Γανδάρα Πέτρα Μία σπάνια πέτρινη φιγούρα Γκανταρικού στυλ ενός καθισμένου Μποντισάτβα, πιθανώς του Μαϊτρεία. - 10 cm

Μία σπάνια γανδαρική πετρινή φιγούρα ενός καθισμένου Βοδισάτβα, πιθανώς ο Μάιτρεία
Αρχαία περιοχή Γαντάρα, κοιλάδα Σουάτ, στη σημερινή Πακιστά

2ος–3ος αιώνας μ.Χ.
Λίθος
Ύψος: 10 εκ.

Μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή γανδαρική πετρωμένη μορφή που απεικονίζει έναν καθισμένο Βοδισάτβα, πιθανώς τον Μάιτρεία, που χαράχτηκε κατά την ακμή της βουδιστικής τέχνης στην αρχαία περιοχή της Γάνταρα.
Η φιγούρα παριστάνεται σε μια ασυνήθιστα άτυπη και ελκυστική καθιστή στάση, με το ένα γόνατο να υψώνεται χαρακτηριστικά και το σώμα να γυρίζει απαλά γύρω από τη συμπαγή σύνθεση. Αυτή η χαλαρή στάση δίνει στη γλυπτή εντύπωση εν immediacy και ανθρωπιάς και τη διακρίνει από τις πιο ιεροτεχνικές προβολές των Βούδων και των Βοδισάτβα.

Ο Βοδισάτβα απεικονίζεται με την χαρακτηριστική πριγκιπική εμφάνιση που συνδέεται με την γανδαραική βουδιστική εικονογραφία. Το κεφάλι περιβάλλεται από πλούσια, προσεκτικά τοποθετημένα μαλλιά που μαζεύονται πάνω από το κεφάλι, ενώ ο κορμός κοσμείται με φίδια και απαλά αποδομημένα ενδύματα. Παρά τη μικρή κλίμακα και την προχωρημένη πάροδο του χρόνου, η γλυπτή διατήρει ισχυρή προσώπιση και σαφή μοντελοποίηση του σώματος και του ενδύματος.
Η στάση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Συγκριτικές γανδαρικές “συλλογικές” ή χαλαρές μορφές Βοδισάτβα γνωρίζονται από τον 2ο–3ο αιώνα, σε παραδείγματα στα οποία ένα πόδι υψώνεται ή τραβιέται προς το σώμα. Τέτοιες φιγούρες ερμηνεύτηκαν ποικιλοτρόπως ως ο Πρίγκιπας Σιντχάρτα, ο Παδμαπάνι ή ο Μάιτρεία· σημαντικό, στη ζωγραφική παράδοση της κοιλάδας Σουάτ, αυτός ο τύπος συνδέεται επίσης με απεικονίσεις που ανήκουν σε ένα πλαίσιο ή τριάδα του Μάιτρεία.

Ο Μάιτρεία, ο Βούδας του Μέλλοντος, έγινε ένας από τους σημαντικότερους Βοδισάτβα που παριστάνονται στη γανδαρική τέχνη. Πιο ασφαλώς αναγνωρίσιμες γανδαρικές απεικονίσεις του Μάιτρεία συνήθως τον απεικονίζουν ως πλούσια εξοπλισμένο πριγκιπικό figure, συχνά με διακριτικό χτένισμα και, όταν διατηρείται, ένα μπουκάλι νερού ως κύριο χαρακτηριστικό του. Η Συλλογή CDM. Επομένως, η εικονογραφία της παρουσίας κάνει μια απόδοση στον Μάιτρεία πιθανή, ενώ η απουσία ή απώλεια ενός οριστικού χαρακτηριστικού καθιστά την πιο προσεκτική ταυτοποίηση «πιθανώς Μάιτρεία» προτιμητέα.
Αντίθετα, το πίσω μέρος παραμένει συγκριτικά επίπεδο και αδονή θραυστά, δείχνοντας ότι η φιγούρα αρχικά σχεδιάστηκε σε σχέση με ένα ευρύτερο αρχιτεκτονικό ή γλυπτικό περιβάλλον παρά ως πλήρως επεξεργασμένη γλυπτή μορφή στρογγυλού σώματος. Μια παλιά χειρόγραφη ετικέτα ευρετηρίου παραμένει συνδεδεμένη στο πίσω μέρος και καταγράφει την γανδαρική απόδοση και τον αριθμό ευρετηρίου E-2291.

Η γλυπτική είναι τοποθετημένη πάνω σε ένα παλαιότερο μεταποιημένο διαφανές βάθρο, επιτρέποντας στην συμπαγή αλλά ισχυρή φιγούρα να αποδοθεί από διάφορες οπτικές γωνίες.

Κληρονιά

D. Meyer Antiquiteiten, Άμστερνταμ, Keizersgracht 539, 1017 DP Άμστερνταμ.
Πιστοποιητικό εμπόρου Αρ. E-2291, που προσδιορίζει το έργο ως καθιστή φιγούρα από το Πακιστάν, Σουάτ Κοιλάδα, Γάνταρα, 2ος–3ος αιώνας μ.Χ., λίθος.

Αγοράστηκε στις 7 Οκτωβρίου 1999, όπως καταγράφηκε στο πρωτότυπο πιστοποιητικό του εμπόρου.
Ακολούθως σε σημαντική ιδιωτική συλλογή, Άμστερνταμ, Ολλανδία, αποκτήθηκε απευθείας από τον D. Meyer το 1999 και διατηρείται στην ίδια συλλογή συνεχώς μέχρι το 2026.

Παρακολουθείται από το αρχικό πιστοποιητικό γνησιότητας του D. Meyer, με ημερομηνία 7 Οκτωβρίου 1999 και υπογραφή από τον έμπορο, καθώς και από την παλιά ετικέτα ευρετηρίου στο πίσω μέρος.

Κατάσταση

Αρχαίο θραύσμα με εκτεταμένη φθορά επιφανείας λόγω ηλικίας, φθορά και απώλειες συμβατές με τη αρχαιολογική του φύση και την αρχαιότητα. Λεπτομέρειες μαλακωμένες λόγω ηλικίας, με γρατζουνιές και μικρές απώλειες σε όλη τη γλυπτή. Τοποθετημένο σε μεταγενέστερο διαφανές βάθρο επίδειξης. Η παλιά ετικέτα συλλογής/ευρετηρίου παραμένει διασωμένη στο πίσω μέρος.

Ο συνδυασμός της γανδαρικής προέλευσης από τον 2ο–3ο αιώνα, η απόδοση στη κοιλάδα Σουάτ, η ασυνήθιστα χαλαρή καθιστή στάση και η τεκμηριωμένη κληρονομιά από το Άμσταρνταμ που χρονολογείται από το 1999 καθιστούν αυτό ένα ιδιαίτερα ελκυστικό μικρής κλίμακας παράδειγμα γανδαρικής βουδιστικής γλυπτικής.