Sancti Cypriani - Opera - 1666

Sancti Cæcilii Cypriani Opera
Parigi, Ioannis du Puis (υπό το σημεῖόν κορώνης ἐν χρυσῷ), 1666.

Επιμέλεια έκδοσης από Nicolas Rigault (Nic. Rigaltii I.C.), με τις ολικές του σημειώσεις και αυτές του Pamelius και άλλων σχολιαστών.

Ο τόμος ενώνει τα πλήρη έργα του Αγίου Κυπριανού της Καρχηδόνας, διορθωμένα «κατ’ οἰκοδομητική πιστότητα των αρχαιαὶ ἐξαίρεται» και προσθέτει, για πρώτη φορά σε αυτή τη συλλογή:
• Marci Minucii Felicis Octavius (De Idolorum vanitate);
• Arnobii Afri Adversus Gentes libri VII;
• Iulii Firmici Materni De Errore Profanarum Religionum;
• Commodiani Instructiones adversus Gentium Deos (πρώτη εκτύπωση, επιμελημένη από Rigault).

Μορφή in-folio (cm 34 × 25).
Collation: pp. 38 [i.e. 83], [1], 453, [11], 36, [16], 108, [32], 60.

Frontespizio in rosso e nero con grande marca tipografica (corona aurea τηρημένη από δύο παιδάκια), τελικές ετικέτες, αρχικά γράμματα και τελικά ξυλογραφικά.

Συγκολλημένη βιβλιοδεσία στην αληθινή γούνα, ράχη με νεύρα και διακόσμηση χρυσού («SCYPRIA. OPERA»), πλάτες ομαλές.
Συνθήκες
Χαλαρή, οι επικάλυψεις λίγο φθαρμένες (βλέπε εικόνα), το κόψιμο στο πίσω πιάτο.

Αυτή είναι η λεγόμενη έκδοση “Prioriana” ( από το όνομα Philippe Le Prieur/Priorius που συνέβαλε σε αυτή), βασισμένη στο κριτικό κείμενο του Nicolas Rigault (1577-1654), μια από τις πιο πλήρεις και φιλολογικά ακριβείς του 17ου αιώνα.

Συνενώνει σε ένα ενιαίο τόμο τα έργα του Αγίου Κυπριανού της Καρχηδόνας (Thascius Caecilius Cyprianus, περ. 200-258), επισκόπου και μαρτυρίου, ενός από τους σημαντικότερους Πατέρες της λατινικής Εκκλησίας. Ο Κύπριος, μεταστραμμένος από τον ειδωλολατρία και διατεθειμένος επίσκοπος Καρχηδόνας γύρω στα 248-249, αντιμετώπισε τις μεγάλες κρίσεις της αφρικανικής Εκκλησίας: τη διωγή από τον Δέσιο και το ζήτημα των lapsi (χριστιανοί που είχαν αποκηρύξει), το ζήτημα του βαπτίσματος των αιρετικών και την ενότητα της Εκκλησίας.

Ανάμεσα στα κύρια έργα που περιέχονται εδώ:
• De Catholicae Ecclesiae Unitate (θεμελιώδες για τη θεολογία της ενότητας και της πρωτοκαθεδρίας).
• De Lapsis;
• De Dominica Oratione;
• De Mortallitate;
• De Opera et Eleemosynis;
• De Bono Patientiae;
• De Zelo et Livore;
• οι πολυάριθμες Επιστολές (πάνω από 80);
• και τα συγγράμματα σφετερίζοντα ή αμφιλεγόμενα παραδοσιακά αποδοθέντα σ’ αυτόν (μεταξύ τους Sodoma και άλλοι).

Το τόμο εμπλουτίζεται με τέσσερα σημαντικά προχριστιανικά χριστιανικά apologetical texts, που τον καθιστούν ως ένα σώμα πολύτιμο:
1. Minucius Felix – Octavius
Ένας από τους πιο ευγενείς λατινικούς διαλόγους απολογητικής τον 2ο-3ο αιώνα, όπου ο χριστιανός Οτάβιος αντικρούει τις ειδωλολατρικές κατηγορίες για δεισιδ带ειά και ανηθικότητα.
2. Arnobio di Sicca – Adversus Gentes (libri VII)
Ισχυρή απόδειξη κατά του ειδωλολατρικού, γραμμένη γύρω στο 300 από έναν Αφρικανό ρητορικό μεταστραμμένο.
3. Giulio Firmico Materno – De Errore Profanarum Religionum
Έργο του 4ου αιώνα προσανατολισμένο προς τους αυτοκράτορες Κωνστάντιο και Κωνστάντιο, που επιτίθεται στα μυστήρια των ειδώλων και καλεί για την πλήρη καταστροφή τους.
4. Commodiano – Instructiones adversus Gentium Deos
Συλλογή 80 αθροισμάτων (πρώτο και δεύτερο μέρος) ενός λατινικού ποιητή του 3ου αιώνα (ίσως Αφρικανός ή Γάζαιος).

Το κείμενο, που για μεγάλο διάστημα παρέμεινε αδιάβαστο, συνιστά μία από τις αρχαιότερες μαρτυρίες λατινικής χριστιανικής ποίησης σε μορφή ακολουθίας.

Ο κριτικός κατάλογος του Rigault (με τις Observations) και οι σημειώσεις του Jacobus Pamelius (1536-1587) και άλλων σχολιαστών καθιστούν αυτήν την έκδοση μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τις πατερικές σπουδές.

Ανώδιμες αντίτυπα σε πλήρη μορφή και σε αντίστοιχη βιβλιοδεσία είναι περισσότερο περιζήτητα στην αγορά αντίκειμένων.