Tijs Dragtsma (1992) - A Heart Between Two Faces

Μία Καρδιά Μεταξύ Δύο Προσώπων κρατά μια μόνο αγκαλιά τη στιγμή που γίνεται κάτι μεγαλύτερο από τα δύο άτομα που την περιβάλλουν. Δύο κεφάλια κλίνουν το ένα προς το άλλο μέχρι ο χώρος ανάμεσά τους να κλείσει στην χαρακτηριστική καμπύλη μιας καρδιάς, που κρατιέται όχι με τη ζωγραφική αλλά με το απλό γεγονός της εγγύτητας.

Σχεδόν τίποτα άλλο δεν επιζεί. Οι ώμοι, τα χέρια, η μακριά γραμμή των σωμάτων που βρίσκονται παρακάτω ξαναπέφτουν στο σκοτάδι και μένουν εκεί, ανέγγιχτα. Αυτό που η Τέχνη με τη Χάρα κρατάει είναι μόνο αυτό που χρειάζεται το μάτι: η κλίση δύο μετώπων, το μικρό ημιδιάνοχο ενός προφίλ, τα σταυρωμένα χέρια που συναντώνται χαμηλά στο πλαίσιο σαν δεύτερη, πιο ήσυχη καρδιά. Τα πάντα τα υπόλοιπα μένουν στη φαντασία, γενναιόδωτα με ό,τι επιλέγει να μην δείξει.

Καμία μπογιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνη. Το εικονιστικό κατασκευάζεται από ελεγχόμενες γραμμές γρατζουνίσματος που δουλεύονται άμεσα στο ακρυλικό γυαλί, ένα πεδίο λεπτών σημαδιών που πιάνει το φως και δίνει στις δύο μορφές το βάρος και την υφή τους. Το εικονιστικό βρίσκεται πάντα παρόν, ακόμη και σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Το φως δεν το δημιουργεί, το sharpens it, ώστε κάτω από μια άμεση πηγή το αντίθεση να βαθύνει και η αγκαλιά να φαίνεται να υψώνεται ελαφρώς από το μαύρο.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο η εργασία διαβάζεται ως ένα απλό, μεγαλειώδες σχήμα, μια καρδιά σχηματισμένη από την απουσία περισσότερο από την παρουσία. Πλησιάσε και αυτή η μορφή ανοίγει σε ένα πεδίο λεπτών γρατζουνίσματος, κάθε μέρος μιας επιφάνειας που φαίνεται και αισθάνεται σχεδιασμένο με το χέρι, αν και το πώς δημιουργήθηκε παραμένει δικό του ήσυχο μυστικό. Διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, χωρίς ποτέ να χάνει τις δύο φιγούρες στο κέντρο της.

Υπάρχει μια μακρύτερη ιστορία από κάτω από την τρυφερότητα. Ένα καρδιά με αυτόν τον τρόπο, από ό,τι έχει αφαιρεθεί αντί από ό,τι έχει προστεθεί, υποδηλώνει ότι η εγγύτητα αυτή καθ’ αυτή είναι ένας είδος διάβρωσης, δύο άνθρωποι worn gently ο ένας πάνω στον άλλο μέχρι να μη νιώθει καμία μορφή πλήρης χωρίς τον άλλον.

Μία Καρδιά Μεταξύ Δύο Προσώπων συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τιεζς Ντραγκτσμά, στην οποία η εικαστική απεικόνιση χτίζεται μέσω ελεγχόμενης βλάβης της επιφάνειας παρά μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Η βλάβη δεν είναι καταστροφή εδώ. Είναι το σχήμα που αφήνουν δύο άνθρωποι ο ένας στον άλλον."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαραγμένες γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνισμάτων που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι στη θέα.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια προμελετημένος χειρισμός, κάθε μια ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την Sharpens it. Το μαύρο επιφάνειας απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντικατοπτρίζονται. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φακό, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως, αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι απόλυτα σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και τη διαθέσιμη ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλοι φορές, επιστρέφει σε ηρεμία. Είναι εντός αυτού του κινήματος, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που συμβαδίζουν με το χρόνο, και η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα gesture. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

About the Artist

Το όνομά μου είναι Τις Ντραγκτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με ωθεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να μετατραπεί σε οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα δομούνται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, τον στοχασμό ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει το αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάλυση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτά, πρόθετικά και ζωντανά.