 17ου αιώνα με εμπειρία σε δημοπρασίες.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142947 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Niños Comiendo De Una Tartera,19ος αιώνας, ελαιογραφία σε καμβά, Ισπανία, συνοδεύεται από κάδρο, διαστάσεις με κάδρο 74,5 × 63,5 cm.
Περιγραφή από τον πωλητή
Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682): «Παιδιά τρώγοντας από ένα τάπερ» επίσης γνωστό ως «Παιδιά τρώγοντας γλυκό», πίνακας λαξευμένος με λάδι σε καμβά, χρονολογημένος μεταξύ 1670 και 1675, σήμερα διατηρείται στη Alte Pinakothek του Múnχιο, Γερμανία. Ο Murillo υπήρξε ένας από τους πρώτους ευρωπαίους ζωγράφους που άρχισε να απεικονίζει σκηνές με παιδιά ως πρωταγωνιστές με αυθόρμητη και χαλαρή αντίληψη, την οποία ο Murillo κατάφερνε να μεταφέρει στους πορτρέτες του.
Ανήκει σε μια ομάδα θεμάτων καθημερινού χαρακτήρα και παιδικού ζητήματος που ζωγράφισε ο Murillo. Μέσα από μια αθώα και ασήμαντη σκηνή αποκαλύπτει τη θλιβερή και μίζερη κατάσταση που υφίσταντο οι νεαρότατοι άστεγοι που περιφέρονταν στους δρόμους της Σεβίλλης. Αυτό φαίνεται και στην εργασία του «Παιδιά που τρώνε σταφύλια και πεπόνι» περίπου του 1650, με παρόμοια φόρμα.
Το θέμα της παιδικότητας αντιμετωπίζεται με έναν πιο ελπιδοφόρο και ήρεμο τρόπο, με αισιοδοξία και χαρά και παρότι με πολύ ιδεαλιστικό τρόπο, τα δύο παιδιά αποδίδονται με μεγάλη πιστότητα και χωρίς ηθικολογικές προθέσεις.
Πολύ πιθανό είναι ότι όσοι ανέθεσαν αυτές τις απεικονίσεις στον Murillo ήταν έμποροι της Ευρώπης της βορείας Ευρώπης, όπου οι ζωγραφιές αυτής της θεματολογίας ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένες.
Στο καμβά φαίνονται δύο παιδιά σε πρώτο πλάνο που καλύπτουν σχεδόν όλη τη σκηνή, κάθεστε τρώντας από ένα τάπερ που βρίσκεται ανάμεσά τους και ένα από αυτά υψώνει το χέρι του που κρατά ένα κομμάτι φαγητού έτοιμο να το καταβροχθίσει με ακόρεστη όρεξη. Ο σύντροφός του, εν τω μεταξύ, το κοιτάζει με χιούμορ και προσμονή, όπως και ο σκύλος, που με ένα παραπονετικό ύφος περιμένει με αγωνία να πέσει καμιά κατάλοιπη. Στα πόδια τους διακρίνεται και ένα νεκροταφείο με πολύ πραγματικότητα.
Ο Murillo σε αυτόν τον πίνακα κάνει εξαιρετικά επιδέξια χρήση του φωτισμού. Μία μόνο πηγή φωτός φωτίζει ολόκληρη τη σκηνή, δημιουργώντας τα σχήματα και τα όγκοι και κατανέμοντας τους χώρους με σκοπό την επίτευξη μεγάλου ρεαλισμού σε ολόκληρη τη σύνθεση.
Ο φυσιοκρατισμός τονίζεται ακόμα περισσότερο από την εκφραστικότητα των συναισθημάτων στα γκριμάτσες των παιδιών και του σκύλου, καθώς και από τη σχολαστική και λεπτομερή μελέτη της απόδοσης των τροφίμων, των ρυπαρών ενδυμάτων ή των βρωμερών φυτών στα πέλματα του παιδιού στο πρώτο πλάνο.
Οι πινελιές είναι ρευστές και τα χρώματα, κατανεμημένα σε λεπτές στρώσεις, τείνουν προς τους γήινους καφέ, το γκριζάτο και το πράσινο, αρμονικά συνδυασμένα σε μια τέλεια συγχώνευση με το σκοτεινό φόντο που αποτελείται από ένα τοπίο sfumato.
Σε καλή κατάσταση συντήρησης με μερικές ελλείψεις που μπορούν να αποκατασταθούν.
Διαστάσεις με χρυσό ξύλινο πλαίσιο:
74,5 εκατοστά x 63,5 εκατοστά x 5 εκατοστά.
