Tijs Dragtsma (1992) - Her Silence Wears Light

Η Σιωπή της Κάρτας Φωτός φορά ένα μόνο λεπτό εμπιστοσύνης, που πιάνεται στην στιγμή πριν η αφή διαλυθεί σε ακινησία. Η γυναίκα γέρνει πίσω, τα μάτια κλειστά, το πρόσωπό της γείρεται προς ένα φως που δεν θα εξηγήσει ποτέ πλήρως τον εαυτό του, και αυτή η κίνηση γίνεται ολόκληρη η ιστορία.

Γύρω της, ο άντρας σχεδόν εξαφανίζεται. Τα χέρια του παραμένουν, ένα βάρος πάνω στο οποίο αναπαύεται, μα το σώμα του επιστρέφεται στο σκοτάδι, παρουσιαζόμενο μόνο ως πίεση και ζεστασιά αντί για μορφή. Το έργο διατηρεί το πρόσωπό της, τον λαιμό της, τα διπλωμένα χέρια της και την ήσυχη αρχιτεκτονική των ώμων της, και αφήνει όλα τα άλλα να υποχωρήσουν σε ένα μαύρο βελούδινο σιωπηλό υπόβαθρο.

Ούτε τάξη, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι. Η εικόνα χτίζεται από ένα πεδίο ατομικών σημαδιών, ελεγχόμενες χαράξεις απευθείας στην επιφάνεια του διαφράγματος ακρυλικού γυαλιού, έτσι ώστε η παρουσία της να διαμορφώνεται από όσα έχουν αφαιρεθεί αντί από όσα έχουν προστεθεί.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Όταν τη βλέπεις ευθεία, αυτή ήδη φέγγει, ένα ήσυχο πεδίο λεπτών χαράξεων μαζεμένων σε πρόσωπο, σε λαιμό, σε ζευγάρι κλειστών ματιών. Γύρισε το έργο, άλλαξε γωνία, και η αντίθεση βαθαίνει ακόμη περισσότερο, το φως κάθεται διαφορετικά επάνω στο δέρμα της χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα που βρίσκεται από κάτω.

Από απέναντι από το δωμάτιο το κομμάτι διαβάζεται ως καθαρός ατμοσφαιρικός χώρος, μια γυναίκα που emerges από το σκοτάδι, κρατημένη από κάποιον που το βλέμμα πρέπει να αναζητήσει. Μόνο κοντά, αυτή η ατμόσφαιρα διαλύεται σε τη δομή της, ένα πεδίο από λεπτές χαράξεις, καθεμιά τοποθετημένη, καμία κακόβουλη.

Κάτω από την αγκαλιά βρίσκεται ένα ήσυχο ερώτημα για την ίδια την οικειότητα, για το πόσο από ένα άλλο πρόσωπο πραγματικά κρατάμε, και πόσο από αυτούς απλώς αισθανόμαστε ως απουσία, ως ζεστασιά χωρίς περιγράμμιση. Της παρέχεται φως. Του παρέχεται μόνον σκιά, και η τρυφερότητα του κομματιού ζει ακριβώς σε αυτή την ασθένεια.

Η Σιωπή της Κάρτας Φωτός συνεχίζει την σειρά Art with Scratch από τον Τijs Dragtsma, στην οποία οι εικόνες χτίζονται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς επιφάνειας αντί δια pigments ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Αυτό που κρατάει είναι φως. Αυτό που χάνει είναι μορφή, και παρ” ότι εξακολουθεί να κρατείται."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν ζωγραφίζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και εξάγουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν αβάρος. Αυτό που φαινόταν ως σταθερό αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμιά ένα συνειδητό χάρισμα, καθεμιά ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφάνειες απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει διάβαση στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα διακρίνεται και οριστικά. Από άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι απ’ όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα σχολιασμό κέντρου φώτων, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαραγμού είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μεταμορφώνεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μεταμορφώνεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν καθορίζεται ποτέ οριστικά. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετατοπίζεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές ο subject φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, κατεβαίνει προς την ακινησία. Εκεί βρίσκεται αυτή η κίνηση, μεταξύ οξύτητας και ηρεμίας, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί διαμορφώνουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει ν’ αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθετος χαρακτήρας. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο σκοπός μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συναντώνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.