Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Ζεύγος καρφίτσες σε σχήμα φιόγκου (τύπου Φρυγίας)

«Αρχαιοελληνικό ζεύγος μπρούντζινών βολβωτών περάτων (Φρυγιακή τύπος)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαιοελληνική
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος–6ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Μπρούντζος
Διαστάσεις: 27–36 χλστ
Κατάσταση: Καλής κατάστασης

Δεν πραγματοποιούνται αποστολές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού βάσητε σε δημοπρασία.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 683

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το αρχαιοελληνικό ζεύγος μπρούντζινών βολβωτών περάτων (φρυγιακής τύπου) από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι τα αντικείμενα βρίσκονταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν υπήρχαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία κατοχής των αντικειμένων που να είναι διαθέσιμες από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το ζεύγος μπρούντζινών βολβωτών περάτων ανήκει στον Φρυγιώτικό τύπο, μια ευρέως γνωστή μορφή των fibulae της πρώιμης εποχής του σιδήρου, που χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο και στη δυτική Ανατολία κατά τον 8ο–6ο αιώνα π.Χ. Οι καμπύλες τόξες, διακοσμημένες με καλούπια και στρογγυλούς τερματισμούς, είναι χαρακτηριστικά σημεία αυτού του μακρόβιου και αναγνωρίσιμου σχεδίου.

Οι fibulae λειτουργούσαν ως πρακτικά γοβάκια για μανδύες, μανδήλες και επικαλύψεις, καθιστώντας τα αναντικατάστατα αντικείμενα καθημερινού ενδύματος τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Πέρα από τον πρακτικό τους ρόλο, εξυπηρετούσαν επίσης ως προσωπικά διακοσμητικά αντικείμενα, με παραλλαγές σε μορφή και διακόσμηση που αντικατοπτρίζουν το περιφερειακό στυλ και την τέχνη των τοπικών χαλκουργών. Συνήθως φορούν ζεύγη περάτων για να securing βαρύτερα ρούχα.

Ο Φρυγιώτικος τύπος προήλθε από την κεντρική Ανατολία πριν εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Ανατολική Μεσόγειο μέσω εμπορικών δικτύων και πολιτισμικής ανταλλαγής. Οι χαλκουργοί παρήγαγαν αυτά τα περάτα χρησιμοποιώντας καθιερωμένες τεχνικές χύτευσης, δημιουργώντας ανθεκτικά αντικείμενα που συνέδεαν τη λειτουργικότητα με την διακοσμητική ελκυστικότητα. Συναφή παραδείγματα έχουν εντοπιστεί σε οικισμούς, ιερά και ταφές σε ολόκληρη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια, αποδεικνύοντας τη διαδεδομένη τους δημοτικότητα.

Χρονολόγηση σε 8ος–6ος αιώνας π.Χ., αυτά τα περάτα ανήκουν στην Αρχαϊκή περίοδο, μια εποχή που χαρακτηριζόταν από την επέκταση του εμπορίου, την τεχνολογική καινοτομία και την καλλιτεχνική ανάπτυξη. Παρέχουν άμεση και απτή σύνδεση με τους αρχαίους λαούς, για τους οποίους τέτοια αντικείμενα συνιστούσαν ουσιώδες μέρος του καθημερινού ενδύματος, ενώ αντανακλούν την κοινή δεξιοτεχνία και τις πολιτιστικές παραδόσεις του αρχαίου ελληνικού κόσμου.