Scrub Board Corn Sheller - Πάγκος - 19ος αιώνας - Oak - σκαμνί πάγκου

Από την Αυστρία

οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί από το πραγματικό προϊόν. Δεν έχουν γίνει αλλαγές στην κατάστασή του.

Αρχαίο Κουπί Scrub Board / Καρόσαλα Κόρν, περίπου 1850–1880

* Εξαιρετικό πρωτόγονο γεωργικό τεμάχιο τέχνης, χρονολόγηση περίπου στο μέσο έως το τέλος του 19ου αιώνα, περίπου 1850–1880
* Χειροποίητο ξύλινο κουπί απομάκρυνσης καλαμποκιού / πάγκος απομάκρυνσης τύπου scrub, χαρακτηριστικό της πρώιμης αμερικανικής αγροτικής τέχνης
* Κατασκευασμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από σκληρό, εμφανώς καιρικό ξύλο, με όμορφα διατηρημένα ίχνη μακροχρόνιας αγροτικής χρήσης
* Διακριτικό ανυψωμένο πίνακα απομάκρυνσης με σειρές από ξύλινα καρφιά, σχεδιασμένος να αφαιρεί τους σπόρους από τα ώριμα αυτιά καλαμποκιού μέσω τριβής ή γδάρισμα
* Πολύ γλυπτικής μορφής, συνδυάζοντας λειτουργικό λαϊκό σχεδιασμό με πρωτόγονη λαϊκή τέχνη
* Αρχική παλιά επιφάνεια με εκτεταμένες σημειώσεις εργαλείων, γρατζουνιές, βαθούλωμάτα, σκοτεινές περιοχές, τρύπες εντόμων και φυσικά αναπτυγμένο πατίνα
* Ιδιαίτερα ελκυστικό αντικείμενο για συλλέκτες αγροτικών εργαλείων της πρώιμης Αμερικής, Αμεrikana, πρωτόγονης επίπλωσης και λαϊκής τέχνης
* Παρουσιάζεται σε αυθεντική, ανε restored κατάσταση, διατηρώντας οπτικές ενδείξεις της εργασιακής του ζωής

Αυτό το αξιοσημείωτο πρωτόγονο ξύλινο αντικείμενο ανήκει στην συναρπαστική ιστορία της προβιομηχανικής αμερικανικής γεωργίας, όταν εφευρίσκονταν ευφυή χειροποίητα εργαλεία για να μειώσουν τη σημαντική ποσότητα χειρωνακτικής εργασίας που εμπλέκεται στην επεξεργασία των καλλιεργειών. Τα απομακρυντικά καλαμποκιού υπήρχαν σε πολλές μορφές κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, από απλά συστήματα χειρός μέχρι όλο και πιο εξελιγμένες μηχανικές μηχανές. Ιστορικές πηγές τεκμηριώνουν χειροποίητους απομακρυντές καλαμποκιού σε διάφορες μορφές από τα πρώτα μισά του αιώνα, ενώ οι τέλη της δεκαετίας του 1860 έως τα 1880 έγιναν μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδος για μικρά αγροτικά συσκευές απομάκρυνσης.

Το παρόν τεμάχιο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον διότι αντιπροσωπεύει την πρωτόγονη αρχή «scrub» ή τριβής αντί για τις μεταγενέστερες, μηχανικά λειτουργούσες μηχανές με στρόφαλο. Σύγχρονες περιγραφές και καταγραφές συλλεκτών εντοπίζουν χειροποίητους ξύλινους καθαριστές στους οποίους ένα αυτί καλαμποκιού τρίβεται σε μια τραχιά ή οδοντωτή επιφάνεια για να χαλαρώσουν και να αφαιρεθούν οι κόκκοι. Μία τεκμηριωμένη ενδειξη χειροποίητου ξύλινου «scrub» απομακρυντή βρίσκεται γύρω στο 1820, ενώ άλλοι πρωτόγονοι ξύλινοι απομακρυντές και κατασκευές τύπου πάγκου συνδέονται με τον 19ο αιώνα.

Η κατασκευή είναι θαυμαστά άμεση. Δεν υπάρχει περιττή διακόσμηση και καμία προσπάθεια να διαφύγει η πρακτική φύση του αντικειμένου. Αντίθετα, ο χαρακτήρας του προέρχεται από το ίδιο το υλικό. Το ευρύ ξύλινο σώμα έχει μια βιολογικά σχηματιζόμενη σιλουέτα, ήπιαμετασχηματισμένη από δεκαετίες χειρισμού και επανειλημμένης επαφής. Η επιφάνεια είναι καλυμμένη με γρατζουνιές, βαθουλώματα, χτυπήματα από παλαιές επιπτώσεις και ατέλειες που παρέχουν ένα ασυνήθιστα λεπτομερές αρχείο της εργασιακής του ιστορίας.

