Αρχαίος Ρωμαίος Μπρονζέ Αγαλματίδιο της Σελήνης / Luna σε τετράροδο άμαξα - 68 mm

Ρωμαϊκό χάλκινο αγαλματίδιο της Λούνας / Σελήνης σε τετράροχη άμαξα

Πολιτισμός / Περίοδος: Ρωμαϊκή
Ημερομηνία / Περίοδος: Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική περίοδος, περίπου τον 1ο–3ο αιώνα μ.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: 68 mm x 38 mm x 24 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση.

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω περίπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε εξασφαλίστε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αναγνωριστικό Καταγραφής Αντικειμένου: 1035
Ο νυν ιδιοκτήτης (S.N.J. S.) αγόρασε το αγαλματίδιο από τον L.N. στο Μααστριχτ, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, L.N. από το Μααστριχτ, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.
Δεν διατυπώθηκαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την προηγούμενη ιστορία ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικά στοιχεία:
Αυτό το χάλκινο έργο απεικονίζει τη Λούνα, τη ρωμαϊκή προσωποποίηση της Σελήνης, αντίστοιχη με τη θεά Σελήνη στη μύθολογία των Ελλήνων. Η θεά εικονίζεται όρθια στο ιερό της ιουράνιας άμαξας ή τετράροχης, με ένα χέρι υψωμένο και ένα διακοσμητικό σε σχήμα μισοφέγγαρου στο κεφάλι της. Η πλατιά, καμπύλη δομή κάτω από τη μορφή αντιπροσωπεύει την άμαξα. Στην Κλασική μυθολογία, η Λούνα/Σελήνη ταξίδευε διαμέσου του νυχτερινού ουρανού στην άμαξά της, φέρνοντας το φως της Σελήνης πάνω στη γη.

Η Λούνα κατείχε καθιερωμένο ρόλο στη ρωμαϊκή θρησκεία και συνδεόταν στενά με τη μέτρηση του χρόνου και τον επαναλαμβανόμενο σεληνιακό κύκλο. Οι φάσεις του φεγγαριού ήταν θεμελιώδεις για την οργάνωση των μηνών και του ημερολογίου, ενώ η συνεχής αυξομείωσή του φυσικά συνέδεε τη σεληνιακή εικονογραφία με ιδέες επανάληψης και ανανέωσης. Η Ελληνίδα αντίστοιχος Σελήνη ανήκε στην αγγελική οικογένεια των ουράνιων θεοτήτων και παραδοσιακά θεωρούνταν αδελφή του Ήλιου και της Ωώς (Αυγής).

Μικρά χάλκινα αγαλματάκια θεοτήτων αποτέλεσαν σημαντική κατηγορία της ρωμαϊκής θρησκευτικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Μπορούσαν να τοποθετηθούν σε οικιακές ιεροθέσεις, ή λαρία, σε σπίτια, βίλες και αγροτικές εγκαταστάσεις, όπου τα μέλη του νοικοκυριού έκαναν προσευχές και πρόσφεραν μικρές θυσίες. Οι χάλκινες φιγούρες παρήχθησαν σε ιδρυμένες εργαστήριες χρησιμοποιώντας τεχνικές χύτευσης, μετά τις οποίες οι λεπτομέρειες μπορούσαν να τελειωθούν με το χέρι. Η ποιότητά τους κυμαινόταν από πολύ φυσιοκρατικά κομμάτια μέχρι έντονα στυλιστικές επαρχιακές ερμηνείες όπως αυτό το παράδειγμα.

Φορητές χάλκινες ιερές εικόνες κυκλοφορούσαν ευρέως σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο και επέτρεπαν την θρησκευτική απεικόνιση να γίνει μέρος της καθημερινής οικιακής ζωής πολύ πέρα από τους μεγάλους ναούς και τα αστικά ιερά. Η συμπαγής κλίμακα αυτού του αγαλματιδίου και η απεικόνισή του της Λούνας στην ουράνια άμαξά της παρέχουν μια απτή σύνδεση με τη ρωμαϊκή ιδιωτική ευλάβεια και με τον τρόπο που τα ουράνια φαινόμενα ενσωματώθηκαν στη θρησκευτική πίστη και στην καθημερινή αντίληψη του χρόνου.