SNR - Phonola 547 Miniature Reproduction Ραδιόφωνο

Ράδιο σε μίνι αντίγραφο Phonola 547 σχεδιασμένο το 1939 από τους Pier Giacomo και Livio Castiglioni και Luigi Caccia Dominioni για την Phonola, στη μοναδική μαύρη χρωματική απόχρωση. Αντιγραφή του διάσημου μοντέλου σε μορφή τηλεφώνου των δεκαετιών του 30 που αποτελεί ένα από τα παραδείγματα ιταλικούβιομηχανικού σχεδιασμού. Ετοιμο και λειτουργικό. Άριστες συνθήκες.

Ιστορικά νέα: Η πατέντα του Γκουλιέλμο Μαρκόνι του 1896 για το σύστημα ασύρματης τεταγμής (Wireless Telegraph) για τη μετάδοση παλμών κατάλληλων για τον κωδικό Morse, άνοιξε το δρόμο για τις απομακρυσμένες ασύρματες επικοινωνίες. Η μετάδοση ήχων έγινε δυνατή με την εφεύρεση της θερμοοπτικής σωληνοειδούς (κενό σωλήνας) από τον Άγγλο Sir John Ambrose Fleming το 1904. Το 1906 ήρθε η σειρά του Audion (άδειος τρίοδος) από τον Αμερικανό Lee De Forest. Η εφεύρεση της υπερατρωδικής, πατενταρισμένη το 1918 από τον Edwin H. Armstrong, αλλά αργότερα αποδίδεται στον Lucien Levy, κατέστη δυνατή τη διαμόρφωση συχνότητας. Τα χρόνια που ακολούθησαν, τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, τα συσκευές άρχισαν να διαδίδονται στα σπίτια. Κατασκευάζονταν χωρίς οικονομία και με ιδιαίτερη προσοχή στην κομψότητα των συσκευών: έπιπλα από ξύλο, εξωτερικοί δακτύλιοι ελέγχου, εξωτερικές σωληνώσεις, κεραία με σκελετό και μεγάφωνο με τρομπά. Η τεχνολογική εξέλιξη οδήγησε σε βελτιωμένα κυκλώματα και σωληνώσεις, και κατά συνέπεια σε καλύτερες λήψεις, εσωτερικά μεγάφωνα μαγνονοδυναμικά ή ηλεκτροδυναμικά, λήψεις όχι μόνο σε διαμόρφωση πλάτους αλλά και συχνότητας (1939). Τα πρώτα ραδιόφωνα κατασκευάζονταν κυρίως από ξύλο και ήταν πραγματικά διακοσμητικά αντικείμενα: έπιπλα, κονσόλες, διακοσμητικά αντικείμενα. Το 1930 ένα νέο υλικό, ο βασελίτης, άρχισε να εμφανίζεται στην κατασκευή διαφόρων προϊόντων και περίπου το 1940 άρχισε να αντικαθιστά το εβανίτη στην κατασκευή των περιβλημάτων των ραδιοφωνικών συσκευών. Οι σχεδιαστές ήταν αυτοί που σχεδίασαν τα πρώτα ραδιόφωνα με αυτά τα νέα υλικά. Ακολούθως και ο βακελίτης αντικαταστάθηκε από πλαστικά υλικά ποικίλων τύπων και ακόμα ευέλικτότερων χαρακτηριστικών. Ο ραδιολήπτης που παρουσιάζεται, ονομάστηκε «Castiglioni» και παρουσιάστηκε λίγους μήνες πριν το κλείσιμο της 7ης Τριενάλε το Σεπτέμβριο του 1940 στην εμποροστάση της F.I.M.I. - Phonola, σε ένα περίπτερο διαμορφωμένο από τους τρεις σχεδιαστές Luigi Caccia Dominioni, Livio Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni. Το ραδιόφωνο αυτό είναι ένα από τα πρώτα μοντέλα που επανάστασησαν το σχήμα των συσκευών που παρήχθησαν στην Ευρώπη και αντιπροσωπεύει ένα κρίσιμο σημείο στην ιστορία του ιταλικού βιομηχανικού σχεδιασμού. Σκοπός ήταν η παραγωγή μιας συσκευής χαμηλού κόστους με οικονομικά υλικά χωρίς να παραμελείται η προσοχή στα ποιοτικά, λειτουργικά και αισθητικά της στοιχεία. Οι τρεις σχεδιαστές ανέλαβαν ως αναφορά για τον σχεδιασμό του ραδιοφώνου τη λειτουργικότητα των στρατιωτικών οργάνων. Και ολόκληρη η μορφή της θήκης του ραδιοφώνου όσο και η ορθολογική διάταξη των εσωτερικών εξαρτημάτων οφείλονται στα έργα των τριών σχεδιαστών. Μόλις είχε φτάσει σε μικρότερο μέγεθος ο σχεδιασμός των σωλήνων, και ακριβώς η προσεκτική έρευνα, σε συνεργασία με τους τεχνικούς της F.I.M.I. - Phonola, με στόχο τη συνεχή μείωση του τεχνικού όγκου των εξαρτημάτων, επέτρεψε τον σχεδιασμό αυτού του ραδιοφώνου, όπου το εξωτερικό κέλυφος ακολουθεί το περιεχόμενο και αντίστροφα. Η μεγάλος συμπίεση του σώματος του δέκτη του οργάνου ήταν αποτέλεσμα ενός λεπτομερούς έργου σχεδίασης των ηλεκτρομηχανικών μερών από τον Livio Castiglioni με τους τεχνικούς της Phonola, που οδήγησε στην οριζόντια διάταξη των θερμοβολίων σωληνώσεων. Τιμή λίστας 1940: 1290 Λίρες!!

Στην οικογένεια Castiglioni υπάρχει και ο Achille Castiglioni, ο οποίος συνέβαλε με μάρκες αιώνιου σχεδιασμού στην Ιταλική σκηνή όπως Brionvega, Flos, Alessi, Zanotta και πολλούς άλλους.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΑ

Καλή δημοπρασία σε όλους!