Η πιο άμεσα αναγνωρίσιμη χαρακτηριστική είναι ο κεκλιμένος πίνακας απομάκρυνσης. Η επιφάνειά του περιέχει πολυάριθμα προεξέχοντα ξύλινα στοιχεία arranged σε σειρές. Η διάταξη θα είχε παράσχει τη λειαντική επαφή που απαιτείται για την εργασία ενός αυτιού καλαμποκιού κατά μήκος του πίνακα, χαλαρώνοντας τους κόκκους μέσω επαναλαμβανόμενης κίνησης. Αυτή η απλή μηχανική αρχή αντιπροσωπεύει ένα πρώιμο στάδιο της αγροτικής τεχνολογίας, πριν γίνουν κοινές οι συμπαγείς μηχανές με λαβή. Ιστορική αγροτική βιβλιογραφία περιγράφει αρχικές μεθόδους απομάκρυνσης βασισμένες σε τρίψιμο, γδάρισμα και δοντιωτές επιφάνειες πριν την ανάπτυξη πιο εκλεπτυσμένων κυλίνδρων, δίσκων και μηχανισμών με στρόφαλο.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας απομάκρυνσης καλαμποκιού τεκμηριώνεται ιδιαίτερα καλά. Μέχρι τη δεκαετία του 1840, εμπορικά παραγόμενες μηχανές προσφέρονταν ήδη σε διάφορες διαμορφώσεις, ενώ πλήθος πατενταρισμένων σχεδίων εμφανίστηκε τις επόμενες δεκαετίες. Η περίοδος περίπου μεταξύ 1850 και 1880 αντιπροσωπεύει λοιπόν μια σημαντική μετάβαση ανάμεσα στην παραδοσιακή χειρονακτική εργασία και την μηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή.

Έναντι αυτού του ιστορικού πλαισίου, αυτή η κατασκευή σε μορφή πάγκου έχει σημαντική οπτική γοητεία. Σε αντίθεση με ένα συμβατικό κομμάτι επίπλων, κάθε συνιστώσα φαίνεται να είχε επιλεγεί από πρακτική αναγκαιότητα. Η παχιά σανίδα, οι crude στηρίξεις, οι αποκαλυμμένες συνδέσεις και τα προεξέχοντα στοιχεία απομάκρυνσης δημιουργούν μια ισχυρή λαϊκή αισθητική. Οι αναλογίες του είναι ασυνήθιστα μεγάλες ώστε να αναγνωρίζεται αμέσως ως εξειδικευμένο αγροτικό αντικείμενο αντί για ένα κοινό σκαμνί ή πάγκο.

Το ξύλο αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο αισθητικό χαρακτηριστικό. Οι ανοιχτές βερυκανί χρωματισμοί μεκρύ και τα σκουρόχρωτα καφέ τόνοι μεταβάλλονται φυσικά σε όλη την επιφάνεια, αποκαλύπτοντας τις διαφορετικές πυκνότητες και ηλικίες του ξύλου. Οι άκρες έχουν στρογγυλεύσει μέσω χειρισμού, ενώ το εκτεταμένο δίκτυο μικρών τρυπών, γρατζουνιών και επιφανειακών ατελειών δίνει στο αντικείμενο τον χαρακτήρα πραγματικής ηλικίας αντί για τεχνητά επιμεταλλωμένες διακοσμήσεις.

Το ανάποδο και το κάτω μέρος είναι εξίσου ενδιαφέροντα. Οι απλά πόδια, τα ξύλινα καρφιά και οι δομικοί αρμοί αποδεικνύουν μια οικονομία κατασκευής τυπική για αγροτικά εργαστήρια. Οι ενώσεις φαίνονται πρακτικές αντί για διακοσμητικές, με εξαρτήματα τοποθετημένα και ασφαλισμένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις επαναλαμβανόμενης αγροτικής χρήσης. Αυτές οι λεπτομέρειες κατασκευής καθιστούν το αντικείμενο ιδιαίτερα ενδιαφέρον για συλλέκτες που ενδιαφέρονται για παραδοσιακή εργαλειοποιία, λαϊκή κατασκευή και ιστορική υλική κουλτούρα.

Σημαντικά, το παρόν παράδειγμα έχει διασωθεί με την παλιά του εμφάνιση άθικτη. Η φθορά δεν πρέπει να θεωρείται ζημιά με την παραδοσιακή έννοια· αντίθετα, αποτελεί ουσιαστικό μέρος της ιστορικής ταυτότητας του αντικειμένου. Κάθε κοίλωμα και worn section συνεισφέρει στην εντύπωση ενός εργαλείου που πραγματικά ανήκε σε παλαιότερο αγροτικό περιβάλλον.

Σήμερα, αντικείμενα αυτού του τύπου κατέχουν μια ενδιαφέρουσα θέση ανάμεσα σε εργαλεία φάρματος, λαϊκή γλυπτική, ιστορικό αντικείμενο και πρωτόγονη επίπλωση. Η ισχυρή φυσική τους παρουσία τα καθιστά ιδιαίτερα κατάλληλα για σύγχρονα εσωτερικά διαμορφώματα όπου ιστορικά αντικείμενα εμφανίζονται μαζί με λιτή αρχιτεκτονική, φυσικά υλικά και σύγχρονα έπιπλα. Η αντίθεση μεταξύ της τραχιάς χειροποίητης κατασκευής και ενός εξελιγμένου μοντέρνου περιβάλλοντος μπορεί να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική.

