Claude Monet (1840–1926) (after) - "Nymphéas, 1916-19"

- Claude Monet (μετά), "Νύμφες, 1916-19". Αποτύπωση offset σε παχύ, ομαλό σατέν χαρτί (περίπου 300gsm, αναφέρεται στο πάχος/το βάρος του χαρτιού).

- Υπογεγραμμένο στο πλάτος.

- Σφραγίδα στο οπίσω μέρος.

- Κατάσταση: εξαιρετική. Ποτέ δεν είχαν τοποθετηθεί σε κάδρο, ποτέ δεν εκτέθηκαν.

- Μέγεθος: 60 x 80 εκ.

- - Νύμφες (1916–1919) από τον Γάλλο ιmpressio­nιστικό μεγιστάνα Κλοντ Μονέ ανήκει στη διάσημη σειρά Water Lilies, μια από τις πιο επιδραστικές επιτευχθείσες στην ιστορία της μοντέρνας ζωγραφικής. Δημιουργημένες στον κήπο του καλλιτέχνη στο Γιβέρνι κατά τις τελικές δεκαετίες της ζωής του, αυτές οι φωτεινές συνθέσεις απεικονίζουν την ήρεμη επιφάνεια ενός φουσκωμένου κήπου με επιπλέουσες λουλούδες, λαμπρές αντανακλάσεις και απαλό ατμοσφαιρικό φως. Αντί να παρουσιάζει ένα παραδοσιακό τοπίο, ο Μονέ μετατρέπει την επιφάνεια του νερού σε ένα καθηλωτικό πεδίο χρώματος, κίνησης και φωτός.

Κατά τη διάρκεια αυτής της λίας περιόδου, ο Μονέ προχώρησε πέρα από τις παλαιότερες αρχές του Ιμπρεσιονισμού προς μια πιο ευρύχωρη και εκφραστική προσέγγιση της ζωγραφικής. Η πινελιά γίνεται πιο ελεύθερη και ρευστη, διαλύοντας τα όρια μεταξύ νερού, ουρανού και βλάστησης. Σε έργα όπως οι Νύμφες, ο ορίζοντας εξαφανίζεται εντελώς, επιτρέποντας στον θεατή να βιώσει τη σκηνή ως ένα συνεχές περιβάλλον ανακλάσεων και χρωματικών δονήσεων. Αυτή η ριζοσπαστική συνθετική προσέγγιση θα επηρεάσει αργότερατην ανάπτυξη της μοντέρνας αφαίρεσης.

Τα λεια πονήματα νερού του Μονέ είχαν βαθιά επίδραση στην τέχνη του εικοστού αιώνα. Η έμφαση σε ατμόσφαιρα, χρώμα και κίνηση ενέπνευσε γενιές καλλιτεχνών, από σύγχρονους καινοτόμους όπως ο Ανρί Ματίς και ο Βασίλι Καντίνσκι μέχρι τα μεγάλης κλίμακας αφηρημένα περιβάλλοντα που δημιούργησαν ζωγράφοι όπως ο Μαρκ Ροθκο και ο Τζάκσον Πόλοκ. Η εξερεύνηση της αντίληψης και του χωρο-αφήγησης από τον Μονέ βοήθησε τη γέφυρα ανάμεσα στον Ιμπρεσιονισμό και τις αργότερες αφηρημένες τάσεις.

Σήμερα, οι Νύμφες παραμένουν ανάμεσα στα πιο θαυμαζόμενα έργα στην παγκόσμια ιστορία της τέχνης. Το όραμα του Μονέ για τη φύση ως ένα συνεχώς μεταβατικό πεδίο φωτός συνεχίζει να εμπνέει καλλιτέχνες και συλλέκτες, και να συναρπάζει πλάι σε μοντέρνους διδασκάλους όπως ο Πάμπλο Πικάasso, ο Χουάν Μιρό και ο Σαλβαδό Νάλι, ενώ εξακολουθεί να συντονίζει με σύγχρονικούς πολιτιστικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων των Ζαν-Μισέλ Μπασκιά, Banksy και Αντ. Γουόρχολ, των οποίων τα έργα διαμορφώνουν ακόμη σήμερα το διεθνές αγορά τέχνης.

Καλλιτέχνες εξίσου σημαντικοί: Μιρό, Χοκνι, Λιχτενστάιν, Γουόρχολ, Banksy, Brainwash, Ντερανό, Νάρα, Σουλαζ, Λαγκασ, Ράμος, Κουα, Λαουτρκε, Κλίμτ, Χερστ, Τσαγκαλ, Κούουνς, Χάρινγκ, Ιντιάνα, Μοντντριάν, Γκροϊνιγκ, Ρίχτερ, Μονρό, Ερέρα, Λοράν, Κλαν, Κούσαμα, Μουρακάμι, Τέστα, Βιεμό, Όλντμπουργκ, Χόπερ, Ριπολλες, Βέσελμμαχ, Μαγκρίτ, Τζενκ, Ορλίνσκυ, Βίλλε, Ρίζι, Μαναρά, Τιμπό, Κως, Βάρινγκ, Ινδιάνα, Μοντντ, Γκροίνγκ, Ρίχτερ, Μονρό, Χέρα, Λοράν, Κλαν, Κουζεμά, Μουρακάμι, Τεστά, Βιεμότ, Όλντενμπουργκ, Χόπερ, Ριπόλλες, Βεσελμάχ, Μαγκρίτ, Τζενκ, Ορλίνσκι, Βιλέ, Ριζί, Μανάρα, Τιεμπούν, Κας, Βαλεντίνο, Καπιέλλο, Ροτκό, Νταλί, μεταξύ άλλων.