De Lorris / De meung - Le romant de la rose - 1969

Το ρομαντικό της Ρώμης της ροζ, 1969, εκδόσεις de l’ibis

Σπάνια συλλογή των 2 τόμων σε έγγραφο in-4, σε κουτί εκδοτικού οίκου.
Συνήθως βρίσκεται μόνο ένας τόμος ή η έκδοση του 1981.

• Εκδοτική ροή: πλήρης δερμάτινη θήκη havane, ράχη με νεύρα διακοσμημένα με φλογιά και χρυσό τίτλο, πλαίσια στην επιφάνεια με φελλό φαρδύ περιθώριο από φιλτρά, κεφαλή χρυσή.

Στο κέντρο της πρώτης όψης: επίχαση ανάγλυφη οδοντωτή μάζα που απεικονίζει για τον έναν ένα ζευγάρι ερωτευμένων σε κήπο και για τον άλλο μια αλληγορική μορφή, στο ύφος των βιβλιοδεσιών του 15ου αιώνα.


Κύριοι τόμοι: το κείμενο του Ρωμαίου της Ρώμης (Roman de la Rose) τυπωμένο σύμφωνα με τα στοιχεία της έκδοσης incunable του Jehan du Pré (τέλη 15ου αιώνα).

4 συνοδευτικοί τόμοι: 2 βίβλες δεμένες σε ημί-δερμάτινο ντύσιμο που επιμερίζουν τη μετάφραση στη γαλλική νεότερη γλώσσα του Pierre Marteau (Orléans, 1878).

2 Συνοδευτικά των εικονογραφήσεων: σειρά των γραμμών (σκίτσα σε μαύρο και λευκό) όλων των συνθέσεων του André Hubert, υπό χωριστή θήκη.

Αριθμός αντίτυπων:
Αυτό το αντίτυπο είναι μέρος των 171 τεμαχίων που περιλαμβάνουν τη σειρά των εικονογραφήσεων.

Εικονογραφήσεις: συνθέσεις του André Hubert, μικρογραφέας και μετρ του γυαλί, επιχρωματισμένες με σφράγισμα και πλείστα πλαϊνά φλογερά και χρυσά που μιμούνται τα χειρόγραφα. Τα χρώματα επιδεικνύονται χειροποίητα στο εργαστήριο τέχνης των Εκδόσεων de l’Ibis.
Κατάσταση: πολύ καλό αντίτυπο, λίγες μικρές φθορές στα κουτιά

Κορυφαίο αριστούργημα της γαλλικής λογοτεχνίας του 13ου αιώνα και ένα από τα πλέον διαδεδομένα κείμενα του Μεσαίωνα (περί τα 300 σωσμένα χειρόγραφα), το Ρωμαίον της Ρόζας είναι ένα μακρύ επικάλλιο ποιητικό ποίημα άνω των 21 700 οκταστιχών, γραμμένο σε δύο φάσεις από δύο συγγραφείς με αντίθετες ευαισθήσεις.
Πρώτο μέρος – Γουίλιαμ ντε Λόρρις (περ. 1230-1235)
Περίπου 4 000 οκτάστιχες στίχοι.
Αφήγηση ενός ονείρου που είχε ο αφηγητής στα είκοσι του χρόνια. Ανακαλύπτει έναν κήπο της μεγάλης αβρότητας (τον Παράδεισο της Ανόρθωσης) περιτριγυρισμένο από έναν τοίχο διακοσμημένο με μορφές των παθών. Μέσα συναντά τις αλληγορίες του ιπποτικού έρωτα: Ομορφιά, Ευγένεια, Ειλικρίνεια, Ευπρόσδεκτη Φιλία…
Προσοχή στη Νάρσις, βλέπει ένα μπουμπούκι ροδιάς τελειότητας – σύμβολο της αγαπημένης και της θηλυκότητας. Ο θεός του Έρωτα χτυπά με τα βέλη του. Αρχίζει έτσι η αναζήτηση του ερωτικού, με προχωρήσεις και οπισθοχωρήσεις, μέχρι να χτίσει ο Φθόνος ένα οχύρωμα γύρω από τη ροδιά και να φυλακίσει την Ευγενή Φιλία. Ο Εραστής μένει απελπισμένος.
Αυτό το πρώτο μέρος είναι ένα πραγματικό «τέχνη της αγάπης» ιπποτικό, κομψό, ιδεαλιστικό και ψυχικό, στην καθαρή παράδοση της fin’amor.

Δεύτερο μέρος – Ζαν ντε Μεν (Ζαν Σοπανέλ, περ. 1269-1280)
Περισσότερα από 17 700 οκταστιχίδες.
Ο Ζαν ντε Μεν συνεχίζει την αφήγηση στο σημείο όπου την είχε αφήσει ο Γουίλιαμ, αλλά αλλάζει ριζικά τόνο και φιλοδοξία. Το ποίημα γίνεται μια ευρεία σατιρική και φιλοσοφική εγκυκλοπαίδεια: ομιλίες της Λογικής, της Φύσης, του Γεννούς, της Παλαιάς…
Εκεί αναφέρονται ο έρωτας, η σεξουαλικότητα, ο γάμος, η θρησκεία, η επιστήμη, η εξουσία, η γυναικιομισία και η ελεύθερη βούληση. Ο ιπποτικός ιδεαλισμός δίνει τη θέση του σε μια γαλλική ζωηρή, σατιρική και συχνά προκλητική φωνή. Ο Εραστής τελικά μαζεύει τη ροδιά, σε μια σκηνή κατάκτησης ρητά σεξουαλικής. Αυτή η διττότητα (διαλεκτικά ιπποτικό / εγκυκλοπαιδική σατιρα) έκανε το Ρωμαίον της Ρόζας ένα θεμελιώδες κείμενο, αγαπητό, μιμητικό, συζητούμενο και μερικές φορές έντονα κριτικό (η διάσημη «Ζήτησις του Ρωμαίον της Ρόζας» στις αρχές του 15ου αιώνα, με την Κριστίν ντε Πιζάν). Επηρέασε βαθιά τη βιβλιογραφία της Ευρώπης, από τον Ντάντε μέχρι τον Τσώσερ.