Tijs Dragtsma (1992) - A Face Kept in Light

Ένα Πρόσωπο Διαφυλαγμένο στο Φως αρχίζει απ’ όπου τελειώνουν οι περισσότερες πορτρέτες, στο σκοτάδι. Από ένα αδιάσπαστο μαύρο πεδίο επιτρέπεται μόνο ένα μέρος του προσώπου τίγρης να εμφανιστεί, ένα μάτι, το σχήμα ενός αυτιού, η αρχιτεκτονική των ραβδώσεων πάνω στο μέτωπο, μια ανάσα μουστάκι που αγκαλιάζει το φως. Το άλλο ήμισυ παραμένει εκεί όπου ξεκίνησε, προσαναλισμένο πίσω στο μαύρο, σαν το ζώο να είχε συμφωνήσει μόνο να φανερωθεί ημιτελώς.

Τίποτα εδώ δεν είναι ζωγραφισμένο ή τυπωμένο. Η εικόνα γλυπτό απ’ την επιφάνεια του στηρίγματος ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη από ελεγχόμενες φθορές επιφάνειας αντί για χρωστικές, ένα πεδίο από μεμονωμένα ίχνη που το μάτι τα επαναδημιουργεί σε γούνα, μυς και βλέμμα. Όσα φαίνονται κοντινά σαν δουλειά βουρτσίσματος, στην πραγματική απόσταση είναι δομή: φθορά οργανωμένη σε ένα πρόσωπο.

Η τίγρη φέρνει πάντα αυτή τη διπλή φύση, υπομονή και βία κρυμμένα μέσα στο ίδιο σώμα, κάλυψη και αδιανόητη παρουσία στην ίδια γούνα. Εδώ αυτή η διπλότητα γίνεται ολόκληρη η σύνθεση. Ραβδώσεις που θα έπρεπε να σηματοδοτούν το ζώο σηματοδοτούν αντίθετα το όριο ανάμεσα σε ορατό και κρυφό, έτσι ώστε το έργο να γίνει εξίσου για ό,τι παραμένει αθέατο με ό,τι φαίνεται.

Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την οξύνει. Οι γρατζουνιές διατηρούν το σχήμα τους σε περιβαλλοντικό φως και μόνο εμβαθύνουν κάτω από άμεση πηγή, η αντίθεση σφίγγει, το γούνινο τρίχωμα φαινομενικά αναπνέει. Θεωρητικά από απόσταση, το πρόσωπο διαβάζεται ως μια ενιαία μεγαλειώδης κίνηση, χαμηλό και προσεκτικό στο σκοτάδι. Κοντινά, διαλύεται σε αμέτρητες μικρές ενέργειες αφαίρεσης που το δημιούργησαν.

Διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία χωρίς ποτέ να χάνει το τίγρης κάτω από αυτό, όπως ένα ζώο σε χαμηλό φως μετακινείται ανάμεσα σε σκιά και αναγνώριση ανάλογα με το πόσο καιρό την κοιτάς. Εκείνη η αστάθεια είναι σκόπιμη, ένα πορτρέτο που αρνείται να δηλώσει πλήρως τον εαυτό του, κοντύτερα σε μια μνήμη τίγρης παρά σε μια φωτογραφία της.

Ένα Πρόσωπο Διαφυλαγμένο στο Φως συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενων φθορών επιφάνειας αντί για χρωστικές ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Μισό πρόσωπο αρκεί, αν το σκοτάδι κρατά τα υπόλοιπα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που αγκαλιάζουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από ατομικά ίχνη. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ασήκωτο. Αυτό που φάνηκε ως στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, καθεμιά κίνηση προμελετημένη, καθεμιά ουσιαστικά για το ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφάνει απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Όταν το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει σαφές και ορισμένο. Από κάποια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Ο αφανισμός μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το figure δεν καθορίζεται ποτέ πλήρως. Μέσα από τη διαδραστικότητα της γραμμής, του φωτός και των σκιών, η εικόνα μετακινείται με οπτική γωνία και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να εγκαθίσταται στην ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί διαρκώς η επιθυμία να ανακαλύπτω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συναντιούνται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί μια ύλη να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα το TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως ένας δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Άλλοια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και την ψυχική παρουσία.

Μαγεύομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στη ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συμπίπτουν. Δεν πρόκειται μόνο για ένα στούντιο, αλλά για ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.