Tijs Dragtsma (1992) - Chaplin Keeps His Silence

Ο Τσαντλίν διατηρεί τη σιωπή του και αποκαλύπτει το Γελωτοποιό με την κίνηση που δεν χρειάζεται λέξεις. Ένα δάχτυλο υψωμένο προς τα κλειστά χείλη, φρυδάκια ανεβασμένα, μάτια ανοιχτά και σταθερά στραμμένα στον θεατή. Είναι ο αρχαιότερος τύπος σιωπηλής παράστασης που υπάρχει, χτισμένος ολόκληρα στο πρόσωπο, και βρίσκει μια απροσδόκητη δεύτερη ζωή σε ένα μέσο που μιλά χωρίς ήχο.

Το πρόσωπο σχηματίζεται από ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών που κρατούνται μέσα σε ακρυλικό γυαλί, όπου η επιφάνεια από μόνη της αιχμαλωτίζει και μεταφέρει το φως. Το καπέλο μπολέρ, μουστάκι και το βαθύ φόντο μένουν ανέπαφα και σκοτεινά, έτσι ώστε η μορφή να φαίνεται να αναδύεται από το μαύρο αντί να κάθεται επάνω σε αυτό. Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα υπάρχει επειδή αφαιρέθηκε υλικό, όχι γιατί προστέθηκε.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η αντίθεση βαθαίνει καθώς αλλάζει η γωνία, και η κίνηση της σιγής γίνεται, για μια στιγμή, σχεδόν ακουστή στην ακινησία της. Το έργο είναι πάντα παρόν, ποτέ κρυμμένο, αλλά συνεχίζει να αποκαλύπτει ακόμη περισσότερα από τον εαυτό του όσο περισσότερο το παρακολουθεί κανείς.

Υπάρχει μια ήσυχη ειρωνεία που δομείται μέσα στο κομμάτι. Ο Τσαντλίν έχτισε μια καριέρα πάνω σε έκφραση χωρίς διαλόγους, και εδώ αυτή η έκφραση χτίζεται χωρίς χρωματική ουσία, μέσω ελεγχόμενης φθοράς στην επιφάνεια αντί για εικόνα που έχει περαστεί στο γυαλί. Σιωπή που απαντά στη σιωπή.

Ορατό από απόσταση ενός δωματίου, το πορτρέτο διαβάζεται ως ένα επιβλητικό, άμεσα αναγνωρίσιμο πρόσωπο. Κοντινά, εκείνο το πρόσωπο διαλύεται σε έναν πεδίο μεμονωμένων σημαδιών, μια υπόμνηση ότι κάθε ομοίωμα, όσο εικονικό κι αν είναι, αποτελείται από μικρές και επίμονες αποφάσεις.

Το Chaplin Keeps His Silence συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για χρωμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Κάποια πράγματα λέγονται καλύτερα λέγοντας τίποτα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν ζωγραφίζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητα ακριβή γρατσουνίσματα που αιχμαλωτίζουν το φως και φέρνουν το σχήμα από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένα σημάδια. Διαφανή, τρυφερή και σχεδόν ασύλληπτη. Οτι φαινόταν υγιές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, καθεμία κίνηση με πρόθεση, κάθε μία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο πεδίo απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές ανιχτεύουν αντανακλά. Καθώς το φως αλλάζει κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία το σχήμα στέκεται καθαρό και ορισμένο. Από την άλλη μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκότος από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και απρόσβλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι ολιστικό, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το πρόσωπο ποτέ δεν μένει εντελώς σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το subject φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στη σιγή του. Εκεί βρίσκεται, μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα σε κοφτερή ακρίβεια και ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τϊζς Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινούν διαρκώς η επιθυμία για εξερεύνηση νέων οπτικών γλωσσών. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα στάσιμο στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά από μια απλή ερώτηση. Πώς μια ύλη μπορεί να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Μιλώ γοητευμένος από το αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευαισθησίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που τίθεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις συνέρχονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένας εξελισσόμενος καλλιτεχνικός ουρανός διαμορφωμένος από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.