Διαστάσεις καμβά: 61,1 εκατοστά x 50,2 εκατοστά.
Το πλαίσιο προσφέρεται δωρεάν με την πώληση του έργου τέχνης.
Ιστορία πωλητή
Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682): «Παιδιά τρώγοντας από ένα τάπερ» επίσης γνωστό ως «Παιδιά τρώγοντας γλυκό», πίνακας λαξευμένος με λάδι σε καμβά, χρονολογημένος μεταξύ 1670 και 1675, σήμερα διατηρείται στη Alte Pinakothek του Múnχιο, Γερμανία. Ο Murillo υπήρξε ένας από τους πρώτους ευρωπαίους ζωγράφους που άρχισε να απεικονίζει σκηνές με παιδιά ως πρωταγωνιστές με αυθόρμητη και χαλαρή αντίληψη, την οποία ο Murillo κατάφερνε να μεταφέρει στους πορτρέτες του.
Ανήκει σε μια ομάδα θεμάτων καθημερινού χαρακτήρα και παιδικού ζητήματος που ζωγράφισε ο Murillo. Μέσα από μια αθώα και ασήμαντη σκηνή αποκαλύπτει τη θλιβερή και μίζερη κατάσταση που υφίσταντο οι νεαρότατοι άστεγοι που περιφέρονταν στους δρόμους της Σεβίλλης. Αυτό φαίνεται και στην εργασία του «Παιδιά που τρώνε σταφύλια και πεπόνι» περίπου του 1650, με παρόμοια φόρμα.
Το θέμα της παιδικότητας αντιμετωπίζεται με έναν πιο ελπιδοφόρο και ήρεμο τρόπο, με αισιοδοξία και χαρά και παρότι με πολύ ιδεαλιστικό τρόπο, τα δύο παιδιά αποδίδονται με μεγάλη πιστότητα και χωρίς ηθικολογικές προθέσεις.
Πολύ πιθανό είναι ότι όσοι ανέθεσαν αυτές τις απεικονίσεις στον Murillo ήταν έμποροι της Ευρώπης της βορείας Ευρώπης, όπου οι ζωγραφιές αυτής της θεματολογίας ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένες.
Στο καμβά φαίνονται δύο παιδιά σε πρώτο πλάνο που καλύπτουν σχεδόν όλη τη σκηνή, κάθεστε τρώντας από ένα τάπερ που βρίσκεται ανάμεσά τους και ένα από αυτά υψώνει το χέρι του που κρατά ένα κομμάτι φαγητού έτοιμο να το καταβροχθίσει με ακόρεστη όρεξη. Ο σύντροφός του, εν τω μεταξύ, το κοιτάζει με χιούμορ και προσμονή, όπως και ο σκύλος, που με ένα παραπονετικό ύφος περιμένει με αγωνία να πέσει καμιά κατάλοιπη. Στα πόδια τους διακρίνεται και ένα νεκροταφείο με πολύ πραγματικότητα.
Ο Murillo σε αυτόν τον πίνακα κάνει εξαιρετικά επιδέξια χρήση του φωτισμού. Μία μόνο πηγή φωτός φωτίζει ολόκληρη τη σκηνή, δημιουργώντας τα σχήματα και τα όγκοι και κατανέμοντας τους χώρους με σκοπό την επίτευξη μεγάλου ρεαλισμού σε ολόκληρη τη σύνθεση.
Ο φυσιοκρατισμός τονίζεται ακόμα περισσότερο από την εκφραστικότητα των συναισθημάτων στα γκριμάτσες των παιδιών και του σκύλου, καθώς και από τη σχολαστική και λεπτομερή μελέτη της απόδοσης των τροφίμων, των ρυπαρών ενδυμάτων ή των βρωμερών φυτών στα πέλματα του παιδιού στο πρώτο πλάνο.
Οι πινελιές είναι ρευστές και τα χρώματα, κατανεμημένα σε λεπτές στρώσεις, τείνουν προς τους γήινους καφέ, το γκριζάτο και το πράσινο, αρμονικά συνδυασμένα σε μια τέλεια συγχώνευση με το σκοτεινό φόντο που αποτελείται από ένα τοπίο sfumato.
Σε καλή κατάσταση συντήρησης με μερικές ελλείψεις που μπορούν να αποκατασταθούν.
Διαστάσεις με χρυσό ξύλινο πλαίσιο:
74,5 εκατοστά x 63,5 εκατοστά x 5 εκατοστά.
Διαστάσεις καμβά: 61,1 εκατοστά x 50,2 εκατοστά.
Το πλαίσιο προσφέρεται δωρεάν με την πώληση του έργου τέχνης.
