Αντίκες Ρόπτρο πόρτας - Aldaba de Oficio - 17ος/18ος αιώνας - φίδι

Είναι ένα κομμάτι που μπαίνει κατευθείαν σε αυτήν τη συναρπαστική κατηγορία των επαγγελματικών χτυπητηρίων πόρτας, αλλά με μια πολύ αρχαιότερη και συμβολική στροφή από τα συνηθισμένα. Μπροστά σου έχεις ένα γοτθικό χτυπητήρι πόρτας —ή ακόμη και προγοτθικό— που έχει σφυρηλατηθεί στο χέρι από σίδερο, πιθανώς του 17ου/18ου αιώνα, όπου η λειτουργία και ο μύθος συμπορεύονται σε ένα μόνο χτύπημα σφυριού.

Η παρουσία του φιδιού στο μπροστινό μέρος δεν είναι κατευθυνόμενο διακοσμητικό κεφάλαιο: στην ιμαγερία μεσαιωνική και βαρθομηνιακή, το φίδι μπορούσε να είναι φύλακας, προειδοποίηση, έμβλημα επιτήρησης ή ακόμη και σύμβολο του ίδιου του εργουργού της θερμοκρασίας, που κυριαρχούσε το πυρ και τη μεταμόρφωση του μετάλλου. Εδώ εμφανίζεται μοντελοσμένο με κεφαλή στυλιζαρισμένη, σχεδόν τοτέμ, που γέρνει προς τα εμπρός σαν να φυλάει την είσοδο. Το σώμα του σιδήρου διατηρεί αυτήν τη τραχιά, αρχαία υφή που αφήνουν μόνο οι αιώνες και η χειρονακτική δουλειά.

Η κεντρική πλάκα, με τα οδοντωτά περιγράμματα και τη λείψη της ακαθόριστης σιλουέτας της, ενισχύει την ανάγνωση γοτθική: δεν υπάρχουν μαλακές γραμμές ούτε ευνοϊκές συμμετρίες, αλλά μια σκληρή, λειτουργική αισθητική, σχεδόν πολεμική. Στην αντίθετη άκρη, οι δύο κοφτερές ακίδες θυμίζουν βέλη ή γροθιές, ένα θέμα πολύ χαρακτηριστικό της προβιομηχανικής σφυρηλάτησης που ήθελε να μεταδώσει δύναμη και προστασία.

Η κατάσταση διατήρησης είναι εκπληκτικά καλή για ένα τέτοιο κομμάτι: η πατίνα είναι βαθιά, σταθερή, και οι κύριες μορφές διατηρούνται ολόκληρες, επιτρέποντας την εκτίμηση της αρχικής πρόθεσης του τεχνίτη χωρίς την ανάγκη φανταστικών ανακατασκευών.

Ένα χτυπητήρι πόρτας επαγγέλματος, ένα κομμάτι που ανακοίνωνε την ταυτότητα του τόπου ή του τεχνίτη, που λειτουργούσε ως οπτικό σήμα και ως δήλωση χαρακτήρα. Ένα χτυπητήρι που δεν καλούσε μόνο στην πόρτα, αλλά έλεγε ποιος ήσουν πριν μπεις.

Αποστολή πιστοποιημένη και καλή συσκευασία.