Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Το έργο γεννιέται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme ο οποίος έχει κάνει το κόκκινο, την επανάληψη και την ύλη κεντρικά στοιχεία της δικής του ποιητικής. Στα έργα του, η σειριακότητα απλών και καθημερινών στοιχείων γίνεται μια γλώσσα ικανή να προκαλέσει ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μετατροπή.

Ωστόσο, σε αυτό το έργο η παράδοση επανερμηνεύεται μέσω ενός χαρακτηριστικού στοιχείου της δικής μου έρευνας: της βίδας.

Αντί για τα καρφιά που χρησιμοποίησε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες σύμφωνα με μια ακριβή γεωμετρική δομή στην πορτοκαλί επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο που συνήθως συνδέεται με τη συναρμολόγηση, την κατασκευή και τη μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτοτελές καλλιτεχνικό στοιχείο. Η επανάληψή της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος αλλάζουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.

Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν επιφάνεια γεμάτη ενέργεια, ενώ οι βίδες αναδύονται από το επίπεδο δημιουργώντας έναν τύπο οπτικής δόνησης. Από μια μετωπική άποψη η σύνθεση φαίνεται τακτοποιημένη και μινιμαλιστική· παρατηρώντας την από πλάγια, ωστόσο, αποκαλύπτεται η αληθινή της τρισδιάστατη και υλική φύση.

Το έργο δεν επιδιώκει να αποτελεί απλή αναφορά στον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναερμηνεία της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε καλλιτεχνικό σημάδι.

Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: το τι συνήθως χρειάζεται για να ενώνει και να στερεώνει χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μιά επιφάνεια ανήσυχη, έντονη και βαθιά υλική.

Ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση ανάμεσα στον τάξη και στην ένταση, στην κατασκευή και στην καταστροφή, στη δισδιάστατη και τη τρισδιάστατη ύπαρξη αναδύεται η ταυτότητα του έργου.

Έργο του καλλιτέχνη Alessandro Padovan, διεθνώς διάσημου για την τεχνική του Screw Art.

Το έργο κοσμείται από μια θήκη από Plexiglass.

Η διαφανής θήκη απομονώνει και προστατεύει, μετατρέποντας το έργο σε ένα σύγχρονο κειμηλίο.

Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται στο πλαίσιο της Pop Art, Screw Art, της έννοιας της τέχνης και της αστικής τέχνης, επικαλούμενα με οπτικό γλώσσα και πολιτισμικό αντίκτυπο το έργο μεγάλων ονομάτων όπως ο Andy Warhol, ο Jean‑Michel Basquiat, ο Banksy, ο Jeff Koons, ο Keith Haring, ο Fontana, ο Imbue, obey, ο Padovan, ο Schifano, η Nicole Lubbers, ο Bani, ο kev munday invader, ο Murakami, ο Damien Hirst.

Ταυτόχρονα, η καλλιτεχνική έρευνα συνομιλεί με το φαντασιακό του πλούτου, της εικονικής μόδας και του παγκόσμιου design, επικαλούμενα σύμβολα και μάρκες ευρύτερα αναγνωρισμένα όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες συνεργασίες με τους καλλιτέχνες ή τα μάρκα που αναφέρονται, αλλά αυθεντικές δημιουργίες, κατασκευασμένες με προσωπικό στυλ που αντικατοπτρίζει κριτική και ανάγνωση του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του branding και της τέχνης ως σύγχρονο πολιτιστικό αντικείμενο.

Αυτή η προσέγγιση κάνει τα έργα ιδιαίτερα εκτιμημένα από συλλέκτες και λάτρεις της σύγχρονης τέχνης, της οικονομικής Pop Art, της street art και της τέχνης που εμπνέεται από μεγάλα εμβληματικά μάρκα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια ισχυρή αυτοδύναμη καλλιτεχνική ταυτότητα.