Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Arrowhead - 40 mm

Αρχαιοελληνικό Χάλκινο Λεπίδι Βέλους

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία ελληνική
Ημερομηνία / Περίοδος: περ. 5ος–4ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Χάλυβας (χαλκός) | Χάλκινο
Διαστάσεις: 40 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση.

Δεν πραγματοποιούνται αποστολές έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω σύνθετης νομοθεσίας εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός της ΕΕ. Παρακαλείσθε να βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες ίχνους / Ιστορικό προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 810

Ο τρέχων κάτοχος είχε αγοράσει το Αρχαιοελληνικό Χάλκινο Λεπίδι Βέλους από ιδιωτικό συλλέκτη στο Ουτρέχτη, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης (Ν.Ν.) από το Ουτρέχτης, Ολλανδία, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως ενταχθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατέθηκαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Υπόβαθρου:

Αυτό το χάλκινο χυτό βέλος ανήκει στην Κλασική ελληνική περίοδο και χαρακτηρίζεται από τη φύση του φύλλο-σχήματος λάμα, την έντονη κεντρική ραφή, και τη βάση με θήκη/υποδοχή που διαθέτει επιβιώνουσα πλευρική ακίδα. Η υποδοχή είχε σχεδιαστεί για τη δέσμευση ενός ξύλινου άξονα βέλους, ενώ η πλευρική ακίδα βοηθούσε στη σταθεροποίηση της δέσμευσης, δημιουργώντας ένα ανθεκτικό και αξιόπιστο βλήμα κατάλληλο για επαναλαμβανόμετη στρατιωτική χρήση.

Χαλκόνινα βέλη με θήκη τέτοιου τύπου χρησιμοποιούνταν ευρέως από τους Ελληνικούς πόλεις-κράτη κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Εξοπλίζαν τόσο πεζοπόρους τοξότες όσο και ειδικούς μαθηματικούς. Επίσης, συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ανάμεσα σε γειτονικούς λαούς σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο. Η αεροδυναμική μορφή τους με φύλλο παρείχε μια αποδοτική ισορροπία ανάμεσα στην διείσδυση και στη δομική δύναμη.

Αυτά τα βέλη με θήκη κατασκευάζονταν με έγχυση ρευστού χάλκινου σε επαναχρησιμοποιήσιμες καλούπια, επιτρέπει στα εργαστήρια να παραγάγουν μεγάλες ποσότητες τυποποιημένου στρατιωτικού εξοπλισμού. Η ευρεία κατανομή τέτοιων όπλων αντικατοπτρίζει την εξελιγμένη οργάνωση του ελληνικού πολέμου και την εκτεταμένη ανταλλαγή στρατιωτικής τεχνολογίας σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο.

Χρονολόγηση περίπου στον 5ο–4ο αιώνα π.Χ., αυτό το δείγμα ανήκει στην εποχή των Κλασικών ελληνικών πόλεων-κρατών, όπου το τόξο αποτελούσε σημαντικό στοιχείο τακτικής πεδίου μάχης μαζί με τους βαρέως οπλισμένους οπλίτες (χολοί). Παρόμοια βέλη έχουν ανασκαφεί από οικισμούς, στρατιωτικές θέσεις και πεδία μαχών σε ολόκληρη την Ελλάδα και στις γειτονικές περιοχές.

Αυτό το αντικείμενο προσφέρει άμεση και απτή σύνδεση με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, όπου όπλα αυτού του είδους αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος του στρατιωτικού εξοπλισμού και αποτυπώνουν την τεχνική κατασκευή, την οργάνωση και τις πολεμικές παραδόσεις της Κλασικής αρχαιότητας.