Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Αγκράφα-φιόγκος (φρυγικός τύπος) - 65 mm

Φρυγιώτικος τύπος Χαλκοειδής ορειχάλκινο φυλβύλιο (Αρχαϊκός ελληνικός κόσμος)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ελληνική
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος–6ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Χαλκός (Τεντωμένο μπρούντζος)
Διαστάσεις: 65 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν υπάρχει αποστολή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού κάνετε κατάθεση.

Στοιχεία προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 684

Ο τρέχων ιδιοκτήτης αγόρασε το αρχαιοελληνικό χαλκόφυλλο (φρυγιώτικου τύπου) από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατίθεται περαιτέρω πληροφορία σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό/Πλαίσιο:
Αυτό το χάλκινο φύλβυλιο ανήκει στον φρυγιώτικο τύπο, ένα χαρακτηριστικό φιβύλιο που ευρέως χρησιμοποιούνταν σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο και τη δυτική Ασία κατά την Ύστερη Εποχή του Σιδήρου και την Αρχαϊκή περίοδο. Η έντονη καμπύλη τόξου, οι μούλες με περίτεχνα κολάρ, και τα διακοσμητικά τελικά τμήματα είναι χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά αυτής της μακρόχρονης σχεδίασης, αποτυπώνοντας το υψηλό επίπεδο κατεργασίας του χαλκού που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο.

Οι φιβύλες υπήρξαν αναντικατάστατα στοιχεία του αρχαίου ενδύματος και χρησιμοποιούνταν για να στερεώνουν μανδύες, χιτώνες και φορέματα που φορούσαν άνδρες και γυναίκες. Εκτός από τον πρακτικό τους σκοπό, εξυπηρετούσαν και ως διακοσμητικά στοιχεία που εξέφραζαν περιφερειακές παραδόσεις και προσωπικό γούστο. Οι διακοσμητικές μορφές σε παραδείγματα όπως αυτό δείχνουν ότι ακόμη και λειτουργικά αντικείμενα σχεδιάζονταν προσεκτικά και εκτελούνται με εξαιρετική δεξιότητα.

Ορμωμένη στη Φρυγία, στην κεντρική ΑΝΑτολία, αυτή η μορφή φιβύλια εξαπλώθηκε ευρέως μέσω εμπορίου και πολιτισμικής επαφής σε όλη την ανατολική μεσόγειο. Έμφραστοι χαλκοτριβείς παρήγαγαν αυτά τα φιβύλια χρησιμοποιώντας καθιερωμένες τεχνικές χύτευσης, και συγκρίσιμα παραδείγματα έχουν αποκαλυφθεί από οικισμούς, ιερά και ταφές σε ολόκληρη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια. Η ευρεία τους διασπορά αποδεικνύει τη διασυνδεδεμένη φύση του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Ημερομηνία από 8ος–6ος αιώνας π.Χ., αυτό το φιβύλιο ανήκει σε μια περίοδο αυξανόμενου εμπορίου, τεχνολογικής καινοτομίας και καλλιτεχνικής ανάπτυξης. Παρέχει άμεση και απτή σύνδεση με τον λαό της αρχαιότητας, για τον οποίο τέτοια αντικείμενα ήταν βασικά στοιχεία καθημερινού ενδύματος, ενώ αντικατοπτρίζει το κοινό επίπεδο χειροτεχνίας και πολιτισμικών παραδόσεων της αρχαίας Μεσογείου.