Για τους συλλέκτες, το τεμάχιο προσφέρει μια απτή σύνδεση με την καθημερινή τεχνολογική ιστορία του αγροτικού βίου. Αντιπροσωπεύει μια περίοδο κατά την οποία η γεωργική γνώση ήταν ενσωματωμένη απευθείας στα αντικείμενα που έφτιαχναν και χρησιμοποίησαν οι αγρότες. Πριν την κυριαρχία των βιομηχανικών μηχανημάτων, ένα απλό κομμάτι ξύλου μπορούσε να ενσωματώσει σημαντική πρακτική εφευρετικότητα.

Το αντικείμενο θα απευθυνθεί όχι μόνο σε συλλέκτες αγροϊκής Αμερικής, αλλά και σε ενθουσιώδες της πρωτόγονης τέχνης, λαϊκών αντικειμένων, πρώιμης επεξεργασίας ξύλου, αγροτικής ιστορίας, αντίκες εργαλεία, εθνογραφική πολιτισμική υλική κουλτούρα και ιστορικό σχεδιασμό. Η γλυπτική του σιλουέτα του δίνει επίσης δυναμική ως διακοσμητικό κομμάτι για επίδειξη, ιδιαίτερα όταν παρουσιάζεται ως αυθεντικό ιστορικό artifacts αντί απλώς ένα παλιό αγροτικό εργαλείο.

Η προσεγγισμένη χρονολόγηση 1850–1880 θα πρέπει να νοηθεί ως απόδοση βασισμένη στην κατασκευή, στην πρωτόγονη αρχή απομάκρυνσης και στο ιστορικό πλαίσιο παρά ως τεκμηριωμένη ημερομηνία κατασκευής. Σε αντίθεση με πατενταρισμένες εργοστασιακές απομακρυντές, τα χειροποίητα αγροτικά εργαλεία συνήθως παραγόντουσαν τοπικά και ανώνυμα, καθιστώντας τον ακριβή προσδιορισμό και την απόδοση δύσκολα. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί μέρος του χαρακτήρα τους: το αντικείμενο αντιπροσωπεύει την εφευρετικότητα του αγρότη που εργάζεται αντί την ταυτότητα ενός γνωστού βιομηχανικού κατασκευαστή.

Ο συνδυασμός χειροποίητης πρωτόγονης κατασκευής, γεωργικής λειτουργίας, σημαντικής ηλικίας, αυθεντικής φθοράς και γλυπτικής μορφής καθιστά αυτό ένα εξαιρετικά διακριτικό προσθήκης σε μια συλλογή. Είναι ένα εκφραστικό σωτήρα από μια περίοδο όπου η επεξεργασία του καλαμποκιού στηριζόταν ακόμα σε ανθρώπινη εργασία και τοπικά παραγόμενα εργαλεία.

Ένα συναρπαστικό επιβίωμα του 19ου αιώνα αγροτικής ζωής, αυτό το scrub board καλαμποκιού-απομακρυντής πάγκου καταγράφει την εφευρετικότητα της αγροτικής χειροτεχνίας σε μια στιγμή κατά την οποία η αμερικανική γεωργία μετακινούνταν από τις παραδοσιακές χειροκτητικές μεθόδους προς τη μηχανοποίηση. Το τραχιά επεξεργασμένο ξύλο, η χειροποίητη κατασκευή και η εξαιρετική επιφανειακή πατίνα διατηρούν την ατμόσφαιρα του ιστορικού αγροικείου με αξιοσημείωτη άμεση αντίληψη.

Περίοδος: περί το 1850–1880
Τύπος: Πρωτόγονο / απομακρυντής καλαμποκιού με scrub-board
Υλικό: Στερεό ξύλο
Προέλευση: Πιθανώς Βορειοαμερικανική / αμερικανική αγροτική παράδοση
Κατάσταση: Αρχική αρχική κατάσταση με εκτεταμένη αυθεντική φθορά ανάλογη με την ηλικία, σημάδια, γρατσουνιές, πατίνα και δομικές ανομοιομορφίες
Στυλ: Πρωτόγονο, λαϊκό, λαϊκή Αμερικανική γεωργία
Λειτουργία: Χειροκίνητη απομάκρυνση καλαμποκιού / αφαίρεση κόκκων
Απόδοση: Ανώνυμος αγροτικός δημιουργός
Χρονολόγηση: Προσεγγιστική, βασισμένη στην κατασκευή και το ιστορικό πλαίσιο

Το αντικείμενο προσφέρεται ως ιστορικό αγροτικό artifacts στην αρχική, φυσικά ηλικιωμένη του κατάσταση, καθιστώντας το ιδιαίτερα κατάλληλο για μια σοβαρή συλλογή πρώιμων αγροτικών εργαλείων, πρωτόγονης Αμερικής ή λαϊκών αντικειμένων.