Αρχαίος Ρωμαίος μπρούτζος χρυσωμένος Δαχτυλίδι με αρχικό καρνελλιανό ένταλγιο - άνδρας που ξεκουράζεται με το δεξί χέρι του πάνω σε

Δίχρωμο Ancient Roman επιχρυσωμένο μπρούντζινο δαχτυλίδι με κάρνελλιο εντοιχισμένο χαράγμα
Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Επιχρυσωμένο μπρούντζο, ασημένιο ρύγχος, εντοιχισμένο κάρνελλιο
Δ dimensions: Εσωτερική διάμετρος: 17 x 15 mm / Εξωτερική διάμετρος: 30 x 21 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση. Το δαχτυλίδι διατηρεί μια ελκυστική αρχαία πατίνα με ορατά ίχνη επίχρυσης. Το εντοιχισμένο κάρνελλιο παραμένει σταθερά τοποθετημένο μέσα στον ασημένιο στεφάνιο. Φθορές και επιφανειακές επικάλυψεις συμβατές με την ηλικία.

Δεν αποστέλλεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε εξασφαλίστε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 170
Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το αρχαίο ρωμαϊκό δαχτυλίδι από ιδιωτικό συλλέκτη, S.B., στο Groningen, Ολλανδία.
Ο προγενέστερος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης S.B. του Groningen, ανέφερε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το δαχτυλίδι είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος άλλης ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία πριν από το 1990.
Δεν διατίθενται περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Υπόβαθρο:
Αυτό το ρωμαϊκό δαχτυλίδι δαχτυλιδιών συνδυάζει αρκετά υλικά που εκτιμούνταν ιδιαίτερα στον ρωμαϊκό κόσμο: μια επιχρυσωμένη μπρούντζινη σφαίρα, μια ασημένια στεφάνη και ένα περίτεχνα χαραγμένο κάρνελλιο πολύτιμο λίθο. Τέτοια δαχτυλίδια εξυπηρετούσαν τόσο πρακτικές όσο και συμβολικές λειτουργίες, λειτουργώντας ως προσωπικά διακοσμητικά αλλά και ως σήμαντρ. Τα εντοιχισμένα κάρνελλια μπορούσαν να φέρουν σφραγίδες σε κερωμένο υλικό για την επιβεβαίωση εγγράφων, επιστολών και εμπορικών συναλλαγών, καθιστώντας τα σημαντικά εργαλεία προσωπικής ταυτοποίησης και εξουσίας.

Το χαραγμένο κάρνελλιο απεικονίζει έναν όρθιο άνδρα, αποδοσμένο με τον κλασικό στυλ που προτιμούσαν σε όλο το αυτοκρατορικό Ρωμαϊκό κράτος. Παρότι η ακριβής ταυτότητα του προσώπου δεν μπορεί να εξακριβωθεί με βεβαιότητα, αντιπροσωπείες θεοτήτων, ηρώων, αθλητών και μυθολογικών προσώπων υπήρχαν ανάμεσα στα αγαπημένα θέματα για τα ρωμαϊκά εντοιχισμένα. Τέτοιο εικαστικό ύφος αντικατόπτριζε τις προσωπικές προτιμήσεις του κατόχου, τις πολιτισμικές αξίες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή τις φιλοδοξίες.

Το κάρνελλιο ήταν ένα από τα πλέον επιδιωκόμενα κοσμήματα στην ρωμαϊκή γλυπτική τέχνη. Η ζεστή κόκκινη έως πορτοκαλί απόχρωσή του εκτιμάτο ιδιαίτερα, ενώ η σκληρότητά του το επεσήμαινε για λεπτομερή χαρακτική. Επιπλέον, ο λίθος παρήγαγε σαφείς εντυπώσεις στην σφραγιστική κάρβουνο χωρίς υπερβολική πρόσφυση, καθιστώντας τον ιδανικό για σφραγίδες. Το κάρνελλιο διακινούνταν ευρέως σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, με πηγές από περιοχές αματεμένες από τη Μεσόγειο Ανατολή και Αραβία μέχρι την Ινδία. Μέσα από τα μακρινά δίκτυα εμπορίου, οι πολύτιμοι λίθοι έφτασαν εργαστήρια σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο όπου ικανοί γλύπτες εγχάραζαν σε αυτούς προσωπικές σφραγίδες και διακοσμητικά.

Η χρήση επιχρυσωμένου μπρούντζου αποκαλύπτει ένα ενδιαφέρον στοιχείο της ρωμαϊκής κουλτούρας πολυτέλειας. Το επίχρυσο επέτρεπε στους τεχνίτες να δώσουν στα μπρούντζινα αντικείμενα την εμφάνιση χρυσού, χρησιμοποιώντας σημαντικά λιγότερο πολύτιμο μέταλλο. Αυτή η τεχνική ευρύτατα χρησιμοποιούνταν για κοσμήματα, στρατιωτικά εξαρτήματα, οικιακά αντικείμενα και θρησκευτικά είδη. Τα επιζώντα ίχνη επίχρυσης πάνω σε αυτό το δαχτυλίδι δείχνουν ότι αρχικά προοριζόταν να δώσει πλούσια και επιβλητική εμφάνιση. Μαζί με τη συμμετρική ασημένια στεφάνη και το χαραγμένο λίθο, το δαχτυλίδι θα μετέφερε ένα βαθμό κοινωνικής θέσης και εκλέπτυνσης.

Τέτοια δαχτυλίδια συνήθως φοριούνταν από άτομα με άνετη οικονομική κατάσταση, συμπεριλαμβανομένων εμπόρων, διαχειριστών, αξιωματικών του στρατού, τοπικών ελίτ και άλλων μελών των ακμάζουσων τάξεων της ρωμαϊκής κοινωνίας. Ενώ τα χρυσά δαχτυλίδια ήταν, γενικά, προορισμένα για τα πλουσιότερα στρώματα, τα επιχρυσωμένα μπρούντζινα παραδείγματα προσέφεραν μια ελκυστική και σεβαστή εναλλακτική που εξακολουθούσε να αντικατοπτρίζει κοινωνική θέση, μόρφωση και συμμετοχή στις ρωμαϊκές πολιτιστικές παραδόσεις.

Η κατασκευή τέτοιων δαχτυλιδιών αποτελεί μέρος μιας ιδιαίτερα οργανωμένης βιομηχανίας τέχνης. Ρωμαίοι κοσμηματοποιοί, μεταλλουργοί και γλύπτες εγχάρασης εργάζονταν σε εξειδικευμένα εργαστήρια σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία, παράγοντας αντικείμενα που συνδύαζαν καλλιτεχνική έκφραση με πρακτική χρησιμότητα. Παρόμοια παραδείγματα έχουν ανακαλυφθεί από τη Βρετανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, αποτυπώνοντας το αξιοθαύμαστο εύρος εμπορίου και τεχνικής στην ρωμαϊκή εποχή.

Χρονολόγηση στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., αυτό το δαχτυλίδι ανήκει σε μια περίοδο ευημερίας και επέκτασης εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αντικατοπτρίζει την ρωμαϊκή εκτίμηση για την άψογη εργασία, τα εισαγόμενα υλικά και τη προσωπική διακόσμηση, ενώ λειτουργεί ταυτόχρονα ως πρακτικό αντικείμενο καθημερινής χρήσης.