Αρχαίος Ρωμαίος Terracotta Άγαλμα του Τελεσφόρου - Σύμβολο ανάκαμψης και ίασης. - 170 mm

«Άγαλμα Τελεσφόρου – Σύμβολο Ανάρρωσης και Θεραπείας

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος – 3ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Πηλό κεραμικό (τυραμιδόλιθος)
Διαστάσεις: 170 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με φθορές επιφάνειας και επικαλύψεις ανάλογα με την ηλικία

Δεν απο στέλλεται τίτλο εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, το εν λόγω αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 75

Ο τρέχων κάτοχος αγόρασε το άγαλμα Τελεσφόρου από τον Jos N. στο Αϊντχόβεν.
Ο προηγούμενος κάτοχος, Jos N. από το Αϊντχόβεν (Ολλανδία), δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τις δεκαετίες του 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προστεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν υπάρχει περαιτέρω πληροφορία σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το πήλινο Άγαλμα αντιπροσωπεύει τον Τελεσφόρο, θεότητα ίασης στενά συνδεδεμένη με τον Ασκληπιό, τον Ελληνικο-Ρωμαϊκό θεό της ιατρικής. Ο Τελεσφόρος θεωρούνταν σύμβολο ανάρρωσης και ανάρρωσης μετά από ασθένεια ή τραυματισμό. Ο λατρευτικός του χαρακτήρας απέκτησε σημαντικό ρόλο κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική περίοδο, όταν οι ναοί ίασης και οι οικιακές θρησκευτικές πρακτικές αποτέλεσαν σημαντικό μέρος της καθημερινής πνευματικότητας.

Ο Τελεσφόρος συνήθως απεικονίζεται ως μικρό κουκούλωτο μορφή, συχνά τυλιγμένος σε ραιβόμορφο μανδύα. Η παρούσα μορφή ακολουθεί αυτό τον αναγνωρίσιμο εικονογραφικό τύπο, με μακριό περιβληθέν ιμάτιο, καλυμμένο κεφάλι και πρόσωπο προς τα εμπρός. Αυτή η διακριτή εμφάνιση τον καθιστά αμέσως αναγνωρίσιμο εντός της ευρύτερης οπτικής γλώσσας των αρχαίων ιατρικών λατρειών.

Αντικείμενα τέτοιου τύπου πιθανώς χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικό ή αφιερωματικό πλαίσιο. Οι κεραμικοί τύποι θα μπορούσαν να αφιερωθούν σε ναούς, να διατηρούνται σε οικιακούς ιερούς χώρους ή να χρησιμοποιηθούν ως ευλαβικά αντικείμενα συνδεδεμένα με προστασία, υγεία και ανάρρωση. Στη ρωμαϊκή κοινωνία, η ίαση νοείτο μέσω πρακτικής ιατρικής και θεϊκής βοήθειας, και τέτοιοι τύποι αντικειμένων όπως ο Τελεσφόρος αντικατοπτρίζουν αυτή τη στενή σχέση μεταξύ θρησκείας και ευεξίας.

Η χρήση του πηλού κεραμικού αποδεικνύει μια οργανωμένη παράδοση χειροτεχνίας. Τέτοιοι μορφοί συνήθως παρήγονται σε καλούπια, καθιστώντας τα αναγνωρίσιμα θεϊκά είδη σε επαναλαμβανόμενες μορφές και διανεμόμενα σε διαφορετικές περιοχές. Αυτό καθιστούσε τη θρησκευτική εικονογραφία προσβάσιμη πέρα από τους μεγάλους ναούς, φτάνοντας σε ιδιωτικά σπίτια, επαρχιακές κοινότητες και στρατιωτικά οικιστικά κέντρα σε ολόκληρο τον Ρωμαϊκό κόσμο.

Η χρονολόγηση στον 1ο–3ο αιώνα μ.Χ. τοποθετεί αυτό το άγαλμα στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική περίοδο, όταν ο λατρευτικός κύκλος του Ασκληπιού και των συνδεδεμένων θεών ίασης ήταν ευρέως γνωστός στην περιοχή της Μεσογείου. Ο Τελεσφόρος συνδεόταν ιδιαίτερα με την προστασία κατά τη διάρκεια ασθένειας και την ελπίδα αποκατεστημένης υγείας, προσδίδοντας το νόημα της εικόνας του και στην δημόσια και στην ιδιωτική θρησκευτική πρακτική.

Αυτό το κομμάτι παρέχει άμεση φυσική σύνδεση με τις αρχαίες πεποιθήσεις γύρω από την ασθένεια, την ανάρρωση και τη θεϊκή προστασία. Αποδίδει μια απτή σύνδεση με τον Ρωμαϊκό κόσμο, στον οποίο αντικείμενα τέτοιου τύπου διαδραμάτιζαν πρακτικό και devotional ρόλο στην καθημερινή ζωή.